Randia aculeata white indigo berry که به فارسی راندیا آکیولیتا نامیده میشود، گیاهی از خانواده روناس، بومی آمریکای جنوبی و مرکزی می باشد. نیاز های این گیاه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دمای محیط: نواحی گرمسیری و نیمه گرمسیری خاک: خاک هایی با پی اچ کمی اسیدی تا خنثی
نام لاتين
white indigo berry
خصوصیات - معرفی
گیاه "راندیا آکیولیتا" یکی از گیاهان خانواده ی روبیاسه می باشد. این گیاه به صورت درختی کوچک یا درختچه ای که می تواند تا حدود 2 تا 6 متر ارتفاع رشد کند وجود دارد. این گونه های گیاهی بومی فلوریدا، برمودا، باهاما، جزایر کاریب، همچنین از مکزیک تا سراسر آمریکای مرکزی و جنوبی تا کلمبیا است. این درخت همیشه سبز، خاردار، با برگ های چرمی است. برگ ها به صورت ساده، به طول حدود دو اینچ، بدون دندانه، دایره ای شکل، با رگبرگ های پرمانند می باشد. برگ ها از نظر هندسی معمولاً به صورت افقی روی شاخه ها قرار گرفته اند. گل ها کوچک، به رنگ سفید، لوله ای شکل و به صورت جانبی روی شاخه ها قرار گرفته اند. این گیاهان داری گل های معطر بوده و در تمام طول سال می توانند گل تولید کنند. میوه های این گیاهان کوچک، گرد و به رنگ سفید می باشند. این میوه ها به مصرف تازه خوری می رسند. هر چه به سمت مرکز میوه چیش می رویم رنگ آنها سیاه می شود.
شرایط نگهداری راندیا آکیولیتا
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
نواحی گرمسیری و نیمه گرمسیری
خاک مورد نياز
خاک هایی با پی اچ کمی اسیدی تا خنثی
|
این گیاهان بهترین رشد را در مکان هایی به آفتاب کامل دارند. اما مکان های سایه را نیز می توانند تحمل کنند.
نسبت به محلول پاشی نمک ها نیز مقاوم می باشند.
به دلیل مقاومت آنها به املاح، به وفور به عنوان گیاهی زینتی و مناسب برای کشت در نواحی ساحلی مورد استفاده قرار می گیرند.
همچنین از این گیاه به عنوان درخت کریسمس نیز استفاده می شود.
در اثر خوردن میوه ها، زبان آبی رنگ می شود. بومیان منطقه از همین خاصیت برای تهیه ی رنگ های خوراکی آبی رنگ استفاده می کنند.
خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی
میوه های این گیاهان دارای ارزش خوراکی باشند.
به دلیل مقاومت آنها به املاح، به وفور به عنوان گیاهی زینتی و مناسب برای کشت در نواحی ساحلی مورد استفاده قرار می گیرند.
همچنین از این گیاه به عنوان درخت کریسمس نیز استفاده می شود.
در اثر خوردن میوه ها، زبان آبی رنگ می شود. بومیان منطقه از همین خاصیت برای تهیه ی رنگ های خوراکی آبی رنگ استفاده می کنند.
میوه های این گیاهان قابض می باشند. ولی این میوه ها مزه ی زیاد مطلوبی ندارند.
پی اچ مناسب خاک برای رشد این گیاهان حدود 6.1 تا 7.8 می باشد.
مقابله به آفات راندیا آکیولیتا
آفات رایج راندیا آکیولیتا و کنترل آنها
در شرایط آپارتمانی و گلخانهای، راندیا آکیولیتا بیشتر توسط شپشک آردآلود، شپشک سپردار، شته و کنه تارتن دو لکهای آسیب میبیند. علائم مهم شامل زردی برگ، چسبندگی سطح برگ (عسلک)، پیچیدگی جوانهها و تارهای ظریف روی پشت برگ است. برای کنترل، ابتدا گیاه را قرنطینه کنید، برگها را با آب ولرم و صابون حشرهکش بشویید و آفات را با پنبه آغشته به الکل ۷۰٪ از روی ساقه و گرهها پاک کنید. در آلودگی شدید، از روغن ولک/روغن باغبانی یا حشرهکشهای سیستمیک مناسب گیاهان زینتی طبق برچسب استفاده شود.
بیماریهای قارچی و پوسیدگی ریشه
شایعترین مشکل، پوسیدگی ریشه و طوقه ناشی از آبیاری زیاد و زهکشی ضعیف است و گاهی لکهبرگی قارچی نیز دیده میشود. نشانهها شامل پژمردگی با وجود رطوبت خاک، سیاه شدن طوقه، بوی بد خاک و لکههای قهوهای روی برگ است. اقدام فوری: کاهش آبیاری، تعویض خاک با بستر سبک و ضدعفونیشده، حذف ریشههای قهوهای و استفاده از قارچکش مناسب (مانند ترکیبات مسی یا قارچکشهای سیستمیک مخصوص پوسیدگی) طبق دستور.
پیشگیری پایدار
بهترین راه کنترل، پیشگیری است: تهویه مناسب، نور کافی، آبیاری پس از خشک شدن سطح خاک، پرهیز از خیس ماندن برگها، و بازدید هفتگی زیر برگها برای تشخیص زودهنگام.
نحوه تکثیر راندیا آکیولیتا
این گیاهان را می توان از طریق کشت بذرها و یا ریشه دار کردن قلمه ها، تکثیر نمود. بذرها را باید در مکان های سایه-آفتاب و در خزانه کشت نمود. پس از ظهور اولین برگ ها، می توان نهال های بذری حاصل را به زمین اصلی منتقل کرد.