۱۴۰۴ ششم دی

ملالوکا ویلسونی

این گیاه با نام علمی Melaleuca wilsonii و نام مرسوم (Wilson’s Honey Myrtle) که به فارسي ملالوکا ویلسونی ناميده ميشود، گياهي از خانواده Myrtaceae بومي بومی جنوب‌شرق استرالیا (ایالت ویکتوریا)؛ به‌طور طبیعی در جنگل‌های باز، بوته‌زارها و مناطق با اقلیم معتدل رشد می‌کند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک لومی تا شنی با زهکشی خوب؛ تحمل‌پذیر نسبت به خاک‌های فقیر؛ ترجیحاً خاک اسیدی تا خنثی؛ pH حدود 5.5 تا 7

دانستنیهای علمی

رده‌بندی و خانواده

Melaleuca wilsonii (ملالوکا ویلسونی) گونه‌ای گلدار از تیره Myrtleaceae است. این تیره شامل گیاهان معطری مانند اکالیپتوس و مورد است. جنس Melaleuca بیش از ۲۰۰ گونه درختچه و درخت کوچک را در بر می‌گیرد که بیشتر آن‌ها بومی استرالیا هستند و به نام کلی «تی‌تری‌های استرالیایی» شناخته می‌شوند. Melaleuca wilsonii بر اساس ویژگی‌های مورفولوژیک گل‌آذین سنبله‌ای و کپسول‌های چوبی دانه‌دار در این جنس جای می‌گیرد.

منطقه بومی و پراکنش جغرافیایی

زادگاه اصلی Melaleuca wilsonii جنوب استرالیاست. این گونه در ایالت‌های South Australia و Victoria به‌ویژه در مناطق داخلی نسبتاً خشک و سرد رشد می‌کند. جمعیت‌های طبیعی آن اغلب به صورت لکه‌ای و پراکنده در چشم‌اندازهای بوته‌زار و درختچه‌زار دیده می‌شوند. انتشار آن به شرایط آب‌وهوایی مدیترانه‌ای با زمستان‌های خنک و مرطوب و تابستان‌های گرم وابسته است.

زیستگاه و بوم‌شناسی

Melaleuca wilsonii عمدتاً در خاک‌های شنی تا شنی‌رسی، گاه کمی قلیایی و با زهکش خوب می‌روید. این گیاه با سازگاری بالا به خشکی و نور کامل آفتاب شناخته می‌شود. رویشگاه‌های آن معمولاً شامل تپه‌های شنی، حاشیه دشت‌های سیلابی و دامنه‌های کم‌ارتفاع است. گل‌های قرمز تا ارغوانی آن منبع مهمی برای گرده و شهد حشرات بومی و پرندگان شهدخوار است و در شبکه گرده‌افشانی بومی نقش اکولوژیک دارد.

تاریخچه کشف و نام‌گذاری

Melaleuca wilsonii در قرن نوزدهم میلادی توسط گیاه‌شناسان اروپایی که فلور استرالیا را بررسی می‌کردند توصیف علمی شد. پسوند wilsonii به افتخار گیاه‌شناس یا گردآورنده‌ای با نام Wilson انتخاب شده است. از زمان توصیف اولیه، این گونه در فلورهای منطقه‌ای استرالیا ثبت و در باغ‌های گیاه‌شناسی به عنوان نمونه‌ای از تنوع جنس Melaleuca کشت شده است. مطالعات تاکسونومیک جدیدتر، جایگاه آن را در درون گروهی از Melaleucaهای دارای گل‌آذین چترمانند و برگ‌های باریک تأیید کرده‌اند.

خصوصیات - معرفی

ساقه و تغییرات رویشی

ساقه‌ Melaleuca wilsonii در مرحله جوانی سبزـ مایل به قهوه‌ای و نسبتاً نازک است و به تدریج چوبی می‌شود. پوست ساقه در گیاهان مسن‌تر به صورت لایه‌لایه، فیبری و کمی پوسته‌پوسته دیده می‌شود که ظاهری خشن و خاکستری ـ قهوه‌ای ایجاد می‌کند. شاخه‌ها باریک، منشعب و اغلب کمی خمیده‌اند و تاجی متراکم و گنبدی تا نامنظم به بوته می‌دهند. بافت چوبی سخت اما انعطاف‌پذیر است و به تحمل باد و خشکی کمک می‌کند.

برگ‌ها: شکل، اندازه و رنگ

برگ‌های ملالوکا ویلسونی کوچک، باریک و تقریباً سوزنی‌شکل هستند. طول آن‌ها معمولاً ۵ تا ۱۵ میلی‌متر و عرضشان بسیار کم است، به گونه‌ای که ظاهری خطی تا خطی ـ سرنیزه‌ای پیدا می‌کنند. برگ‌ها بدون دمبرگ یا با دمبرگ‌های بسیار کوتاه روی شاخه‌ها به صورت متناوب قرار دارند و در مجموع تاجی متراکم و ریزبرگ پدید می‌آورند. رنگ برگ‌ها سبز تیره تا سبزـ خاکستری است و زیر نور شدید کمی براق به نظر می‌رسند. سطح برگ‌ها چرمی و نسبتاً ضخیم است که برای کاهش تبخیر در شرایط خشک سازگار شده است.

