۱۳۹۴ بیست و پنجم اسفند

برگ بوی هندی

Cinnamomum tamala Indian bay leaf که به فارسی برگ بوی هندی نامیده میشود، گیاهی از خانواده برگ بو ، بومی هند می باشد. نیاز های این گیاه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دمای محیط: نواحی گرمسیری خاک: خاک های زهکش دار

دانستنیهای علمی

نام علمي

Cinnamomum tamala

نام لاتين

Indian bay leaf

خانواده (تيره)

Lauraceae

رده‌بندی و نام‌های علمی

گیاه Cinnamomum tamala با نام‌های رایج «برگ بوی هندی» و «Indian bay leaf» به خانواده Lauraceae تعلق دارد. این گونه در جنس Cinnamomum قرار می‌گیرد که شامل دارچین حقیقی نیز هست. نام مترادف قدیمی آن Laurus tamala بوده است و در منابع فلور آسیایی گاهی با نام C. malabathrum ذکر شده است.

منطقه بومی و پراکنش جغرافیایی

زیست‌بوم اصلی C. tamala رشته‌کوه هیمالیا است؛ از نپال و بوتان تا شمال و شمال‌شرق هند و بخش‌هایی از میانمار. این درخت در ارتفاع حدود 500 تا 2000 متر از سطح دریا می‌روید و در جنگل‌های همیشه‌سبز گرم‌مرطوب و نیمه‌گرمسیری حضور دارد. به‌منظور تولید ادویه و روغن‌های معطر، در سایر نواحی جنوب و جنوب‌شرق آسیا نیز کشت شده است.

زیستگاه و ویژگی‌های بوم‌شناختی

این گونه در خاک‌های عمیق و نسبتاً اسیدی با زهکش خوب رشد بهینه دارد و نسبت به سایه‌دوستی متوسط شناخته می‌شود. برگ‌ها سرشار از ترکیبات فنولی و روغن‌های اسانسی مانند اوژنول هستند که نقش دفاع شیمیایی در برابر علف‌خواران و عوامل بیماری‌زا دارند.

تاریخچه استفاده و اهمیت علمی

برگ بوی هندی در متون کهن آیورودا و طب یونانی-عربی به‌عنوان ادویه و داروی گیاهی ذکر شده است. مطالعات مدرن روی خواص آنتی‌اکسیدانی، ضدمیکروبی و تنظیم‌کننده قند خون این گیاه متمرکز شده‌اند و آن را به یک منبع مهم برای پژوهش‌های فیتوشیمی و فارماکوگنوزی تبدیل کرده‌اند.

خصوصیات - معرفی

درخت "برگ بوی هندی" گیاهی از خانواده برگ بو و بومی هند، بنگلادش، نپال و چین می باشد. این گیاه تا ارتفاع 20 متر می تواند طول داشته باشد و دارای برگ های معطر است که دارای خواص دارویی می باشند. برگ ها به صورت منفرد بر روی شاخه ها قرار می گیرند. شکل برگ ها بیضی کشیده به طول تا ۱۴ و عرض تا ۴/۵ سانتیمتر و لبه آنها موجدار و دندانه دار است. سطح روی برگ، سبز تیره و براق، ولی سطح زیرین کمرنگتر است. این برگ ها معطرند و با له شدن بوی بیشتری از خود ساطع می کنند. گل ها چندتایی و به صورت خوشه به رنگ زرد هستند. میوه این گیاه به صورت سته و تقریباً کروی به قطر حدود یک سانتیمتر، به رنگ بنفش مایل به آبی (ارغوانی) و دارای یک دانه می باشد. ساقهٔ آن به صورت راست و مستقیم رشد می کند و از دور به شکل جام وارونه یا سرو است. میوه (دانه های) این درخت طی ماه های فروردین و اردیبهشت به بار می نشیند و به رنگ سبز مایل به زرد است که طی ماه های تابستان به سیاهی می گراید.

شرایط نگهداری برگ بوی هندی

نور مورد نياز

زیاد

آبياري و رطوبت

کمی مرطوب

دماي مورد نياز

نواحی گرمسیری

خاک مورد نياز

خاک های زهکش دار

این گیاه در طی زمستان به راحتی دمای -5 درجه سانتیگراد را تحمل می کند. دمای کمتر از این حد نیز به شرط کاشته شدن در مکانی که از کوران های بادهای سرد در امان باشد تحمل کرده و از بین نمی رود. اما ممکن است ساقه های جوان بخصوص نوک ساقه ها آسیب دیده و خشک شوند که می توان نسبت به کوتاه کردن ساقه های آسیب دیده در اوایل بهار اقدام کرد. همچنین ریشه های نمونه هایی که در گلدان کاشته شده اند به سرما حساس هستند و بنابراین بهتر است که قبل از سرد شدن هوا، با پیچاندن لایه هایی محافظتی به دور بدنه گلدان، ریشه های گیاه را از یخ زدگی محافظت کرد.

