بونسای پاپیتال

دانستنیهای علمی

پیچک گیاهی برجسته در افسانه ها و روایات قومی است و در حال حاضر محبوبیت زیادی به عنوان یک بونسای به خاطر تنه چوبی جذاب خود برای استفاده در گلدان کسب کرده است.

خصوصیات - معرفی

ساقه و فرم کلی بونسای پاپیتال (Hedera helix Bonsai)

ساقه‌های بونسای پاپیتال نازک، نیمه‌چوبی تا کاملاً چوبی و خزنده یا پیچنده هستند. در فرم بونسای، این ساقه‌ها به شکل تنه‌ای کوچک با شاخه‌های ظریف و گره‌های نزدیک به هم تربیت می‌شوند و ظاهری درخت‌مانند اما مینیاتوری ایجاد می‌کنند. رنگ ساقه‌های جوان سبز تا سبز مایل به قهوه‌ای است و با افزایش سن، قهوه‌ای و چوبی شده و گاهی پوسته‌پوسته می‌شود.

برگ‌ها: شکل، اندازه و رنگ

برگ‌های بونسای پاپیتال ساده، همیشه‌سبز و چرمی‌مانند هستند. شکل آن‌ها معمولاً سه تا پنج لوبه، شبیه یک ستاره کوچک یا سپر است. در فرم بونسای، اندازه برگ‌ها به‌طور هدفمند کوچک نگه داشته می‌شود و اغلب بین ۲ تا ۵ سانتی‌متر طول دارند. رنگ برگ‌ها سبز تیره براق است؛ در برخی واریته‌ها حاشیه کرم یا زرد و رگبرگ‌های روشن‌تر، طرحی مرمری ایجاد می‌کنند. سطح برگ صاف و براق و پشت آن اندکی کمرنگ‌تر است.

ریشه‌ها و ظاهر بر روی خاک

ریشه‌های پاپیتال الیافی و گسترده‌اند و در گلدان بونسای به‌صورت توده‌ای متراکم شکل می‌گیرند. در طراحی بونسای، بخش بالایی ریشه‌ها (نباری) گاه عمداً نمایان می‌شود تا جلوه تنه‌مانند و کهنسالی گیاه را تقویت کند. رنگ ریشه‌های ضخیم‌تر کرم مایل به قهوه‌ای است.

گل، میوه و اندام‌های خاص

گل‌های هِدِرا هلیکس کوچک، سبز مایل به زرد و چتری‌شکل هستند و در شرایط خانگی و به‌ویژه در فرم بونسای به‌ندرت ظاهر می‌شوند. میوه‌ها کروی، کوچک و ابتدا سبز و در بلوغ سیاه مایل به ارغوانی هستند. ویژگی بارز این گیاه، وجود ریشه‌های نابجا روی ساقه‌های خزنده است که به صورت مکنده‌های ریز به قیم یا سطح خشن می‌چسبند و به آن قابلیت بالا رفتن و شکل‌پذیری در بونسای را می‌دهند.

شرایط نگهداری بونسای پاپیتال

نور مورد نياز کم آبياري و رطوبت مرطوب دماي مورد نياز 20 درجه سانتیگراد خاک مورد نياز خاک باغچه همراه با کمی توربی یا خاک برگ

این گیاه از نظر روشنایی بیشتر نیمه سایه را ترجیح میدهد، هر چند Hedera آفتاب کامل را به خوبی تحمل میکند. در آب و هوای معتدل بهتر رشد میکند. در مناطق رطوبت کم ، Hedera Helix باید در آفتاب تنها در صبح نگه داشته شود.

پاپیتال بونسای را می توان با موفقیت در داخل خانه نگهداری کرد و مقاوم در آب و هوای سرد نیز میباشد.

نیازمند آبیاری در طول فصل رشد ، تعدیل آبیاری در زمستان. کاهش آبیاری روشی بسیار موثر برای کاهش برگها است.

استفاده زیاد از کود کیک "fertilizer cakes" کمک خواهد کرد که شاخه های جوان به دور تنه با سرعت بیشتری پیچیده و رشد کنند.

