وریزیا فنسترالیس

شرایط نگهداری وریزیا فنسترالیس

نور مورد نياز متوسط آبياري و رطوبت مرطوب دماي مورد نياز 20 درجه سانتیگراد خاک مورد نياز خاک سست با تخلیه سریع با PH حدود 6.6

دما و تهویه

وریزیا فنسترالیس یک بروملیاد گرمادوست است و در محیط داخلی بهترین عملکرد را در بازه ۱۸ تا ۲۷ درجه سانتی‌گراد دارد. افت دما به زیر ۱۵ درجه می‌تواند رشد را کند کرده و به بافت برگ آسیب بزند. جریان هوای ملایم برای پیشگیری از قارچ مفید است، اما باد سرد یا کولر مستقیم باعث تنش و خشکیدگی حاشیه برگ‌ها می‌شود.

رطوبت

این گیاه به رطوبت بالا نیاز دارد و محدوده ۶۰ تا ۸۰٪ ایده‌آل است. استفاده از دستگاه بخور سرد یا قرار دادن گلدان روی سینی سنگریزه و آب (بدون تماس مستقیم کف گلدان با آب) کمک‌کننده است. رطوبت پایین همراه با گرما معمولاً موجب قهوه‌ای شدن نوک برگ‌ها می‌شود.

نور

نور مناسب برای وریزیا فنسترالیس زیاد ولی فیلترشده است؛ کنار پنجره روشن با پرده نازک بهترین گزینه است. آفتاب مستقیم، به‌ویژه ظهر، می‌تواند باعث سوختگی و کمرنگ شدن طرح برگ‌ها شود. در نور کم، رشد کند شده و نقش‌ونگار برگ‌ها کم‌فروغ می‌گردد.

بستر و گلدان

به بستر سبک و بسیار هواخور نیاز دارد: ترکیبی از پوست کاج/چیپس ارکیده + پرلیت + کمی کوکوپیت یا پیت با زهکشی بالا مناسب است. خاک‌های سنگین و رسی ریشه را خفه کرده و خطر پوسیدگی را افزایش می‌دهند. گلدان باید سوراخ‌های زهکش کافی داشته باشد و سایز آن متناسب با حجم ریشه انتخاب شود.

آب و کیفیت آب

آبیاری باید پس از نیمه‌خشک شدن سطح بستر انجام شود و آب اضافی سریع خارج گردد. استفاده از آب کم‌املاح (تصفیه/باران) توصیه می‌شود، زیرا املاح بالا می‌تواند لکه و سوختگی ایجاد کند. در صورت نگهداری آب در قیف مرکزی برگ‌ها، تعویض منظم آب و جلوگیری از ماندگاری طولانی برای پیشگیری از پوسیدگی ضروری است.

نحوه تکثیر وریزیا فنسترالیس

تولیدمثل وریزیا فنسترالیس در طبیعت

Vriesea fenestralis یک بروملیاد روزت‌دار است که پس از بلوغ معمولاً یک‌بار گل‌دهی می‌کند و سپس به‌تدریج انرژی خود را صرف تشکیل پاجوش‌ها می‌نماید (الگوی مونوکارپیک). گرده‌افشانی در زیستگاه‌های گرمسیری اغلب توسط پرندگان شهدخوار و حشرات انجام می‌شود و پس از لقاح، کپسول‌های بذری شکل می‌گیرد. بذرهای سبک می‌توانند با باد در جنگل پخش شده و روی پوست درختان یا خزه‌ها جوانه بزنند؛ جایی که رطوبت هوا و مواد آلی سطحی برای استقرار نهال کافی است.

تکثیر در خانه با پاجوش

مطمئن‌ترین روش تکثیر خانگی، جدا کردن پاجوش‌هاست. زمانی پاجوش را جدا کنید که حداقل ۱/۳ تا ۱/۲ اندازه گیاه مادر شده و چند ریشه یا پایه‌ی محکم داشته باشد. با تیغ استریل، پاجوش را با کمی از بافت پایه جدا کرده و در بستر بسیار سبک (پوست کاج + پرلیت/ذغال) بکارید. تا ریشه‌زایی، رطوبت و دمای پایدار و نور فیلترشده فراهم کنید.

تکثیر با بذر در خانه

تکثیر بذری ممکن اما کندتر است. بذرهای تازه را روی بستر استریل و مرطوب (اسفاگنوم یا ترکیب بسیار سبک) پخش کنید و بدون پوشاندن عمیق، در محفظه با رطوبت بالا نگه دارید. تهویه ملایم برای جلوگیری از قارچ ضروری است و انتقال به گلدان پس از تشکیل روزت‌های کوچک انجام می‌شود.

ورزیا دوالیانا ورزیا اسپلندنس وریزیا کاریناتا وریزیا هایروجلیفیکا

ستاره سرخ آناناس زینتی وریزیا گیگانتیا آناناس