این گیاه از نظر نیاز نوری به مکان هایی با آفتاب کامل و یا نیمه آفتاب نیاز دارد. ولی مکان های سایه برای رشد این گیاهان مناسب نیست. در نواحی با تابستان های گرم، کشت این درختان در مکان هایی که در صبح از آفتاب مستقیم و در بعدازظهر از سایه برخوردارند توصیه می شود.

خاک مناسب برای کشت این گیاهان، خاک های معمولی با زهکش مناسب است.

خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی

برگ های این گیاه منبع غنی ویتامین C، A، آهن، منگنز، کلسیم، پتاسیم و منیزیم است. مصرف منظم آن در غذاها به سلامت جسم کمک می کند.

دارای خاصیت ضدالتهابی، آنتی اکسیدانی، ضدباکتریایی و ضدقارچی است. خاصیت آنتی اکسیدان آن با کمک کردن به بدن در تولید انسولین کافی، می تواند در درمان بیماری هایی مانند دیابت نیز مؤثر باشد.

آنزیم های موجود در آن با شکستن پروتئین ها و کمک به هضم غذا، علایم اختلالات گوارشی را کاهش می دهد و ناراحتی معده را درمان می کند.

ترکیبات موجود در آن، سردرد و حتی میگرن را درمان می کند.

اسیدفولیک موجود در آن مانع نقص جنین می شود.

آهن موجود در آن برای تولید گلبول های قرمز لازم است.

در پزشکی برای تقویت معده و به عنوان اشتهاآور و نیز برای هضم غذا و به عنوان ادرارآور استفاده می شود. همچنین از جوشانده و روغنی که از آن تهیه می شود در تورم های موضعی استفاده می کنند.

این گیاه نیز همانند برگ بومی معمولی در مورد گریپ و یا عفونت روده ای ضد عفونی کننده خوبی است. برای درمان برونشیت مزمن مورد استفاده قرار می گیرد.

دم کرده آن که با جوشاندن 3 برگ در یک لیوان تهیه می شود، تعریق ایجاد می کند و تب را کاهش می دهد.

دستمال خیس شده در دم کرده آن را روی قفسه سینه قرار دهید تا از عفونت های تنفسی، سرفه، سرماخوردگی و آنفلوآنزا رهایی پیدا کنید.

برای جلوگیری از تخمیر غذا در معده مفید است. دم کرده آن هضم غذا را آسان می سازد و گاز و نفخ معده را خارج می کند همچنین نوشیدن دو تا سه فنجان از شربت برگ های آن قبل از غذا برای درمان بی اشتهایی مفید است. این گیاه را به غذاهای سنگین اضافه کنید یا دم کرده آن را بنوشید تا به هضم غذا کمک کند.

ماساژ دادن روغن طبیعی آن ورم و درد ایجاد شده از پیچ خوردگی، آرتروز، دردهای عمومی، سردرد و میگرن را تسکین می دهد.

چند قطره روغن آن را به شامپو بیفزایید تا از شوره سر رهایی پیدا کنید.

آنزیم‌های موجود در آن با شکستن پروتئین ها و کمک به هضم غذا، علایم اختلالات گوارشی را کاهش می دهد و ناراحتی معده را درمان می کند.

برگ بوی هندی - معرفی و خواص گیاهان دارویی

مقابله به آفات برگ بوی هندی

آفات مهم Cinnamomum tamala (برگ بوی هندی)

شته‌ها، شپشک‌های آردآلود و سپردارها شیره گیاهی برگ بوی هندی را می‌مکند و موجب ضعف، زردی برگ‌ها و ترشح عسلک می‌شوند که رشد کپک دوده‌ای را تسهیل می‌کند. کنه‌های ریز نیز در شرایط گرم و خشک با ایجاد لکه‌های نقره‌ای و ریزش برگ خسارت می‌زنند.

برای کنترل، ابتدا از روش‌های غیرشیمیایی مانند هرس شاخه‌های آلوده، شست‌وشوی برگ‌ها با آب و صابون ملایم و حذف علف‌های هرز میزبان استفاده کنید. استفاده از روغن ولک و صابون حشره‌کش در غروب و با تکرار منظم، جمعیت آفات مکنده را به‌خوبی کاهش می‌دهد.

بیماری‌های قارچی و باکتریایی

برگ بوی هندی در رطوبت بالا مستعد لکه برگی قارچی، شانکر شاخه و پوسیدگی ریشه است. علائم شامل لکه‌های قهوه‌ای روی برگ، ترکیدگی و ترشح صمغ از ساقه و زردی تدریجی همراه با پژمردگی است.

برای پیشگیری، زهکشی مناسب خاک، آبیاری در پای گیاه و پرهیز از خیس شدن دائم برگ‌ها ضروری است. برگ‌ها و شاخه‌های بیمار را بلافاصله حذف و بسوزانید. محل برش را با خمیر بردوفیکس یا قارچ‌کش مسی ضدعفونی کنید. در صورت شیوع شدید، محلول‌پاشی دوره‌ای قارچ‌کش‌های مسی یا تریازولی مطابق برچسب، مؤثر است.