جارو علفی - معرفی علف های هرز
گیاه **جارو علفی** (*Bromus pubescens*) یک گندمیان (Poaceae) علفی است که در **دمای معتدل** بهترین رشد را دارد و به **رطوبت متوسط تا نسبتاً بالا** (بهویژه در فصل رشد) سازگار است. معمولاً در **نور کامل تا نیمسایه** عملکرد خوبی نشان میدهد و در خاکهای با زهکشی مناسب، از لومی تا نسبتاً سنگین، قابل استقرار است.
از نظر **بومی و زیستگاه**، این گونه عمدتاً به **آمریکای شمالی** نسبت داده میشود و بیشتر در **چمنزارها، حاشیه جنگلها، نواحی باز و مراتع مرطوب یا نیمهمرطوب** دیده میشود.
از نظر **ویژگیهای ظاهری**، گیاهی **علفی و دستهای** با ساقههای باریک و راست است؛ برگها **باریک و کشیده** بوده و در بسیاری از تیپها **کرکدار (pubescent)** هستند. گلآذین آن به صورت **پانیکول (خوشه منشعب و آویخته/باز)** تشکیل میشود و سنبلچهها چندگلچهایاند که ظاهری شبیه سایر گونههای جنس *Bromus* ایجاد میکند.
**نامهای رایج:** در ایران غالباً با نام عمومی **«جارو علفی»** شناخته میشود. در منابع انگلیسی بهطور کلی در گروه **Brome grasses** (برومها) طبقهبندی میشود و ممکن است با نامهای مرتبط با «brome» ذکر گردد.
نام علمي
Bromus pubescens
نام لاتين
hairy woodland brome
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
نواحی معتدل
خاک مورد نياز
خاک هایی با بافت متوسط تا سبک
|
خصوصیات - معرفی
جارو علفی یا علف پشمکی (Bromus) گیاهی است با برگ های باریک و آویزان، که دارای ریشه نسبتاً عمیقی است و در مقابل خشکی و گرما مقاوم می باشد و به همین جهت نیز قادر است در تابستان گرم به رشد و نمو خود ادامه دهد. گیاهان این جنس را در اوایل رشد می توان به وسیله برگ های بلند و باریک و کرکدار آن که به طور محسوسی در جهت عقربه های ساعت پیچ خورده است شناخت و چنانچه نشاء های جوان را به آرامی و با دقت از خاک خارج نماییم معمولاً دانه به قاعده ساقه چسبیده است. کشت مخلوط آن با یونجه به علت خوش خوراکی ویژه ای که دارد بسیار مناسب است.
شتر ها از انواع مختلف این گیاه تغذیه می کنند.
گياهى علفی، يکساله، ايستا، به ارتفاع ۴۰ سانتیمتر که توسط بذر تکثير مى يابد. ساقه هاى آن راست و بالارونده، صاف و بدون کرک يا پوشيده از کرک هاى ريز که به طور عمده در زير گل آذين مشاهده مى شوند. در منطقهٔ گره ها نيز ممکن است ريشک دار يا بدون ريشک باشد. برگ هاى اين گياه باريک، خطّی، به طول بيش از ۱۰ سانتیمتر و چروکيده است. غلاف و پهنک آنها، معمولاً پوشيده از کرک هاى لطيف ابريشمى است.
گل آذين سنبله و شامل مجموعه اى از سنبلک هاى منفرد است که غالباً بر روى دمگل هاى کوتاه قرار مى گيرند. طول اين سنبلک ها ۱ تا ۵ سانتیمتر و شامل ۶ تا ۳۰ گلچه بوده و سرنيزه اى يا ۱۲ و عرض ۶ تا ۷ ميلیمتر، با حاشيهٔ ناهموار و غشائى و شامل سه ريشک که دو تاى آن مساوى و ريشک وسطى بلندتر و محکم تر مى باشد و در زمان بلوغ و رسيدگى گياه خميده و پيچ خورده خواهند شد. اين اندام غالباً به رنگ ارغوانى يا ارغوانى متمايل به قرمز است.
موسم گلدهى اين گياه ارديبهشت تا خرداد ماه و در بعضى از مناطق گرم از نيمه هاى اسفندماه تا تير ادامه خواهد داشت.
وجود اين علف هرز از اکثر نقاط ايران گزارش شده و بيشتر در مراتع، باغ ها و حاشيهٔ جاده ها يافت مى شود.
نحوه تکثیر جارو علفی
تکثیر این گیاه از طریق کشت بذرهای آن صورت می گیرد.
ساير تصاوير :
گياهان ديگر از همين خانواده :
آشنایی با تیره گندمیان و جنس های آن
مقالات پیشنهادی برای مطالعه بعدی
امتیاز شما به این مقاله
میانگین امتیاز: 4.45 از ۵، بر اساس 11 امتیاز