این گیاه با نام علمی Brachychiton discolor و نام مرسوم (Pink Kurrajong) که به فارسي کوراجونگ صورتی ناميده ميشود، گياهي از خانواده Malvaceae بومي بومی شرق استرالیا؛ بهویژه ایالتهای کوئینزلند و نیو ساوت ولز، و بهطور طبیعی در جنگلهای نیمهخشک، دامنهها و مناطق گرم با بارندگی فصلی رشد میکند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک لومی تا شنی با زهکشی خوب؛ مقاوم به خشکی پس از استقرار؛ ترجیحاً خاک خنثی تا کمی اسیدی؛ pH حدود 6 تا 7.5
دانستنیهای علمی
نام علمي
Brachychiton discolor
خانواده و ردهبندی گیاهشناسی
گونه Brachychiton discolor با نام رایج کوراجونگ صورتی، به خانواده Malvaceae (خانواده پنیرکیان) تعلق دارد؛ خانوادهای که شامل گیاهان شناختهشدهای مانند ختمی، پنبه و کاکائو است. این گونه در تیره فرعی Sterculioideae قرار میگیرد و بههمراه گونههای نزدیک خود مانند Brachychiton populneus بخشی از فلور شاخص استرالیا را تشکیل میدهد. این درخت همیشهسبز تا نیمهریزبرگ، درختی دولپهای با رشد متوسط تا نسبتاً تند است.
جنس و ویژگیهای متمایز
کوراجونگ صورتی یکی از گونههای مشخص جنس Brachychiton است؛ جنسی که بهخاطر میوههای کپسولی چرمی و دانههای مویی شناخته میشود. برگها اغلب چندلوبه و متغیرند و این تنوع شکلی، تشخیص صحرایی گونهها را چالشبرانگیز میکند. گلهای درشت، بدون گلبرگ حقیقی و با کاسبرگهای رنگین شبیه گلبرگ، از ویژگیهای بارز این جنس است.
منطقه بومی و پراکنش طبیعی
زیستگاه بومی Brachychiton discolor عمدتاً در شرق استرالیا، بهویژه کوئینزلند و نیو ساوث ولز است. این گونه بیشتر در جنگلهای بارانی گرممعتدل، حاشیه جنگلهای بارانی خشک و درههای رودخانهای با بارندگی نسبتاً بالا یافت میشود. تحمل متوسط به دورههای خشکی و خاکهای نسبتاً فقیر، به بقای آن در زیستگاههای پرفرازونشیب کمک کرده است.
تاریخچه کشف و کاربردهای سنتی
توصیف علمی کوراجونگ صورتی در قرن نوزدهم و در جریان اکتشافات گیاهفلور استرالیا انجام شد. نام جنس Brachychiton از ریشه یونانی بهمعنای «آستین کوتاه» اشارهای به پوشش دانهها دارد. جوامع بومی استرالیا بخشهایی از این درخت، از جمله الیاف و دانهها را بهطور سنتی بهرهبرداری میکردند. تزیینی بودن گلهای صورتی–سرخ و تحمل شرایط نسبتاً گرم، آن را به درختی محبوب در فضای سبز مناطق نیمهگرم تبدیل کرده است.
خصوصیات - معرفی
مشخصات کلی اندامهای گیاه
Brachychiton discolor که در فارسی با نام «کوراجونگ صورتی» شناخته میشود، درختی همیشهسبز تا نیمهبرگریز است که ارتفاع آن معمولاً بین ۱۰ تا ۲۰ متر میرسد. فرم کلی درخت تخممرغی تا چتری با تاجی انبوه و گسترده است که آن را برای فضای سبز شهری جذاب میکند.
ساقه و تنه
تنه کوراجونگ صورتی نسبتاً راست و استوانهای است و در سنین جوانی سطحی صاف و سبز ـ خاکستری دارد. با افزایش سن، پوست تنه ضخیمتر و ترکدار شده و به رنگ قهوهای مایل به خاکستری در میآید. قطر تنه در نمونههای بالغ میتواند به چند ده سانتیمتر برسد و گاهی شکلی نسبتاً بطریمانند پیدا میکند که نشاندهنده توانایی ذخیره آب در بافتهای چوبی است.
