آرالیای برگ پهن

دانستنیهای علمی

فاتسیا درختچه ای همیشه سبز از و 3 تا 6 متر ارتفاع دارد. از خانواده آرالیاسه (پیچک) می باشد. ساقه ی این گیاه منشعب است. برگ ها بزرگ هستند و به 25 الی 30 سانتی متر می رسند. گاهی دمبرگ ها به طولی حدود 50 سانتی متر می رسند.

خصوصیات - معرفی

نور مورد نياز کم آبياري و رطوبت کمی مرطوب دماي مورد نياز 22 درجه سانتیگراد خاک مورد نياز خاک مرطوب اسیدی و دارای مواد آلی بالا

برگ ها لوب دار براق و سبز تیره هستند. گل ها به صورت چتری و مجتمع در انتهای ساقه ی اصلی ایجاد می شوند و سفید تا کرم رنگ هستند. گل ها بسیار ریزند و زیاد جلب توجه نمی کنند. برگ های بین 7 الی 9 لوب دارند. میوه های این گیاه سیاه رنگ و ریز هستند.

برای نگهداری از این گیاه بهتر از دور از نور مستقیم آفتاب باشد. اما در صورتی که مکان نگهداری سرد باشد وجود نور ضروری است.

شرایط محیط رشد

آرالیای ژاپنی بعنوان گياه خانگي يا در بعضي جاها ( مناطق با پناهگاه هاي بدون آفتاب و باد ) ميتوان آنها را در حياط پاسيو يا باغها كشت كرد .

دما و جریان هوا

آرالیای برگ‌پهن (Aralia sieboldii) در دمای معتدل بهترین رشد را دارد؛ بازهٔ مناسب معمولاً 18 تا 24 درجهٔ سانتی‌گراد است. کاهش دما به زیر 12–10 درجه می‌تواند موجب ریزش برگ و کندی رشد شود. از قرار دادن گیاه در مسیر باد سرد، کنار کولر یا تغییرات ناگهانی دما خودداری کنید؛ تهویهٔ ملایم بدون کوران شدید ایده‌آل است.

نور

این گیاه نور زیادِ غیرمستقیم را می‌پسندد و در نیم‌سایه نیز دوام می‌آورد. آفتاب مستقیم (خصوصاً ظهر تابستان) می‌تواند باعث سوختگی و لکه‌های قهوه‌ای روی برگ‌ها شود. نزدیک پنجرهٔ شرقی یا پشت پردهٔ نازک در پنجرهٔ جنوبی گزینهٔ مناسبی است؛ در نور کم، فاصلهٔ بین برگ‌ها زیاد و رشد گیاه کم‌جان می‌شود.

رطوبت و آبیاری

رطوبت متوسط تا بالا (حدود 50 تا 70٪) برای حفظ شادابی برگ‌های پهن توصیه می‌شود. خشکی طولانی هوا نوک‌سوزی و کدر شدن برگ‌ها را تشدید می‌کند. آبیاری را وقتی انجام دهید که 2 تا 4 سانتی‌متر سطح خاک خشک شده باشد؛ آب اضافی باید از زهکش خارج شود. آبیاری سنگین و ماندگاری آب در گلدان خطر پوسیدگی ریشه را بالا می‌برد.

خاک، اسیدیته و زهکشی

بستر سبک، غنی و با زهکشی بالا مناسب است؛ ترکیبی مانند پیت‌ماس/کوکوپیت به‌همراه پرلیت و کمی خاک‌برگ یا کمپوست. pH کمی اسیدی تا خنثی (حدود 6.0 تا 7.0) بهترین جذب عناصر را فراهم می‌کند. گلدان باید سوراخ‌های زهکش کافی داشته باشد و تعویض خاک هر 1 تا 2 سال به بهبود رشد کمک می‌کند.

مقابله به آفات آرالیای برگ پهن

اگر از این گیاه به درستی نگهداری شود به ندرت دچار آفات و بیماری خواهد شد.

