نسترن کوهی (*Rosa canina* L.) درختچه‌ای خاردار از تیرهٔ گل‌سرخیان است که در اقلیم‌های معتدل بهترین رشد را دارد. **شرایط رشد:** دمای مناسب آن معمولاً حدود 10 تا 25 درجهٔ سانتی‌گراد است و به سرمای زمستان تا حدودی مقاوم است؛ **رطوبت** متوسط را می‌پسندد و در خاک‌های با زهکشی خوب عملکرد بهتری دارد؛ از نظر **نور** آفتاب کامل تا نیم‌سایه را تحمل می‌کند، ولی گلدهی و میوه‌دهی در نور بیشتر بهتر است. **بومی و زیستگاه:** بومی اروپا، غرب آسیا و شمال آفریقا بوده و در ایران نیز به‌صورت خودرو در حاشیهٔ جنگل‌ها، دامنه‌های کوهستانی، پرچین‌ها و کنار راه‌ها دیده می‌شود. **ویژگی‌های ظاهری:** ساقه‌های قوسی و پرخار، برگ‌های شانه‌ای با 5–7 برگچهٔ دندانه‌دار، گل‌های سفید تا صورتی کم‌رنگ (اغلب در بهار) و میوهٔ قرمز-نارنجی بیضوی (hip) از شاخصه‌های آن است. **نام‌ها:** در ایران بیشتر با نام‌های «نسترن کوهی/نسترن وحشی» شناخته می‌شود و در جهان به نام‌های **Dog rose** و **Wild rose** رایج است. **کاربرد مشهور:** میوهٔ آن (رز هیپ) به دلیل شهرت به داشتن ویتامین C و ترکیبات آنتی‌اکسیدانی، در فرآورده‌های گیاهی/دارویی و دمنوش‌ها بسیار شناخته شده است.