گل‌ها: آرایش، رنگ و ساختار

گل‌های Melaleuca wilsonii به صورت خوشه‌های استوانه‌ای متراکم روی شاخه‌های یک‌ساله تشکیل می‌شوند. هر خوشه مانند استوانه‌ای پوشیده از پرزهای رنگی به نظر می‌رسد که در واقع مجموعه پرچم‌های فراوان گل‌هاست. رنگ گل‌ها از ارغوانی تیره تا صورتی بنفش متغیر است و تضاد زیبایی با برگ‌های سبز تیره ایجاد می‌کند. گل‌ها فاقد گلبرگ‌های نمایان بوده و عنصر اصلی نمایشی آن‌ها دسته‌های پرچم بلند و رنگین است. این گل‌آذین‌ها اغلب در بهار تا اوایل تابستان ظاهر شده و گیاه را به بوته‌ای پرگل و چشمگیر تبدیل می‌کنند.

شرایط نگهداری ملالوکا ویلسونی

نور مورد نياز زیاد آبياري و رطوبت کمی مرطوب دماي مورد نياز 15 تا 25 درجه سانتیگراد خاک مورد نياز خاک لومی تا شنی با زهکشی خوب؛ تحمل‌پذیر نسبت به خاک‌های فقیر؛ ترجیحاً خاک اسیدی تا خنثی؛ pH حدود 5.5 تا 7

دمای مناسب برای Melaleuca wilsonii

Melaleuca wilsonii گیاهی گرمادوست است و در مناطق با زمستان‌های ملایم عملکرد بهتری دارد. بازه دمایی ایده‌آل برای رشد آن حدود ۱۸ تا ۲۸ درجه سانتی‌گراد است. این گیاه می‌تواند سرماهای کوتاه‌مدت را تحمل کند، اما دماهای زیر ۲- درجه سانتی‌گراد ممکن است به برگ‌ها و شاخه‌های جوان آسیب برساند. در مناطق سرد بهتر است در برابر باد سرد محافظت شود یا در فضای نیمه‌محافظت‌شده کاشته شود.

نور و شدت تابش

Melaleuca wilsonii برای رشد به نور کامل و آفتاب مستقیم نیاز دارد. در شرایط سایه یا نور کم، تراکم برگ‌ها کاهش یافته و گل‌دهی ضعیف می‌شود. در مناطق خیلی گرم، آفتاب بعدازظهر اگر بسیار شدید باشد، بهتر است گیاه در مکانی با کمی سایه ملایم عصرگاهی قرار گیرد، اما به طور کلی این گونه، آفتاب‌دوست محسوب می‌شود.

رطوبت و نیاز آبی

این گیاه نسبتاً مقاوم به خشکی است، اما برای استقرار ریشه‌ها در سال‌های اول، آبیاری منظم ضروری است. خاک باید بین دو آبیاری کمی خشک شود و از ماندگاری طولانی‌مدت آب در اطراف ریشه جلوگیری شود. رطوبت نسبی هوا اگر متوسط باشد کافی است و نیاز به مه‌پاشی یا رطوبت بسیار بالا ندارد.

خاک و زهکشی

Melaleuca wilsonii خاک‌های سبک با زهکشی خوب را ترجیح می‌دهد. مخلوطی از خاک لومی شنی با کمی مواد آلی برای رشد بهینه مناسب است. این گیاه می‌تواند pH کمی اسیدی تا خنثی را تحمل کند. خاک‌های سنگین و رسی بدون زهکشی مناسب، خطر پوسیدگی ریشه را بالا می‌برند، بنابراین افزودن شن درشت یا پرلیت برای بهبود تهویه خاک توصیه می‌شود.

شرایط کاشت و مکان استقرار

بهترین مکان برای کاشت، نقاطی با جریان هوای مناسب و دور از تجمع بادهای بسیار سرد است. کاشت در زمین باز و در ارتفاع کمی بالاتر از سطح اطراف به تخلیه آب اضافی کمک می‌کند. در گلدان، انتخاب گلدان دارای سوراخ زهکشی و استفاده از بستر سبک و متخلخل برای حفظ سلامتی ریشه‌ها ضروری است.

منابع :




ساير تصاوير :
 


 
 
 


گياهان ديگر از همين جنس :
 

کاجی بوت / درخت چای

گياهان ديگر از همين خانواده :
 

گیلاس ریو گرَند گواوای توت فرنگی اکمنااسمیتی، لیلی پیلی شیشه شور

  محسن شهاب الدین