بونسای سرو نقره ای

دانستنیهای علمی

بونسای سرو نقره ای از جنس Cupressus در خانواده Cupressaceae بومی ایالات متحده دارای ظاهری منحصر به فرد در میان انواع بونسای است.

رده‌بندی و جایگاه تبارشناختی

بونسای «Cupressus» به سروهای جنس Cupressus از خانوادهٔ Cupressaceae (سروها) تعلق دارد. این خانواده در راستهٔ Cupressales جای می‌گیرد و با داشتن برگ‌های فلس‌مانند، مخروط‌های چوبی و بافت‌های غنی از رزین شناخته می‌شود. در بازار گاهی عنوان «سرو نقره‌ای» برای اَشکالِ باغبانی یا واریته‌های دارای رنگ‌آمیزی آبی-نقره‌ای به کار می‌رود و ممکن است با جنس‌های نزدیک مانند Chamaecyparis یا Juniperus اشتباه شود.

جنس Cupressus و ویژگی‌های علمی مرتبط

گونه‌های Cupressus اغلب درختان یا درختچه‌های همیشه‌سبز با رشد چوبی و سازگاری بالا به خشکی هستند. برگ‌ها معمولاً در شاخه‌های جوان سوزنی و سپس فلس‌مانند می‌شوند و مخروط‌ها از فلس‌های چوبی تشکیل شده‌اند که بذرها را محافظت می‌کنند. رنگ نقره‌ای یا آبی‌فام در برخی فرم‌ها معمولاً به پوشش مومی (glaucous wax) روی برگ‌ها مربوط است که می‌تواند در کاهش تبخیر و بازتاب نور نقش داشته باشد.

منطقهٔ بومی و زیستگاه

پراکنش طبیعی جنس Cupressus عمدتاً در نیمکرهٔ شمالی است؛ از حاشیه‌های مدیترانه و خاورمیانه تا بخش‌هایی از آمریکای شمالی و نواحی کوهستانی مکزیک. زیستگاه‌های رایج شامل دامنه‌های سنگلاخی، خاک‌های زهکش‌دار، اقلیم‌های مدیترانه‌ای و مناطق نیمه‌خشک است. سازگاری به خاک‌های کم‌عمق و مقاومت به تنش آبی از دلایل موفقیت سروها در این زیستگاه‌هاست.

تاریخچهٔ شناخت و کاربرد

سروها از دیرباز در باغ‌سازی و معماری منظرِ مدیترانه و غرب آسیا به‌عنوان درختان نمادین و بادشکن کشت می‌شدند. معرفی گونه‌ها و اَشکال مختلف به باغ‌های اروپایی و سپس جهان، هم‌زمان با گسترش باغبانی علمی در سده‌های اخیر شدت گرفت. کاربرد آن‌ها در بونسای بیشتر نتیجهٔ قابلیت چوبی‌شدن، تحمل هرس و ایجاد بافت شاخه‌ای متراکم در برخی اَشکالِ انتخاب‌شده است.

خصوصیات - معرفی

نور مورد نياز زیاد آبياري و رطوبت کمی مرطوب دماي مورد نياز 23 درجه سانتیگراد خاک مورد نياز خاک سبک مخلوط خاک هوموسی و پیت و تورب

گونه های معمول سرو نقره ای می توانند به 65 فوت، و حتی 80 فوت ارتفاع برسند. به عنوان درختان چندساله بسیاری از آنها در ایالات متحده دارای قدمت 2000 سال هستند.

شرایط محیط رشد

این گونه بونسای معمولاً به سبک آبشاری فرم دهی میشود.

بونسای سرو نقره ای نیازمند مکانی در فضای باز است و آفتاب کامل با سایه جزئی را میطلبد.

آبیاری : به طور منظم در طول مدت تابستان، اما اجازه ندهید که آب گلدان سرریز شود. ترجیحاً خاک گلدان بین هربار آبیاری خشک شود.

تغذیه : هر 2 / 3 هفته در طول دوره رشد با کود نیتروژن دار بین ماههای اکتبر و دسامبر این گیاه را تغذیه نمایید.

هرس این گونه را باید در ماه های فوریه و مارس انجام دهید.

تغییر گلدان: هنگامی که گیاه جوان است هر سال است ولی در درختان مسن تر از 10 سال هر دو یا سه سال در فصل بهار این کار را انجام دهید.(هرگز بیش از 30 درصد از ریشه های گیاه را حذف نکنید).

بهترین خاک، مخلوطی از یک قسمت لوم، یک قسمت خاکبرگ و یک قسمت شن و ماسه است.

