نام علمي
Bromus pubescens
نام لاتين
hairy woodland brome
دانستنیهای علمی
ردهبندی و جایگاه تبارشناختی
گیاه Bromus pubescens با نام فارسی «جارو علفی» در خانواده گندمیان (Poaceae) قرار میگیرد؛ خانوادهای که بسیاری از علفهای مرتعی و غلات را در بر میگیرد. این گونه عضو جنس Bromus (بروم/علفهای بروم) است که بهطور کلی با سنبلکهای چندگل، گلآذین خوشهای یا پانیکولی و سازگاری بالا با زیستگاههای باز شناخته میشود.
منطقه بومی و زیستگاه
Bromus pubescens عمدتاً بومی بخشهایی از اروپا و نواحی معتدل اوراسیا گزارش شده و در برخی مناطق دیگر نیز میتواند بهصورت معرفیشده یا گسترشیافته دیده شود. زیستگاههای معمول آن شامل چمنزارها، حاشیه راهها، اراضی بایر، شیبهای آفتابگیر و مراتع نیمهخشک است. این گونه غالباً در خاکهای با زهکشی مناسب و از نظر مواد غذایی متوسط رشد میکند و در اجتماعات گیاهی علفی، نقش پوششی و تثبیت خاک دارد.
تاریخچه شناسایی علمی
نامگذاری این گیاه بر پایه سنت ردهبندی کلاسیک گیاهان گلدار و در چارچوب گسترش گیاهشناسی توصیفی در قرون ۱۸ و ۱۹ میلادی شکل گرفت. صفت گونهای pubescens به معنی «کرکدار» است و به وجود کرکهای ریز روی بخشهایی مانند برگ یا پوشینهها اشاره دارد؛ ویژگیای که در تفکیک گونهها در جنس Bromus اهمیت تشخیصی دارد.
نامهای رایج
در فارسی «جارو علفی» از نامهای رایج گزارششده برای این گونه است. در منابع جهانی، این گیاه معمولاً با نامهای وابسته به جنس مانند «brome grass» و گاهی با توصیف «hairy/soft brome» (بروم کرکدار/نرم) یاد میشود؛ هرچند کاربرد دقیق نامهای رایج میتواند بسته به منطقه و منابع محلی متفاوت باشد.
خصوصیات - معرفی
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
نواحی معتدل
خاک مورد نياز
خاک هایی با بافت متوسط تا سبک
|
جارو علفی یا علف پشمکی (Bromus) گیاهی است با برگ های باریک و آویزان، که دارای ریشه نسبتاً عمیقی است و در مقابل خشکی و گرما مقاوم می باشد و به همین جهت نیز قادر است در تابستان گرم به رشد و نمو خود ادامه دهد. گیاهان این جنس را در اوایل رشد می توان به وسیله برگ های بلند و باریک و کرکدار آن که به طور محسوسی در جهت عقربه های ساعت پیچ خورده است شناخت و چنانچه نشاء های جوان را به آرامی و با دقت از خاک خارج نماییم معمولاً دانه به قاعده ساقه چسبیده است. کشت مخلوط آن با یونجه به علت خوش خوراکی ویژه ای که دارد بسیار مناسب است.
شتر ها از انواع مختلف این گیاه تغذیه می کنند.
گياهى علفی، يکساله، ايستا، به ارتفاع ۴۰ سانتیمتر که توسط بذر تکثير مى يابد. ساقه هاى آن راست و بالارونده، صاف و بدون کرک يا پوشيده از کرک هاى ريز که به طور عمده در زير گل آذين مشاهده مى شوند. در منطقهٔ گره ها نيز ممکن است ريشک دار يا بدون ريشک باشد. برگ هاى اين گياه باريک، خطّی، به طول بيش از ۱۰ سانتیمتر و چروکيده است. غلاف و پهنک آنها، معمولاً پوشيده از کرک هاى لطيف ابريشمى است.
گل آذين سنبله و شامل مجموعه اى از سنبلک هاى منفرد است که غالباً بر روى دمگل هاى کوتاه قرار مى گيرند. طول اين سنبلک ها ۱ تا ۵ سانتیمتر و شامل ۶ تا ۳۰ گلچه بوده و سرنيزه اى يا ۱۲ و عرض ۶ تا ۷ ميلیمتر، با حاشيهٔ ناهموار و غشائى و شامل سه ريشک که دو تاى آن مساوى و ريشک وسطى بلندتر و محکم تر مى باشد و در زمان بلوغ و رسيدگى گياه خميده و پيچ خورده خواهند شد. اين اندام غالباً به رنگ ارغوانى يا ارغوانى متمايل به قرمز است.
موسم گلدهى اين گياه ارديبهشت تا خرداد ماه و در بعضى از مناطق گرم از نيمه هاى اسفندماه تا تير ادامه خواهد داشت.
وجود اين علف هرز از اکثر نقاط ايران گزارش شده و بيشتر در مراتع، باغ ها و حاشيهٔ جاده ها يافت مى شود.
نحوه تکثیر جارو علفی
تکثیر این گیاه از طریق کشت بذرهای آن صورت می گیرد.