Parkia speciosa bitter bean که به فارسی لوبیا تلخ نامیده میشود، گیاهی از خانواده بقولات، بومی مالزی، اندونزی و تایلند می باشد. نیاز های این گیاه عبارتند از نور: متوسط رطوبت: مرطوب دمای محیط: 20 تا 28 درجه سانتیگراد خاک: خاک های لومی یا لومی رسی و به خوبی آبیاری شده
خصوصیات - معرفی
گیاه "نخود تلخ" درختی به ارتفاع 30 متر با پوستی صاف یا فلسی و سخت و تاجی چتر مانند است. برگ ها با ارایش متناوب، پرمانند، به طول 15 تا 30 سانتیمتر، با 10 تا 18 جفت برگچه در هر طرف، مجموعاً دارای 20 تا 35 جفت برگچه است. برگچه ها خطی، کشیده، به طول 5 تا 11 میلیمتر و عرض 1 تا 2.5 میلیمتر وجود دارند.
گل ها کوچک، به طول حدود یک سانتیمتر، به رنگ سفید – کرم، قرار گرفته در گل آذین های گلابی شکل، به طول 5 تا 9 سانتیمتر و به صورت آویزان از شاخه هایی به طول 23 تا 50 سانتیمتر دیده می شوند.
میوه ها به صورت غلافی به طول 45 تا 60 سانتیمتر و عرض 5 تا 6.5 سانتیمتر و صاف با برآمدگی هایی که محل قرارگیری بذر است دیده می شوند.
این گیاهان بومی مالزی، بونئو، اندونزی و شبه جزیره تایلند هستند.
از میوه ها و بذرهای این گیاه نیز مانند دیگر گونه های این جنس نظیر Parkia javanica و Parkia singalaris برای تهیه غذا و به عنوان سبزی استفاده می شود.
شرایط نگهداری لوبیا تلخ
نور مورد نياز
متوسط
آبياري و رطوبت
مرطوب
دماي مورد نياز
20 تا 28 درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
خاک های لومی یا لومی رسی و به خوبی آبیاری شده
|
این گیاهان اغلب در زمین های پست و جنگل های بارانی و روی خاک های شنی و لومی و همچنین زمین های آبگیر در کنار باتلاق ها و یا رودخانه ها می رویند. در نواحی گرمسیری، این درختان در برخی موارد در زمان جوانی به مکان های سایه نیاز خواهند داشت.
همچنین در ارتفاعات صفر تا 1000 یا 1400 متری بالاتر از سطح دریا رشد می کنند.
این درختان برای رشد بهینه به دمای سالیانه حدود 24 درجه سانتیگراد و بارش 1000 تا 2000 میلیمتر در سال نیاز دارند. در دامنه دمایی 20 تا 28 درجه سانتیگراد بهترین رشد را خواهد داشت اما می تواند دمای 16 تا 36 درجه سانتیگراد را نیز تحمل کند. همچنین می تواند بارندگی سالیانه 800 تا 2500 میلیمتر را نیز تحمل کند.
به طور کلی، زمین های به خوبی آبیاری شده با خاک های لومی یا لومی رسی را ترجیح می دهند.
پی اچ مناسب خاک برای آنها حدود 5.5 تا 7 است ولی می توانند اسیدیته 5 تا 7.5 را نیز تحمل کنند.
گلدهی این گیاهان زمانی شروع می شود که ارتفاع آنها به حدود 15 متر رسیده باشد.
فاصله زمانی کشت بذرها تا میوه دهی در این درختان ممکن است تا حدود 7 سال طول بکشد.
مقابله به آفات لوبیا تلخ
آفات مهم و نشانهها
در Parkia speciosa (لوبیا تلخ) آفات مکنده مانند شتهها و شپشکها با مکیدن شیره گیاهی موجب زردی برگ، چسبندگی (عسلک) و رشد کپک دودهای میشوند. لاروهای برگخوار و کرمهای غلافخوار نیز با ایجاد سوراخ و تغذیه از بافتها باعث کاهش فتوسنتز و افت عملکرد غلاف میگردند. در برخی مناطق، سوسکها و حشرات چوبخوار میتوانند با ضعف عمومی درخت و خشکیدگی سرشاخهها همراه شوند.
امراض رایج و علائم
بیماریهای قارچی مانند لکهبرگی و سوختگی برگ با لکههای قهوهای تا سیاه و ریزش برگ همراهاند. پوسیدگی ریشه و طوقه (اغلب در خاکهای سنگین و غرقابی) باعث پژمردگی، کاهش رشد و مرگ تدریجی گیاه میشود. همچنین کپک دودهای معمولاً بهدنبال فعالیت آفات مکنده و وجود عسلک روی برگها تشدید میگردد.
روشهای مدیریت و مقابله
پیشگیری با بهداشت باغ کلیدی است: حذف برگها و شاخههای آلوده، هرس برای افزایش گردش هوا، و تنظیم آبیاری جهت جلوگیری از ماندابی شدن. برای آفات مکنده از شستوشوی شاخوبرگ، نصب تلههای زرد، و در صورت نیاز استفاده هدفمند از صابونهای حشرهکش یا روغنهای باغبانی بهره ببرید. برای بیماریهای قارچی، کاهش رطوبت تاج، جمعآوری بقایا، و در طغیانهای شدید استفاده از قارچکشهای مجاز بر پایه مس یا ترکیبات مناسب طبق توصیه کارشناس انجام شود؛ در پوسیدگی ریشه، بهبود زهکشی و استفاده از نهال سالم ضروری است.
نحوه تکثیر لوبیا تلخ
تکثیر این گیاهان از طریق کشت بذرها و ریشه دار کردن قلمه های آنها صورت می گیرد. بذرها به دلیل طول دوره کوتاه زنده مانی باید بلافاصله پس از برداشت، کشت شوند. بذرهای تازه با پوستی نازک و صاف می توانند فوراً کشت شوند. اما بذرهایی با پوسته سخت تر را می توان حدود 24 ساعت قبل از کشت در آب گرم خیساند تا سرعت جوانه زنی آنها افزایش یابد. حدود 90 درصد بذرها پس از 3 الی 15 روز جوانه خواهند زد.