این گیاه با نام علمی Acer pseudosieboldianum و نام مرسوم (Korean Maple) که به فارسي افرا کرهای ناميده ميشود، گياهي از خانواده Sapindaceae بومي بومی شرق آسیا؛ بهویژه شبهجزیره کره، شمال شرق چین و بخشهایی از خاور دور روسیه، در جنگلهای کوهستانی خنک و مرطوب رشد میکند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک لومی غنی از مواد آلی با زهکشی مناسب و رطوبت یکنواخت؛ ترجیحاً خاک کمی اسیدی؛ pH حدود 5.5 تا 6.8
دانستنیهای علمی
نام علمي
Acer pseudosieboldianum
ردهبندی و نامگذاری علمی
Acer pseudosieboldianum گونهای از سرده Acer و متعلق به خانواده Sapindaceae است که پیشتر در خانواده Aceraceae قرار میدادند. نام گونهای آن «pseudosieboldianum» به معنای «شبیه سیبولدی» است و به شباهتش با Acer sieboldianum ژاپنی اشاره دارد. این گونه بهعنوان افرا زینتی سردسیر با اهمیت باغبانی شناخته میشود.
منطقه بومی و گستره پراکنش
زیستگاه طبیعی Acer pseudosieboldianum در شرق آسیا است. گستره بومی آن شامل شبهجزیره کره، شمالشرقی چین (مانند منچوری) و بخشهایی از شبهجزیره لیائودونگ و احتمالاً جنوب شرق روسیه است. این گونه عموماً در عرضهای جغرافیایی نسبتاً بالا و نواحی کوهستانی خنک حضور دارد و با زمستانهای سرد و تابستانهای معتدل سازگار است.
زیستگاه و بومشناسی
این افرا اغلب در جنگلهای مختلط پهنبرگ–سوزنیبرگ و دامنههای کوهستانی با خاکهای عمیق و نسبتاً مرطوب میروید. گونهای نیمسایهپسند است که در حاشیه جنگلها، درههای مرطوب و شیبهای خنک شمالی بهترین رشد را دارد. سیستم ریشهای آن با خاکهای نسبتاً اسیدی تا خنثی سازگار است و در اکوسیستمهای طبیعی بهعنوان درختی میانبند در لایه میانی جنگل نقش دارد.
تاریخچه مطالعه و کاربردهای علمی–باغبانی
Acer pseudosieboldianum در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم توسط گیاهشناسان اروپایی و آسیایی توصیف و وارد منابع فلوری شد. با پیشرفت کشت واریتههای زینتی افرا، این گونه به دلیل تحمل سرمایی بالا و رنگ پاییزی درخشان، در برنامههای اصلاح نژادی برای مناطق سردتر نسبت به افرا ژاپنی بررسی شد. مطالعات جدید بر روی این گونه شامل ژنتیک تطبیقی، مقاومت به یخزدگی و پاسخ به تغییرات اقلیمی است.
خصوصیات - معرفی
ویژگیهای کلی اندامهای گیاه Acer pseudosieboldianum
Acer pseudosieboldianum افرا خزانکننده بومی شرق آسیا با اندامهای ظریف و زینتی است. این گونه درختچهای تا درختی کوچک، معمولاً ۳ تا ۷ متر ارتفاع دارد و تاجی گرد تا تخممرغی با انشعابات منظم ایجاد میکند. ساختار اندامها برای سازگاری با سرمای شدید و تابستانهای ملایم تکامل یافته است.
ساقه، پوست و شاخهها
ساقه اصلی راست، نسبتاً نازک و انعطافپذیر است و در سنین کم، رنگ سبز تا سبز مایل به قهوهای دارد. با افزایش سن، پوست تنه به رنگ قهوهای خاکستری درآمده و ترکهای ریز طولی یا لکههای فلسمانند روی آن ظاهر میشود. شاخهها باریک، اغلب خمیده و متقابل هستند و جوانهها تخممرغی شکل و کمی نوکتیز میباشند. رنگ شاخههای جوان در پاییز و زمستان، تناژ قرمز تا ارغوانی ضعیف پیدا میکند و به جلوه زینتی گیاه میافزاید.
