دانستنیهای علمی
سپیدار درختی برگریز است که برگهایش پیش از ریزش رنگ طلائی روشن تا زرد به خود میگیرند. سپیدارها همچون بیدها دارای مجموعه ریشههایی بسیار قوی و نفوذگر هستند بنابر این آنها را نبایستی نزدیک به ساختمانها و لولهها کاشت.
سطح زیرین برگهای سپیدار دارای کرکهای سفیدی است و سطح فوقانی برگ ها سبز تیره است و همین اختلاف رنگ زیاد سبب میشود هنگام تکان خوردن برگها، به نظر برسد درخت برق میزند. به غیر از سطح زیرین برگ ها، جوانه ها و دانه های این درخت نیز با کرک های سفید پوشیده شده است. به همین دلیل به آن سپیدار (سپید+دار) یا درخت سپید گفته می شود. سپیدار های درختانی با ارتفاع زیاد می باشند که ارتفاع آنها گاهی به 25 متر نیز می رسد ولی دارای ریشه های سطحی و با رشد افقی می باشند.
![سپیدار]()
خصوصیات - معرفی
این گیاه درختی است با شاخه های گسترده و فرم باز. پوست تنه سفید مایل به خاکستری و شاخه های سفید مایل به سبز، شاخه ها و جوانه ها با پرز های سفید و نرم پوشیده شده است. برگ : برگ ها ساده و متناوب به طول 4 تا 15 سانتیمتر و عرض 4 تا 9 سانتیمتر، دندانه دار و دارای 5 لوب عمیق است. سطح فوقانی سبز تیره براق و سطح زیرین آنها سفید مات و پوشیده از کرک های نرم می باشد. گل: گل ها در گل آذین دم گربه ای و فاقد ارزش زینتی ظاهر می شوند. میوه: میوه سپیدار ارزش زینتی ندارد. سیستم ریشه: سطحی، گسترده و تهاجمی است. سرعت رشد : سریع الرشد می باشد.
![white poplar]()
بيشتر مطالعه کنيد :
شرایط محیط رشد
دمای مورد نیاز
مقاوم به گرما و سرما
خاک مورد نیاز
کودپاشی ویژه لازم ندارد
آب وهوا : مقاوم به گرما و سرما . سازش پذیر. شرایط ساحلی و همچنین بادهای متوسط را تحمل می کند ولی شاخه ها در بادهای شدید می شکند و درخت واژگون می شود.
خاک : در هر نوع خاکی به خوبی رشد می کند . خاک های مرطوب و خشک را تحمل می کند .
در تابش مستقیم نور خورشید و نیم سایه خوب رشد می کند.
هرس: هرس های سنگین را قبول می کند. نهال جوان نیاز به هرس فرم دارد. مناسب ترین زمان برای هرس، فصل پائیز می باشد.
![Populus alba]()
خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی
از این گیاه برای ایجاد سایبان، کنترل فرسایش خاک و در صنایع کاغذسازی و جعبه سازی استفاده می شود. از عیب های این گیاه این است که به دلیل ریشه های تهاجهی اش بهتر است حداقل 9 متر دورتر از تأسیسات و لوله ها کشت شود. همچنین تنه جوش های زیادی نیز تولید می کند.
![معرفی و راهنمای پرورش درختان زینتی - سپیدار]()
مقابله به آفات سپیدار
از جمله آفات این گیاه شته ها و از بیماری های این گیاه فتیله نارنجی است.
آفات رایج سپیدار (Populus alba)
سپیدار در برابر برخی آفات چوبخوار و برگخوار حساس است. شتهها با مکیدن شیره گیاهی باعث پیچیدگی برگ، ترشح عسلک و رشد کپک دودهای میشوند. کرمها و لارو پروانههای برگخوار نیز با تغذیه از پهنک، فتوسنتز را کاهش میدهند. سوسکها و حشرات چوبخوار (مانند برخی سوسکهای پوستخوار و چوبخوار) با ایجاد دالان در تنه و شاخهها موجب ضعف عمومی، شکستگی و خشکیدگی سرشاخهها میگردند. پایش منظم تاج و تنه، کلید تشخیص زودهنگام آفات است.
امراض مهم و نشانهها
زنگ برگ و لکهبرگیهای قارچی با لکههای زرد تا قهوهای و ریزش زودرس برگ همراهاند. شانکرها (زخمهای فرورفته و ترکخورده روی شاخه/تنه) میتوانند از قارچها یا باکتریها ناشی شوند و با ضعف شاخه و خشکیدگی پیشرونده همراه باشند. پوسیدگی ریشه در خاکهای سنگین و غرقابی تشدید میشود و با زردی، کاهش رشد و پژمردگی بروز میکند. استرس آبی و آسیبهای مکانیکی، شدت بیماریها را افزایش میدهد.
روشهای مدیریت و مقابله
مدیریت تلفیقی توصیه میشود: حذف و امحای شاخههای آلوده، هرس در زمان خشک و ضدعفونی ابزار، بهبود زهکشی و آبیاری متعادل. برای شتهها، استفاده از دشمنان طبیعی و در صورت نیاز صابون حشرهکش یا روغن ولک مؤثر است. برای برگخوارها، جمعآوری لاروها و کاربرد Bt در مرحله لاروی مفید است. در بیماریهای قارچی، کاهش رطوبت تاج، فاصلهگذاری مناسب و در موارد شدید قارچکشهای ثبتشده بر اساس برچسب بهکار رود.
![سپیدار]()
ساير تصاوير :
گياهان ديگر از همين جنس :
آشنایی با جنس سپیدار و همه گونه های آن گياهان ديگر از همين خانواده :
آشنایی با تیره بید - سالیکاسه و جنس های آن