نام علمي
Aglaonema Nitidum
دانستنیهای علمی
در این صفحه میتوانید تصاویری از گونه آگلونما نیتیدوم را مشاهده فرمایید. اطلاعات کلی درباره جنس آگلونما را میتوانید در صفحه آگلونما بخوانید
خصوصیات - معرفی
نور مورد نياز
متوسط
آبياري و رطوبت
کمی خشک
دماي مورد نياز
20 درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
خاک برگ
|
ریختشناسی کلی
آگلونما نیتیدوم یک گیاه همیشهسبز علفی با قامت ایستاده تا نیمهایستاده است که بهصورت بوتهای متراکم رشد میکند. فرم کلی گیاه معمولاً ستونی و منظم است و با افزایش سن، بخشهای پایینی میتواند کمی بازتر و ساقهنما شود.
ساقه و اندامهای رویشی
ساقهها گوشتی و نسبتاً ضخیماند و در قاعده بهتدریج چوبینما میشوند. گرهها مشخص هستند و اثر جای برگهای قدیمی روی ساقه باقی میماند. دمبرگها بلند و غلافدارند و بخشی از ساقه را میپوشانند، بنابراین ظاهر ساقه در گیاهان جوان کمتر دیده میشود.
برگ
برگها ساده، کامل، براق و چرمیمانند هستند. پهنک برگ معمولاً بیضوی تا نیزهای-کشیده بوده و نوک برگ تیز و قاعده آن گوهای تا گرد است. اندازه برگها اغلب بزرگ (حدود 20 تا 40 سانتیمتر طول) و عرض آنها متوسط است. رنگ زمینه سبز تیره تا سبز متوسط بوده و در بسیاری از تیپها لکهها یا نوارهای روشنتر نقرهای-سبز در امتداد رگبرگها دیده میشود. رگبرگ میانی برجسته و رگبرگهای جانبی منظم و قابل مشاهدهاند.
گلآذین و گل
گلآذین از نوع اسپادیس (میله گوشتی) بههمراه اسپات (برگک پوششی) است؛ ساختاری رایج در تیره آراسه. اسپات معمولاً سبز کمرنگ تا کرم است و اسپادیس درون آن قرار میگیرد. گلها بسیار ریز و بدون جلوه زینتی چشمگیر هستند و بهصورت ناحیههای گلهای نر و ماده روی اسپادیس تفکیک میشوند.
میوه و بذر
در صورت تشکیل، میوهها به شکل ستههای کوچک هستند که با رسیدن میتوانند به رنگ قرمز متمایل شوند و هر سته معمولاً یک یا چند بذر درون خود دارد.
شرایط محیط رشد
نور مناسب برای آگلونما نیتیدوم
آگلونما نیتیدوم به نور غیرمستقیم و فیلترشده نیاز دارد. نور زیاد و مستقیم آفتاب باعث سوختگی برگها میشود و نور خیلی کم رشد را کند میکند. قرار دادن گیاه در فاصلهای از پنجره شمالی یا شرقی ایدهآل است.
دما و تهویه
دمای مناسب برای این گیاه بین ۱۸ تا ۲۸ درجه سانتیگراد است. دمای زیر ۱۵ درجه و باد سرد برای آگلونما بسیار مضر است. از قرار دادن گلدان در مسیر کولر، بخاری و درهای پررفتوآمد خودداری کنید.
رطوبت هوا
آگلونما نیتیدوم محیط مرطوب را دوست دارد. رطوبت نسبی ۵۰ تا ۷۰ درصد ایدهآل است. میتوان از زیرگلدانی سنگریزهدار، دستگاه بخور سرد یا گروهبندی گیاهان برای افزایش رطوبت استفاده کرد.
خاک و آبیاری
خاک باید سبک، غنی و بسیار زهکشدار باشد. ترکیبی از خاک برگ، پرلیت و کمی پیتماس یا کوکوپیت مناسب است. آبیاری زمانی انجام شود که ۲ تا ۳ سانتیمتر از سطح خاک خشک شده باشد. از ماندن آب در زیرگلدانی جلوگیری کنید تا ریشه دچار پوسیدگی نشود.
مقابله به آفات آگلونما نیتیدوم
آفات رایج و نشانهها
آگلونما نیتیدوم در نگهداری خانگی میتواند گرفتار شپشک آردآلود، شپشک سپردار، کنه تارتن و تریپس شود. نشانهها شامل لکههای زرد و کمرنگ روی برگ، چسبندگی (عسلک)، دوده سیاه قارچی روی سطح برگ، تارهای ریز و بدشکلی رشد جدید است. حضور آفت معمولاً در پشت برگها و محل اتصال دمبرگ پنهان میماند.