برگها
برگها بارزترین اندام تزئینی این گونهاند. برگها متقابل، ساده و کفدستیشکل بوده و معمولاً ۵ تا ۹ لوب عمیق با لبههای دندانهدار دارند. قطر پهنک برگ در شرایط مناسب معمولاً ۶ تا ۱۲ سانتیمتر است. سطح رویی برگ سبز متوسط تا سبز تیره و براق، و سطح زیرین کمی روشنتر و گاه اندکی کرکدار است. دمبرگها نسبتا بلند و باریکاند و در پاییز به رنگهای زرد، نارنجی، قرمز و ارغوانی درخشان تغییر میکنند؛ تنوع رنگ پاییزی برگها یکی از مشخصههای شناخت این گونه است.
گل و میوه
گلها کوچک، زرد مایل به سبز تا متمایل به قرمز، در گلآذینهای خوشهای آویخته یا نیمهآویخته در بهار همزمان یا کمی پیش از برگدهی ظاهر میشوند. کاسبرگها و گلبرگها کمنمایند اما تجمع گلها جلوهای لطیف به شاخههای جوان میدهد. میوه به صورت سامار دوباله (فندقه بالدار) است؛ هر دو بال در زاویه تقریباً باز تا افقی قرار گرفته و طول هر بال حدود ۲ تا ۳ سانتیمتر است. رنگ میوهها در ابتدا سبز و در زمان رسیدگی به زرد مایل به قهوهای تغییر میکند.
شرایط نگهداری افرا کرهای
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
15 تا 25 درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
خاک لومی غنی از مواد آلی با زهکشی مناسب و رطوبت یکنواخت؛ ترجیحاً خاک کمی اسیدی؛ pH حدود 5.5 تا 6.8
|
معرفی کلی شرایط محیطی افرا کرهای (Acer pseudosieboldianum)
افرا کرهای یک درختچه یا درخت خزاندار مقاوم به سرما است که برای باغهای سردسیر و معتدل بسیار مناسب است. موفقیت در پرورش این گیاه کاملاً وابسته به انتخاب محل کشت با دما، نور، رطوبت و خاک مناسب است.
دما و تحمل سرما
افرا کرهای بومی مناطق سرد کره است و تا حدود منفی ۲۰ تا منفی ۳۰ درجه سانتیگراد را تحمل میکند. این گونه نسبت به افراهای ژاپنی حساستر به گرمای شدید و باد گرم تابستان است و در مناطق با تابستانهای بسیار داغ باید در مکان خنکتر و نیمسایه کاشته شود. نوسان شدید دمای اواخر زمستان و اوایل بهار میتواند به جوانههای در حال بیدار شدن آسیب بزند.
نور مناسب
این گیاه در آفتاب ملایم تا نیمسایه رشد ایدهآل دارد. در مناطق خنک، آفتاب صبح و بعدازظهر قابلقبول است، اما در تابستانهای گرم، محافظت در برابر آفتاب تند ظهر برای جلوگیری از سوختگی برگها ضروری است. کاشت در سایهروشن درختان بلند یا در ضلع شرقی و شمالی ساختمانها گزینهای مناسب است.
رطوبت و آبیاری
افرا کرهای به خاک نسبتاً مرطوب و یکنواخت نیاز دارد، اما غرقابی را تحمل نمیکند. در تابستان، آبیاری منظم با حجم متوسط مفید است؛ بهویژه در خاکهای سبک. رطوبت نسبی هوای متوسط تا کمی بالا به شادابی برگها کمک میکند و میتوان با مالچپاشی سطح خاک از تبخیر زیاد جلوگیری کرد.
خاک و بستر کاشت
بهترین بستر برای این گیاه، خاک لومی تا لومی-رسی با زهکشی خوب و سرشار از مواد آلی است. pH کمی اسیدی تا خنثی (حدود ۶ تا ۷) مناسب است و از خاکهای بسیار آهکی باید پرهیز شود. افزودن کمپوست برگ، کود دامی کاملاً پوسیده و مالچ آلی، بافت خاک را بهبود داده و رشد ریشهها را تقویت میکند.
منابع :
ساير تصاوير :
گياهان ديگر از همين جنس :
گياهان ديگر از همين خانواده :