دانستنیهای علمی
گیاه زینتی "وریزیا ماریا" یک کولتیوار هیبرید بین گونه های Veriesea carinata و Veriesea barilletii از خانواده آناناس است. این گیاه نسبتاً کوتاه با برگ های باریک، گل آذین های نسبتاً پهن با دندانه های درشت به رنگ های متفاوت قرمز، زرد و نارنجی می باشد. و غالباً دارای گل های قرمز و صورتی است. گل های این گیاهان نیز بسیار بادوام هستند.
برگ های گیاهان خانواده آناناس، به صورت رزت پشت سر هم قرار می گیرند، به نحوی که در وسط برگ ها غالباً حفره ای به وجود می آید و از وسط برگ ها، ساقه گلدهند ظاهر می شود.
![وریزیا ماریا]()
خصوصیات - معرفی
نور مورد نياز
متوسط
آبياري و رطوبت
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
نواحی گرم و مرطوب
خاک مورد نياز
خاک نسبتاً سبک و مرطوب
|
این برگ ها به دلیل ساختار خاص خود مقداری آب را در خود نگه می دارند. چون در حفره وسط برگ ها نیز آب ذخیره می شود و جذب آب از این قسمت نیز صورت می گیرد، اهمیت وجودی ریشه ها کاهش می یابد. به طوری که در بعضی شرایط، بوته های بدون ریشه نیز به رشد و نمو ادامه داده، به تدریج ریشه دار می شوند.
![Mariae]()
شرایط محیط رشد
همان طوری که گفته شد در حفره وسط برگ ها مقداری آب باران جمع می شود.. در گلخانه ها و منازل نیز باید در این حفره ها آب تمیز ریخته شود و این آب می بایستی به هنگام آبیاری تعویض و همیشه تمیز باقی بماند تا از پوسیدگی بخش تحتانی برگ ها جلوگیری شود.
با وجود اینکه اکثر گیاهان خانواده آناناس، درجه حرارت پایین (به عنوان مثال 5 درجه سانتیگراد) را تحمل می کنند، لیکن بسیاری از آنها در مقابل گرما و خشکی نیز مقاومند. همچنین این گیاهان نسبت به سایه نیز مقاوم هستند و از این نظر نگهداری آنها در خانه ها به آسانی میسر است.
بهترین خاک برای گلدان های این گیاهان تورب است، لیکن در مواد دیگر مانند خاک برگ و ماسه و غیره نیز می توان آنها را کاشت. خاک باید نسبتاً سبک باشد و در خاک های سنگین کشت و کار آنها میسر نیست. خاک بستر کشت و یا گلدان های آنها نیز باید همواره مرطوب باشد، ولی آب زیاد خاک نیز سبب پوسیدگی طوقه می شود.
![Vriesia mariae]()
مقابله به آفات وریزیا ماریا
از آفات و بیماری های محصولات گیاهان خانواده آناناس می توان از شپشک سیاه نام برد. تا زمانی که این شپشک ها بدون سپر هستند به آسانی می توان توسط سم پاشی با مالاتیون آنها را از بین برد، لیکن پس از تشکیل سپر، سم پاشی مؤثر نخواهد بود و در این حالت باید به وسیله ی مکانیکی این حشرات را از میان برداشت و یا منتظر زمانی شد که حشرات جوان از زیر سپر خارج می شوند و آنگاه سم پاشی کرد.
![وریزیا ماریا]()
نحوه تکثیر وریزیا ماریا
ازدیاد این گیاهان از طریق جدا کردن پاجوش صورت می گیرد. و پاجوش ها زمانی که دارای ریشه کافی شدند از پایه های اصلی جدا می شوند. پاجوش های مادری پس از یک بار گلدهی مجدداً گل نمی کنند، اما در صورت نگهداری می توان از آنها پاجوش های جدید برداشت کرد.
یکی دیگر از روش های تکثیر این گیاه از طریق کشت بذر صورت می گیرد. ولی در حالت عادی به دلیل مرطوب بودن کیسه های گرده، تلقیح صورت نمی گیرد. برداشت دانه های گرده و قرار دادن و نگهداری آنها در ظروف شیشه ای و سپس تلقیح به موقع (زمانی که بخش مادگی گل ها آماده پذیرش دانه های گرده شدند) باعث می شود تا میوه و دانه تشکیل شود. دانه های بذر در مدت سه هفته پس از تلقیح، تکامل می یابند.
بذز این گیاهان در گرمای 20 درجه سانتیگراد و در محلی مرطوب به سرعت سبز می شوند.
![Mariae]()
ساير تصاوير :
گياهان ديگر از همين خانواده :
آشنایی با تیره آناناس و جنس های آن