Luffa acutangulaChinese okra که به فارسی بامیه چینی نامیده میشود، گیاهی از خانواده کدوئیان بومی آسیا می باشد. نیاز های این گیاه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دمای محیط: نواحی نیمه گرمسیری تا معتدل خاک: خاک هایی با پی اچ کمی اسیدی تا خنثی
دانستنیهای علمی
نام علمي
Luffa acutangula
گیاه بامیه چینی یا لوفای چندگوش، گیاهی علفی است که کشت تجاری آن به دلیل بهره برداری از میوه های نارس آن صورت می گیرد. و جز گروه سبزیجات دسته بندی می شود.
میوه های این گیاه کشیده بوده و شباهت بسیاری به میوه ی خیار و کدو تابستانه دارد با این تفاوت که در روی این میوه ها شیارها یا زاویه هایی وجود دارد.
این میوه ها معمولاً در گستره ای از مرکز و شرق آسیا تا جنوب شرقی آسیا دیده می شوند. همچنین به عنوان یک گیاه گلخانه ای در نواحی سردتر جهان نیز کشت می گردد.
این گیاه، گل هایی به رنگ زرد روشن تولید می کند. زمان گلدهی اواخر بهار تا اوایل تابستان، اواسط تابستان و اواخر تابستان تا اوایل پاییز می تواند متغیر باشد.
برگ ها به رنگ سبز مایل به آبی و دارای ساختاری صیغلی و براق می باشند.
خصوصیات - معرفی
ریختشناسی کلی بامیه چینی
بامیه چینی (Luffa acutangula) گیاهی علفی، بالارونده و یکساله از خانواده کدوئیان است. ساقهها طویل، منشعب و پوشیده از کرکهای ریزند و با پیچکهای باریک به قیم میپیچند. ساقه مقطع تقریباً چهارگوش تا زاویهدار دارد و رنگ آن سبز روشن تا سبز تیره است.
برگ و پیچکها
برگها بزرگ، قلبی ـ تخممرغی و عمیقاً لوبدار هستند. سطح برگ زبر و کرکدار و لبهها معمولاً دندانهدار است. رنگ برگ سبز تا سبز تیره بوده و رگبرگها برجسته و روشنتر دیده میشوند. پیچکها نازک، سبز و منشعباند و نقش اصلی را در بالا رفتن گیاه دارند.
گل و میوه
گلها یکپایه، زرد روشن و نسبتاً درشتاند. گلهای نر به صورت خوشهای روی دمگلهای بلند و گلهای ماده معمولاً منفرد یا کمشمار ظاهر میشوند. جام گل پنجلوبه و چتریشکل است. میوهها کشیده، شیاردار و استوانهای با سطح زاویهدار و رنگ سبز تا سبز تیره هستند که در رسیدگی کامل، الیافی و قهوهای متمایل میشوند.
شرایط نگهداری بامیه چینی
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
نواحی نیمه گرمسیری تا معتدل
خاک مورد نياز
خاک هایی با پی اچ کمی اسیدی تا خنثی
|
این گیاه از نظر نیاز نوری به نور کامل آفتاب احتیاج دارد.
همچنین از نظر میزان آبیاری نیز به آبیاری منظم و متوسط نیاز داشته و آبیاری زیاد و بیش از حد پای بوته برای آن مضر خواهد بود.
پی اچ مناسب خاک برای رشد این گیاه حدود 6.1 تا 7.8 می باشد.
خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی
میوه های جوان در برخی از کولتیوارهای این گیاه به عنوان سبزی و به صورت پخته مورد استفاده قرار می گیرند. و یا اینکه به مصرف تازه خوری نیز می رسند.
از ساقه ها و گل های این گیاه نیز در برخی موارد استفاده می شود.
میوه های این گیاه را نیز مانند Luffa aegyptica پس از خشک کردن و فرآوری و جدا کردن فیبرها، در صنایع برای تولید اسفنج ها یا فیبرهای مخصوص جهت ساختن برخی کلاه ها به مصرف می رسانند.
مقابله به آفات بامیه چینی
آفات مهم بامیه چینی (Luffa acutangula)
شتهها، سفیدبالک و تریپس با مکیدن شیره گیاهی باعث زردی، پیچیدگی برگ و کاهش رشد میشوند. پایش هفتگی پشت برگها و نصب کارت زرد چسبنده برای تشخیص زودهنگام ضروری است. در آلودگیهای سبک از صابون حشرهکش یا روغن نیم استفاده کنید و با حفظ دشمنان طبیعی مانند کفشدوزکها، جمعیت آفات را کنترل کنید.
مگس میوه و برخی سوسکهای جالیز میتوانند به گل و میوه آسیب بزنند. جمعآوری و امحای میوههای آلوده، استفاده از تلههای جلبکننده و پوشش توری در مراحل حساس گلدهی و میوهدهی از روشهای مؤثر کاهش خسارت است.
امراض رایج و مدیریت آنها
سفیدک پودری با لکههای سفید آردی روی برگها، در هوای گرم و خشک تشدید میشود. هرس برای بهبود جریان هوا، آبیاری در پای بوته و کاربرد گوگرد یا بیکربنات پتاسیم در مراحل اولیه توصیه میشود.
سفیدک دروغی و لکهبرگیها در رطوبت بالا گسترش مییابند. آبیاری قطرهای، فاصله کاشت مناسب و حذف برگهای آلوده از اصول کلیدی است. پوسیدگیهای ریشه و طوقه نیز با زهکشی ضعیف تشدید میشوند؛ بستر سبک، تناوب با گیاهان غیرکدویی و ضدعفونی ابزار، شدت بیماری را کاهش میدهد.
نحوه تکثیر بامیه چینی
تکثیر این گیاهان از طریق کشت بذرهای آنها صورت می گیرد. فاصله کاشت بین بوته ها باید حدود 15 تا 22 سانتیمتر باشد.
بذرها را معمولاً پس از رفع خطر سرما و به صورت مستقیم در زمین لصلی کشت می کنند.