گل پامچال هورتنسیس

دانستنیهای علمی

گل پامچال (prɪmjʊlə ) از جنس Primula دارای 400-500 گونه از گیاهان کم رشد در خانواده Primulaceae می باشد. بعضی انواع آن عبارتند از primrose, auricula, cowslip and oxlip. بسیاری از گونه ها برای مصارف زینتی افزایش یافته است. آنها بومی مناطق معتدل نیمکره شمالی ، از جنوب به کوه های گرمسیری در اتیوپی ، اندونزی و گینه نو و مناطق معتدل در جنوب آمریکا است.

این گیاه چند ساله عمدتا در فصل بهار ، گل میدهد و می تواند به رنگ های بنفش ، زرد ، قرمز ، صورتی ، یا سفید باشد.

خصوصیات - معرفی

نور مورد نياز زیاد آبياري و رطوبت مرطوب دماي مورد نياز 10 درجه سانتیگراد خاک مورد نياز خاک برگ و تورب خزه PH=6.5

فصل گل دهي آن زمستان و اوايل بهار است. بذر آن به سرعت قوه ناميه( زمانيكه بذرهاي گياهي تحت شرايط محيطي نامساعد قرار گيرند‌، فغاليتهاي متابوليسمي آنها به حداقل مي‌رسد و اصطلاحاً بذرها به خواب مي روند و به محض مساعد شدن شرايط جوانه مي زنند) خود را از دست مي دهد.

شرایط محیط رشد

بسیاری از گونه های آن با آب و هوای کوهستانی و نسبتاً سرد سازگار هستند. به طور کلی ، آنها ترجیح می دهند نور آفتاب را به صورت غیر مستقیم دریافت کنند.

گل پامچال رشد خوبی در خاک سست غنی شده با مقدار زیادی از خاک خاک برگ و تورب خزه PH=6.5 و نیاز به شرایط مرطوب دارد. مالچ برای کاهش گرما و حفظ رطوبت در تابستان و زمستان از گیاه محافظت میکند.

آنها باید به طور منظم آبیاری شوند و هرگز نباید خاک گلدان خشک شود.

مقابله به آفات گل پامچال هورتنسیس

آفات رایج گل پامچال هورتنسیس

شته‌ها، مگس سفید و کنه‌های تارعنکبوتی از مهم‌ترین آفات پامچال هورتنسیس هستند. این آفات با مکیدن شیره گیاهی موجب زردی، پیچیدگی برگ‌ها و کاهش گل‌دهی می‌شوند. برای کنترل، ابتدا شست‌وشوی منظم برگ‌ها با آب ولرم و حذف بخش‌های شدیداً آلوده توصیه می‌شود. در صورت تداوم آلودگی، استفاده از صابون حشره‌کش یا روغن ولک با دوز مناسب و در ساعات خنک روز موثر است.

بیماری‌های قارچی و باکتریایی

پوسیدگی ریشه، لکه برگی قارچی و سفیدک سطحی در شرایط رطوبت بالا و تهویه نامناسب بروز می‌کنند. نشانه‌ها شامل لکه‌های قهوه‌ای روی برگ، سفیدک آردی، و پژمردگی ماندگار علی‌رغم آبیاری است. برای پیشگیری، آبیاری در صبح، عدم خیس کردن مداوم برگ‌ها، استفاده از بستر سبک و زهکش‌دار و ضدعفونی گلدان و ابزار ضروری است. در موارد شدید، به‌کارگیری قارچ‌کش‌های سیستمیک طبق دستور برچسب و حذف گیاهان بسیار آلوده توصیه می‌شود.

راهکارهای پیشگیری و مدیریت تلفیقی

تقویت گیاه با نور ملایم، کوددهی متعادل و پرهیز از آبیاری بیش از حد بهترین راه کاهش آفات و امراض است. قرنطینه گیاهان تازه خریداری‌شده و بازبینی هفتگی برگ‌های زیرین، امکان تشخیص زودهنگام و کنترل غیرشیمیایی را فراهم می‌کند.

نحوه تکثیر گل پامچال هورتنسیس

مروری بر تولیدمثل Primula hortensis

Primula hortensis (گل پامچال هورتنسیس) معمولاً به‌عنوان گیاه زینتی در گلدان و باغچه نگهداری می‌شود؛ بنابراین تکثیر آن در خانه بیشتر بر روش‌های ساده و قابل‌کنترل تکیه دارد. بهترین زمان اغلب پس از پایان گل‌دهی یا در هوای خنکِ اواخر تابستان تا اوایل پاییز است.

تکثیر با بذر (جنسی)

تولیدمثل طبیعی پامچال از طریق گرده‌افشانی و تشکیل کپسول بذر انجام می‌شود. برای تکثیر خانگی، بذرهای تازه را سطحی روی بستر سبک و مرطوب (پیت/کوکوپیت با پرلیت) پخش کنید و فقط کمی فشار دهید؛ بسیاری از بذرهای Primula برای جوانه‌زنی به نور ملایم نیاز دارند. رطوبت یکنواخت و دمای خنک (حدود 10–15°C) جوانه‌زنی را بهبود می‌دهد.

برای افزایش درصد جوانه‌زنی، می‌توان بذر را 2–4 هفته در شرایط سرد و مرطوب (سرمادهی) قرار داد. پس از ظهور چند برگ حقیقی، نشاها را به گلدان‌های کوچک منتقل کنید.

تقسیم بوته (غیرجنسی)

رایج‌ترین روش تکثیر زینتی، تقسیم بوته‌های چندساله و متراکم است. بوته را از خاک خارج کرده، ریشه‌ها را با دست به چند قسمت دارای تاج (crown) و ریشه کافی تقسیم کنید و هر بخش را جداگانه بکارید. تقسیم بوته علاوه بر تکثیر، گیاه را جوان‌سازی و گل‌دهی را تقویت می‌کند.

قلمه و کشت بافت

قلمه‌گیری در پامچال‌ها معمولاً نسبت به تقسیم بوته کم‌کاربردتر و دشوارتر است؛ در تولید تجاری، کشت بافت برای تکثیر انبوه و یکنواختی ژنتیکی به‌کار می‌رود، اما در خانه کمتر عملی است.

خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی

گیاهان Primula به عنوان غذا توسط لارو (caterpillars) از برخی از گونه های پروانه مورد استفاده قرار میگیرند.

ساير تصاوير :  

گياهان ديگر از همين جنس :

آشنایی با جنس پرایمولا و همه گونه های آن

گياهان ديگر از همين خانواده :

آشنایی با تیره پامچال - پريمولاسه و جنس های آن