آفات رایج آرالیای برگ پهن (Aralia sieboldii)

شایع‌ترین آفات این گیاه در فضای داخل کنه تارتن، شپشک آردآلود و شپشک سپردار هستند. کنه با لکه‌های زرد و تارهای ظریف زیر برگ، و شپشک‌ها با توده‌های پنبه‌ای یا برجستگی‌های قهوه‌ای روی ساقه و پشت برگ دیده می‌شوند. برای کنترل، ابتدا قرنطینه و شست‌وشوی برگ‌ها با آب ولرم انجام دهید؛ سپس از صابون حشره‌کش یا روغن ولک/نیم طبق برچسب، در 2 تا 3 نوبت با فاصله 7 روز استفاده کنید. افزایش رطوبت و کاهش خشکی هوا به‌ویژه برای پیشگیری از کنه مؤثر است.

بیماری‌ها و مشکلات قارچی–باکتریایی

مهم‌ترین بیماری‌ها شامل پوسیدگی ریشه و طوقه (اغلب به‌علت آبیاری زیاد و زهکشی ضعیف)، و لکه‌برگی قارچی در شرایط رطوبت بالا و تهویه کم است. در پوسیدگی ریشه، پژمردگی، زردی و بوی نامطبوع خاک دیده می‌شود؛ آبیاری را کاهش دهید، خاک را تعویض کرده و از گلدان با زهکش مناسب استفاده کنید. در لکه‌برگی، برگ‌های آلوده را حذف کنید و از قارچ‌کش‌های مسی یا مانکوزب مطابق دستور مصرف بهره ببرید. پیشگیری کلیدی است: آبیاری پس از خشک‌شدن سطح خاک، تهویه مناسب و ضدعفونی ابزار هرس.

نحوه تکثیر آرالیای برگ پهن

تکثیر آن از طریق كاشت بذر در بهار یا پائیز، تهیه قلمه در اوایل یا اواسط تابستان و خوابانیدن هوائی در بهار یا اواخر تابستان امكان‌پذیر است .

مروری بر تکثیر آرالیای برگ‌پهن

Aralia sieboldii (آرالیای برگ‌پهن) در نگهداری زینتیِ خانگی و باغی رایج است و معمولاً به‌جای تکیه بر بذر، با روش‌های رویشی تکثیر می‌شود. تکثیر رویشی باعث حفظ دقیق ویژگی‌های رقم و سرعت بالاتر در تولید گیاه جدید می‌شود.

قلمه ساقه (نیمه‌خشبی یا چوبی)

روش متداول، گرفتن قلمه از شاخه‌های سالم در فصل رشد (بهار تا اواخر تابستان) یا قلمه چوبی در اواخر زمستان است. قلمه 10–15 سانتی‌متری با چند گره انتخاب شده، برگ‌های پایینی حذف و در بستر سبک و ضدعفونی‌شده (پیت/کوکوپیت + پرلیت) کاشته می‌شود. رطوبت یکنواخت، دمای ملایم و نور غیرمستقیم، موفقیت ریشه‌دهی را افزایش می‌دهد. استفاده از هورمون ریشه‌زا (IBA) می‌تواند درصد ریشه‌دهی را بالاتر ببرد.

خوابانیدن (لایه‌گذاری)

برای شاخه‌های انعطاف‌پذیر، خوابانیدن زمینی کاربردی است: بخشی از ساقه نزدیک گره کمی زخمی شده، با خاک سبک پوشانده و ثابت می‌شود تا ریشه تشکیل دهد؛ سپس از گیاه مادر جدا می‌گردد. در گیاهان بزرگ‌تر، خوابانیدن هوایی نیز با ایجاد زخم حلقوی، پوشاندن با خزه مرطوب و پلاستیک انجام می‌شود. این روش برای تکثیر نمونه‌های ارزشمند با کمترین ریسک پژمردگی مناسب است.

تقسیم بوته و پاجوش‌ها

در برخی شرایط، گیاه از پایه یا ریزوم پاجوش می‌دهد. در زمان تعویض گلدان یا اوایل بهار می‌توان بخش‌های ریشه‌دار را با ابزار تیز جدا و در گلدان مستقل کاشت. هر قسمت باید ریشه کافی و حداقل یک جوانه فعال داشته باشد.

تکثیر از بذر (کم‌کاربرد)

اگر بذر در دسترس باشد، کشت آن ممکن است اما کندتر و متغیرتر است. بذرها در بستر سبک، با رطوبت پایدار و دمای معتدل جوانه می‌زنند و گیاهچه‌ها پس از استقرار به گلدان منتقل می‌شوند.

ساير تصاوير :  

گياهان ديگر از همين خانواده :

آشنایی با تیره عشقه و جنس های آن