بیماریها و مشکلات شبهبیماری
مهمترین بیماریها پوسیدگی ریشه و طوقه (اغلب ناشی از آبیاری زیاد و زهکش ضعیف) و لکهبرگیهای قارچی/باکتریایی در رطوبت بالا هستند. علائم کلیدی نرمی و سیاهی ریشه، بوی بد خاک، افتادگی ناگهانی بوته، و لکههای قهوهای آبسوخته با هاله زرد روی برگ است.
روشهای کنترل و پیشگیری
برای آفات: گیاه را قرنطینه کنید، برگها را با آب ولرم بشویید و با پنبه آغشته به الکل 70٪ تجمع شپشکها را پاک کنید. سپس از صابون حشرهکش یا روغن نیم/روغن ولک طبق برچسب، 2–3 نوبت با فاصله 7–10 روز استفاده کنید. در آلودگی شدید، حشرهکش سیستمیک مناسب گیاهان آپارتمانی طبق دستور توصیه میشود.
برای بیماریها: آبیاری را اصلاح کنید و زهکش را بهبود دهید. ریشههای پوسیده را حذف و تعویض گلدان با بستر سبک انجام دهید. برگهای لکهدار را جدا کنید، تهویه را افزایش دهید و از خیسکردن شاخوبرگ پرهیز کنید؛ در صورت تداوم، قارچکش/باکتریکش مجاز طبق برچسب مصرف شود.
نحوه تکثیر آگلونما نیتیدوم
تولیدمثل آگلونما نیتیدوم در طبیعت
آگلونما نیتیدوم در زیستگاههای گرم و مرطوب جنوبشرق آسیا، عمدتاً از طریق رشد ریزوممانند و تقسیم طبیعی بوته گسترش مییابد. این گیاه با تولید ساقههای جانبی و ایجاد تودههای متراکم در کف جنگل، بهتدریج کلونی تشکیل میدهد. گلآذین آن از نوع اسپادیس با اسپات است و پس از گردهافشانی، میوههای گوشتی (بری) با بذر تشکیل میشود. پخش بذر در طبیعت معمولاً به کمک جانورانِ میوهخوار و جابهجایی در بستر مرطوب انجام میگیرد، هرچند بقای گیاه بیشتر به تکثیر رویشی وابسته است.
روشهای تکثیر در خانه
کارآمدترین روش خانگی، تقسیم بوته هنگام تعویض گلدان است؛ هر بخش باید ریشه فعال و حداقل یک ساقه/جوانه داشته باشد. روش دوم، قلمه ساقه است: قطعات ۱۰–۱۵ سانتیمتری با چند گره را در بستر سبک (پیت/پرلیت) یا آب قرار دهید تا ریشهدهی کند. در هر دو روش، دمای ۲۲–۲۸ درجه، رطوبت بالا و نور غیرمستقیم، تشکیل ریشه را تسریع میکند. تکثیر از بذر ممکن است اما کندتر و کمتر رایج است؛ بذر تازه را سطحی در بستر استریل بکارید و تا جوانهزنی، رطوبت یکنواخت را حفظ کنید.
عوارض جانبی - هشدار
عوارض آگلونما نیتیدوم برای انسان
آگلونما نیتیدوم گیاهی سمی و حاوی کریستالهای اکسالات کلسیم است. جویدن برگ یا ساقه میتواند باعث سوزش شدید دهان، تورم لبها و زبان، درد گلو، دشواری در بلع و گاهی حالت تهوع شود. تماس شیره با پوست ممکن است تحریک خفیف تا متوسط پوستی ایجاد کند، بهخصوص در افراد حساس یا کودکان.
خطرات برای حیوانات خانگی
این گیاه برای گربهها و سگها نیز سمی محسوب میشود. علائم معمول شامل ریزش بزاق، استفراغ، بیاشتهایی، تورم دهان و گاهی بیقراری است. در صورت مصرف مقدار زیاد، مراجعه فوری به دامپزشک توصیه میشود. نگهداری گلدان در دسترس کودکان و حیوانات خانگی توصیه نمیشود.
ساير تصاوير :
گياهان ديگر از همين جنس :
آشنایی با جنس آگلونما و همه گونه های آن گياهان ديگر از همين خانواده :
آشنایی با تیره شیپوری و جنس های آن