cornus alba Tatarian Dogwood که به فارسی زغال اخته تاتاری نامیده میشود، گیاهی از خانواده زغال اخته اییان، بومی سیبری، شمال چین و کره می باشد. نیاز های این گیاه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: مرطوب دمای محیط: معتدل تا سرد خاک: انواع مختلفی از خاک ها
دانستنیهای علمی
نام لاتين
Tatarian Dogwood
ردهبندی و خویشاوندی
Cornus alba با نام فارسی «زغالاخته تاتاری» گونهای چوبی از تیره Cornaceae و در جنس Cornus است. این جنس شامل حدود 30–60 گونه درختچه و درخت کوچک زینتی و میوهدار است که به طور عمده در مناطق معتدل نیمکره شمالی پراکندهاند.
منطقه بومی و گستره جغرافیایی
زادگاه اصلی Cornus alba، اروپای شرقی، سیبری، قفقاز و بخشهایی از آسیای معتدل است. این گونه در حاشیه جنگلهای سرد، دشتهای سیلابی و کرانه رودخانهها به طور طبیعی میروید و به علت تحمل سرمای شدید، در عرضهای جغرافیایی بالا موفق است.
زیستگاه و بومشناسی
زیستگاه طبیعی آن شامل خاکهای تازه تا مرطوب، اغلب لومی یا رسیِ نسبتاً غنی از مواد آلی است. این گیاه به غرقاب موقت و دمای زیر صفر مقاوم است و در رویشگاههای طبیعی نقش حفاظتی برای خاک و پناهگاه حیاتوحش دارد.
تاریخچه کشت و کاربردها
از قرن نوزدهم میلادی، Cornus alba به دلیل ساقههای زمستانه قرمز و برگهای متنوع در باغبانی اروپایی رواج یافت. ارقام زینتی متعددی انتخاب شدهاند و در برخی مناطق خارج از محدوده بومی، به عنوان گونه نیمهطبیعی یا گاه مهاجم گزارش شده است.
خصوصیات - معرفی
گیاه "زغال اخته تاتاری" یکی از گونه های گیاهان گلدار از خانواده زغال اخته (Cornaceae) و بومی سیبری، شمال چین و کرده می باشد. این گیاه می تواند به صورت درختچه ای کوچک رشد کرده و نیز به عنوان گیاهی زینتی در فضای سبز مورد استفاده قرار گیرد. برخی از واریته های این گونه در فصل پاییز و زمستان دارای شاخه های قرمز رنگی خواهند شد که منظره زیبایی را در فضای سبز ایجاد می کند.
این گیاه درختچه ای زینتی در اندازه های متوسط و سریع الرشد است.
برگ ها به رنگ سبز تیره (در برخی واریته ها به صورت ابلق)، با آرایش متقابل، بیضوی شکل، با نوک تیز، با رگبرگ های پرمانند و حاشیه ای منحنی می باشد. رنگ برگ ها در پاییز به رنگ سبز، سبز مایل به زرد یا سبز مایل به ارغوانی خواهد بود.
گل ها بسیار کوچک، به رنگ کِرِم و تشکیل شده در گل آذین هایی به صورت انتهایی و به قطر حدود 2 اینچ هستند. گل آغازی در اواخر ماه مه و اوایل ماه ژوئن انجام می شود و تشکیل گل ها نیز طی ماه های سپتامبر و اکتبر، زمانی که گیاه حداکثر شاخ و برگ را تولید کرد، صورت می گیرد.
میوه ها به رنگ سفید مایل به کِرِمی و گاهی اوقات نیز با سایه ای از رنگ آبی دیده می شوند. این میوه ها در خوشه هایی به صورت انتهایی تشکیل خواهند شد. میوه ها طی ماه های آگست به بلوغ خواهند رسید و بسیار مورد توجه پرندگان خواهند بود.
واریته های مختلفی از این گونه وجود دارد که شامل: 'Alleman's Compact' ، 'Argenteo-marginata' ('Elegantissima') ، 'Bailhalo' (Ivory Halo) ، 'Bloodgood' ، 'Bud's Yellow' ، 'Gouchaultii' ، 'Siberian Pearls' ، 'Sibirica' و 'Spaethii' می باشد.
شرایط نگهداری زغال اخته تاتاری
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
مرطوب
دماي مورد نياز
معتدل تا سرد
خاک مورد نياز
انواع مختلفی از خاک ها
|
این گیاه برای رشد به مکان هایی با آفتاب کامل تا کمی سایه نیاز دارد.
خاک های مرطوب و به خوبی آبیاری شده را ترجیح می دهد اما با شرایط مختلف خاکی سازگار شده است به عنوان مثال می تواند در خاک های مرطوب، خاک های خشک، خاک های فقیر از نظر مواد غذایی، خاک های فشرده و خاک های با اسیدیته مختلف نیز رشد کند.
هرس شاخه های قدیمی می تواند تولید پاجوش ها و شاخه های جدید را بهبود بخشد. این عمل به خصوص در واریته هایی با رنگ قرمز ساقه بسیار مهم می باشد زیرا ساقه های تازه تشکیل شده دارای رنگ بهتر و جداب تری هستند.
خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی
از برخی از وارته های این گیاه به دلیل رنگ زیبای ساقه ها، به عنوان گیاهی زینتی در باغ ها، فضای سبز و پارک ها استفاده می شود.
در کانادا و ایالات متحده، از این گیاه برای جلوگیری از فرسایش خاک استفاده می شود. سیستم ریشه ای این گیاه سبب نگهداری و بقای خاک می شود.
در فلات هند، از میوه های این گیاه برای درمان سرماخوردگی و کاهش خونریزی استفاده می شود.
در برخی از نواحی، از پوست این گیاه به همراه گیاهان دیگر به عنوان تنباکو و برای سیگار کشیدن استفاده می شود.
نحوه تکثیر زغال اخته تاتاری
تکثیر این گیاهان عمدتاً از طریق کشت بذرها و نیز ریشه دار کردن قلمه های ساقه صورت می گیرد.