برگها
برگها متناوب، نسبتاً بزرگ و چرمی هستند و معمولاً طول آنها بین ۸ تا ۲۰ سانتیمتر است. شکل برگها متغیر بوده و از تخممرغی ساده تا برگهای ۳ تا ۵ لوبه (شبیه برگ چنار) مشاهده میشود. سطح فوقانی برگ سبز تیره و براق، و سطح زیرین کمرنگتر و کمی کرکدار است که به کاهش تعرق کمک میکند. دمبرگ نسبتاً بلند است و برگها تاجی پرپشت و سایهانداز ایجاد میکنند.
گلها
گلهای کوراجونگ صورتی فاقد گلبرگ حقیقی بوده و نمای تزئینی آنها از کاسبرگهای گوشتی و رنگین تأمین میشود. گلها قیفی تا زنگولهای شکل، نسبتاً درشت (حدود ۳ تا ۵ سانتیمتر) و به رنگ صورتی تا صورتی ـ ارغوانی با لکهها و رگههای تیرهتر درون لوله گل هستند. گلها معمولاً به صورت خوشههای آویخته در انتهای شاخهها ظاهر میشوند و جلوهای بسیار چشمگیر ایجاد میکنند.
میوه و بذر
میوهها نیاممانند، چوبی و ضخیم بوده و به طول حدود ۷ تا ۱۵ سانتیمتر میرسند. رنگ میوه در ابتدا سبز و در رسیدگی قهوهای تیره است. با باز شدن میوه، دانههای زرد تا قهوهای روشن که در میان الیاف و کرکهای متراکم قرار دارند، نمایان میشوند. سطح داخلی میوه و اطراف دانهها میتواند دارای کرکهای ریز تحریککننده پوست باشد که در هنگام دستکاری میوه باید به آن توجه شود.
شرایط نگهداری کوراجونگ صورتی
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
15 تا 25 درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
خاک لومی تا شنی با زهکشی خوب؛ مقاوم به خشکی پس از استقرار؛ ترجیحاً خاک خنثی تا کمی اسیدی؛ pH حدود 6 تا 7.5
|
معرفی کلی شرایط محیطی کوراجونگ صورتی
Brachychiton discolor گیاهی نیمهگرمسیری و مقاوم به خشکی است که برای رشد مطلوب به محیطی آفتابی، خاک با زهکش خوب و زمستانهای معتدل نیاز دارد. این درخت برای کاشت در فضای باز مناسب مناطق با یخبندانهای سبک است و در گلدان نیز در مناطق سردتر قابل نگهداری است.
نور و شدت روشنایی
بهترین رشد کوراجونگ صورتی در نور کامل آفتاب رخ میدهد. حداقل ۶ ساعت نور مستقیم روزانه توصیه میشود. در مناطق بسیار گرم، دریافت آفتاب کامل صبح و سایه ملایم بعدازظهر از سوختگی احتمالی برگها جلوگیری میکند. در محیطهای سایهدار، رشد کندتر و گلدهی کاهش مییابد.
دما و تحمل سرما و گرما
دامنه دمایی ایدهآل برای این گیاه حدود ۱۸ تا ۳۰ درجه سانتیگراد است. کوراجونگ صورتی میتواند سرماهای کوتاهمدت تا حدود ۲- درجه را تحمل کند اما یخبندانهای شدید یا طولانیمدت به شاخهها و جوانهها آسیب میزند. در مناطق سرد، کشت در گلدان و انتقال به فضای سرپوشیده در زمستان بهترین گزینه است.
رطوبت و نیاز آبی
این گونه نسبت به خشکی مقاوم است و پس از استقرار، به آبیاری کمتعداد اما عمیق نیاز دارد. خاک کمی خشک بین دو آبیاری برای سلامت ریشهها مناسبتر از رطوبت دائمی است. رطوبت نسبی متوسط هوا کافی است و نیازی به مهپاشی ندارد.
خاک، زهکش و تغذیه
مهمترین ویژگی بستر رشد کوراجونگ صورتی، زهکش بسیار خوب است. مخلوط خاک باغچه سبک با شن یا پرلیت و کمی مواد آلی ایدهآل است. pH نزدیک به خنثی تا کمی قلیایی (حدود ۶٫۵ تا ۷٫۵) برای این گیاه مناسب است. کوددهی سبک با کود کامل در بهار و اوایل تابستان، رشد و گلدهی را بهبود میبخشد.
منابع :
ساير تصاوير :
گياهان ديگر از همين جنس :
گياهان ديگر از همين خانواده :