سیم کشی : در هر زمان از سال ممکن است. اما بیشتر از چند ماه در یک دوره در این حالت نگه ندارید.

مقابله به آفات بونسای سرو نقره ای

آفات رایج بونسای سرو نقره‌ای (Cupressus Bonsai)

شته‌ها، کنه تارتن و شپشک‌های سپردار از آفات اصلی این بونسای هستند و معمولاً با زردی، ریزش سوزن‌برگ‌ها، تارهای نازک و ترشحات چسبنده دیده می‌شوند. برای کنترل، ابتدا گیاه را قرنطینه کنید، سپس با شست‌وشوی ملایم و پاک‌کردن آفات با پنبه آغشته به الکل رقیق اقدام کنید. در آلودگی‌های شدید، استفاده از صابون حشره‌کش یا روغن‌های باغبانی طبق برچسب توصیه می‌شود و تکرار درمان در فاصله ۷ تا ۱۰ روز ضروری است.

بیماری‌های قارچی و پوسیدگی ریشه

رطوبت بالا و تهویه ضعیف می‌تواند باعث بیماری‌های قارچی مانند لکه‌برگی و سوختگی سرشاخه شود؛ علائم شامل قهوه‌ای‌شدن نوک شاخه‌ها و لکه‌های تیره روی برگ‌ها است. شاخه‌های آلوده را هرس و ابزار را ضدعفونی کنید، سپس شرایط را با افزایش جریان هوا و کاهش خیس‌ماندن شاخ‌وبرگ اصلاح کنید. پوسیدگی ریشه نیز در اثر آبیاری زیاد و خاک سنگین رخ می‌دهد و با بوی نامطبوع، نرمی ریشه و ضعف عمومی همراه است؛ تعویض بستر با خاک سبک، اصلاح زهکشی و آبیاری پس از خشک‌شدن سطح خاک کمک‌کننده است. در صورت نیاز از قارچ‌کش مناسب و ثبت‌شده استفاده کنید.

پیشگیری و مدیریت پایدار

پیشگیری مؤثرتر از درمان است: نور کافی، آبیاری دقیق، زهکشی عالی و بازبینی هفتگی گیاه، احتمال طغیان آفات و بیماری‌ها را کاهش می‌دهد. از کوددهی سنگین در زمان استرس گیاه خودداری کنید و برگ‌ها و بقایای آلوده را سریع جمع‌آوری نمایید.

نحوه تکثیر بونسای سرو نقره ای

تولیدمثل طبیعی بونسای سرو نقره‌ای (Cupressus)

در طبیعت، Cupressus عمدتاً از طریق تولید بذر در مخروط‌های ماده تکثیر می‌شود. گرده از مخروط‌های نر به‌وسیله باد جابه‌جا شده و گرده‌افشانی انجام می‌گیرد. پس از رسیدن مخروط‌ها، بذرها آزاد می‌شوند و با باد یا جریان آب در شیب‌ها پراکنده می‌گردند. جوانه‌زنی معمولاً در بسترهای سبک و دارای زهکشی خوب و پس از دوره‌ای سرمادهی (قرارگیری در سرما) بهتر رخ می‌دهد؛ این سازوکار به بذر کمک می‌کند تا زمان مناسب فصل رشد را تشخیص دهد.

تکثیر در خانه با بذر

برای تکثیر خانگی، بذرهای سالم را از مخروط‌های رسیده جدا کنید و برای افزایش جوانه‌زنی ۴ تا ۸ هفته سرمادهی در یخچال (در محیط کمی مرطوب) انجام دهید. سپس بذرها را سطحی در خاک سبک (ترکیب پیت/کوکوپیت با پرلیت) بکارید، رطوبت یکنواخت و نور زیادِ غیرمستقیم فراهم کنید. خشک شدن سطح بستر می‌تواند جوانه‌زنی را کاهش دهد.

تکثیر در خانه با قلمه

روش رایج‌تر برای حفظ ویژگی‌های گیاه مادر، قلمه نیمه‌خشبی در اواخر تابستان تا اوایل پاییز است. قلمه‌ها را از شاخه‌های سالم بگیرید، برگ‌های پایین را حذف و انتهای قلمه را به هورمون ریشه‌زایی آغشته کنید. در بستر بسیار سبک و استریل با رطوبت بالا و تهویه مناسب قرار دهید تا ریشه‌دهی طی چند هفته تا چند ماه انجام شود.

ساير تصاوير :  

گياهان ديگر از همين جنس :

آشنایی با جنس سرو و همه گونه های آن

گياهان ديگر از همين خانواده :

آشنایی با تیره سرو و جنس های آن