هر دو سال در فصل بهار یا اوایل پاییز می توان گلدان گیاه را تعویض کرد.

مقابله به آفات بونسای پاپیتال

آفات رایج در بونسای پاپیتال (Hedera helix)

کنه تارتن، شته، شپشک آردآلود و سپردار از مهم‌ترین آفات هستند. زردی لکه‌ای، تارهای نازک روی برگ و ریزش برگ معمولاً نشانه کنه است. شته‌ها باعث پیچیدگی سرشاخه‌ها و ترشح عسلک می‌شوند و شپشک‌ها به صورت توده‌های پنبه‌ای یا سپرهای قهوه‌ای روی ساقه و پشت برگ دیده می‌شوند. برای کنترل، ابتدا گیاه را قرنطینه و برگ‌ها را با آب ولرم بشویید؛ سپس از صابون حشره‌کش یا روغن ولک طبق برچسب استفاده کنید و ۷–۱۰ روز بعد تکرار نمایید.

امراض قارچی و باکتریایی

پوسیدگی ریشه (معمولاً ناشی از آبیاری زیاد و زهکش ضعیف) شایع‌ترین مشکل است؛ بوی نامطبوع خاک، نرم شدن ریشه و پژمردگی با وجود رطوبت از علائم کلیدی است. لکه‌برگی قارچی نیز با لکه‌های قهوه‌ای/سیاه و هاله زرد روی برگ بروز می‌کند. مقابله: آبیاری را تنظیم کنید، خاک را سبک و زهکش‌دار کنید، بخش‌های پوسیده را حذف و در صورت نیاز از قارچ‌کش‌های مسی یا مانکوزب طبق دستور استفاده کنید.

پیشگیری و مدیریت یکپارچه

بهترین درمان، پیشگیری است: تهویه مناسب، عدم خیس کردن طولانی برگ‌ها، هرس برگ‌های آلوده، ضدعفونی ابزار و پرهیز از کوددهی سنگین در زمان آلودگی. هر هفته پشت برگ‌ها را بررسی کنید و در اولین نشانه‌ها اقدام نمایید تا آفت و بیماری تثبیت نشود.

نحوه تکثیر بونسای پاپیتال

تولید مثل هدراآرالی (Hedera helix) در طبیعت

در طبیعت، بونسای پاپیتال همان مکانیسم تولید مثل پاپیتال معمولی را دارد. این گیاه در اواخر تابستان تا پاییز گل‌های ریز چتری شکل تولید می‌کند که توسط حشرات گرده‌افشانی می‌شوند. پس از گرده‌افشانی، میوه‌های توت‌مانند تیره‌رنگ تشکیل می‌شوند که بذرهای درون آن‌ها توسط پرندگان پراکنده می‌گردد. بذرها پس از گذراندن یک دوره سرمای طبیعی در خاک، جوانه زده و گیاهان جدید را ایجاد می‌کنند، هرچند این فرایند کند و غیرقابل‌پیش‌بینی است.

روش‌های تکثیر بونسای پاپیتال در خانه

رایج‌ترین و موفق‌ترین روش تکثیر بونسای پاپیتال در خانه، قلمه‌گیری است. در بهار یا اواخر تابستان، ساقه‌های نیمه‌خشبی با ۳–۵ گره انتخاب شده، برگ‌های پایینی حذف و انتهای ساقه در هورمون ریشه‌زا قرار داده می‌شود. سپس قلمه‌ها در مخلوطی سبک مانند پیت‌ماس و پرلیت کاشته و در محیطی مرطوب و با نور غیرمستقیم نگهداری می‌شوند. حفظ رطوبت بالا با کاور پلاستیکی شفاف به ریشه‌زایی سریع کمک می‌کند. همچنین می‌توان ساقه‌های خزنده را با خوابانیدن روی خاک مرطوب و ثابت کردن گره‌ها، پس از تشکیل ریشه جدا و در گلدان مستقل کاشت.

پاپیتال هدرا عشقه

مینگ آرالیا قدح مریم آبی شفلرا آربوریکلا جینسنگ آمریکایی