Syzygium forte WHITE APPLE که به فارسی سیب سفید نامیده میشود، گیاهی از خانواده میرتاسه، بومی نواحی گرمسیری شمال استرالیا می باشد. نیاز های این گیاه عبارتند از نور: محیط تاریک رطوبت: کاملا خشک دمای محیط: نواحی گرمسیری خاک: خاک های مرطوب، هوموسی و غنی از مواد غذایی با بافتی متوسط تا سبک و زهکش دار
دانستنیهای علمی
جنس Syzygium یکی از جنس های خانواده مورد (Myrtaceae) می باشد. این جنس شامل حدود 1200 تا 1800 گونه بوده که گونه های آن به طور کلی بومی بخش های وسیعی از آفریقا و ماداگاسکار، سراسر اسیا، شرق اقیانوس آرام، مالزی تا شمال شرق استرالیا هستند. 52 گونه از این گیاهان در استرالیا یافت شده اند.
اکثر گونه های این گیاهان، درختان و درختچه هایی همیشه سبز هستند. چندین گونه از آن به عنوان گیاهی زینتی کشت می شوند و دارای شاخ و برگ جذاب هستند. برخی از گونه ها نیز دارای میوه های خوراکی بوده که به صورت خام یا به عنوان مربا یا ژله مورد استفاده قرار می گیرند. تعدادی از گونه های دارای میوه های خوراکی در نواحی گرمسیر سراسر جهان کشت می شوند.
امروزه جنس Syzygium با جنس Eugenia از نظر طبقه بندی علمی اشتباه گرفته می شود، اما جنس اخیر دارای تنوع بسیار وسیعی در نواحی گرمسیری است.
خصوصیات - معرفی
"سیب سفید" یکی از گونه های جنس Syzygium است که بومی استرالیا است و به دلیل رنگ میوه ها به این نام، نامگذاری شده است. بخش خارجی میوه ها شباهت زیادی به گوآوا دارد.
این گیاه درختی در اندازه های متوسط و پوستی به رنگ قهوه ای تیره تا قهوه ای – نارنجی است که تمایل به کاغذی شدن دارد.
برگ ها دارای پهنکی بزرگ، به طول 7 تا 14 سانتیمتر و عرض 4 تا 9 سانتیمتر، ضخیم، چرمی و با حدود 8 تا 15 جفت رگبرگ جانبی است. در سطح این برگ ها نقاط تولید کننده روغن وجود دارد که در زیر میکروسکوپ به راحتی قابل مشاهده است.
گل ها در زمان شکوفایی دارای براکته یا فاقد براکته است. کاسه گل لوله ای به قطر 6 تا 8 میلیمتر، با دمگلی به طول 6 تا 12 میلیمتر دیده می شود. گلبرگ ها به قطر 6 میلیمتر و دارای نقاط حاوی روغن و کوچک هستند. هر گلبرگ حدود 100 نقطه حاوی روغن دارد. پرچم ها به تعداد زیاد که هر یک دارای میله ای به طول 9 تا 18 میلیمتر هستند.
میوه ها گرد یا تخم مرغی شکل به ابعاد 30 تا 40 در 30 تا 40 میلیمتر، با کالیکسی پایا به طول 2 میلیکتر، پریکارپ میوه به صورت گوشتی و دارای یک بذر است. این میوه ها تماماً به رنگ سفید دیده می شوند.
شرایط نگهداری سیب سفید
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
مرطوب
دماي مورد نياز
نواحی گرمسیری
خاک مورد نياز
خاک های مرطوب، هوموسی و غنی از مواد غذایی با بافتی متوسط تا سبک و زهکش دار
|
درخت سیب سفید به خوبی در جنگل های بارانی رشد می کند اما بیشتری رشد و عملکرد را در جنگل های ساحلی و روی خاک های شنی یا کمی صخره ای دارد.
این گیاه می تواند در برابر بادهای قوی و دریایی مقاومت کند.
اغلب خاک های مرطوب، هوموسی و غنی از مواد غذایی با بافتی متوسط تا سبک و زهکش دار را ترجیح می دهد.
به دلیل داشتن سیستم ریشه ای قوی و گسترده، نیاز به فضای زیادی دارد.
خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی
میوه های این گیاه ارزش تازه خوری داشته و دارای بافتی ترد می باشند. این میوه ها به رنگ سفید و به قطر حدود 30 میلیمتر هستند که دارای یک بذر بزرگ می باشند.
در برخی موارد از چوب این درختان نیز استفاده می شود. اطلاعات زیادی در منابع مختلف از نوع و کیفیت چوب این گونه موجود نیست.
مقابله به آفات سیب سفید
آفات مهم Syzygium forte (سیب سفید)
مهمترین آفات سیب سفید شامل شتهها، سپردارها، مینوز برگ و لارو حشرات جونده هستند. شتهها با مکیدن شیره گیاهی موجب پیچیدگی برگ و ترشح عسلک میشوند. سپردارها روی ساقه و برگ لکههای برجسته و زردی تدریجی ایجاد میکنند. مینوز برگ تونلهای روشن در بافت برگ ساخته و فتوسنتز را کاهش میدهد. لارو حشرات جونده نیز میتواند به میوهها و شاخههای جوان آسیب وارد کند.
بیماریهای قارچی و فیزیولوژیک
لکه برگی قارچی، پوسیدگی ریشه و شانکر ساقه از بیماریهای معمول در شرایط گرم و مرطوب هستند. لکههای قهوهای تا سیاه روی برگ، ریزش زودرس برگ و ترکهای تیره روی ساقه از نشانههاست. زهکشی نامناسب خاک و آبیاری سنگین، خطر پوسیدگی ریشه را افزایش میدهد.
روشهای پیشگیری و کنترل
مبارزه تلفیقی (IPM) بهترین رویکرد برای سیب سفید است. هرس منظم شاخههای آلوده، حذف میوهها و برگهای بیمار، تأمین گردش هوای مناسب و آبیاری منظم ولی غیرغرقابی ضروری است. برای آفات مکنده میتوان از صابون حشرهکش، روغن ولک و دشمنان طبیعی مانند کفشدوزکها استفاده کرد. در آلودگیهای شدید قارچی، محلولپاشی مسی یا قارچکشهای سیستمیک با نظر متخصص توصیه میشود.
نحوه تکثیر سیب سفید
ازدیاد این گیاهان از طریق کشت بذرهای آنها صورت می گیرد. بذرها را باید بلافاصله پس از برداشت میوه های رسیده، کشت نمود. در این صورت بذور می توانند حدود 4 هفته پس از کشت، جوانه بزنند.