برگ نو (برگ ریز)

دانستنیهای علمی

اين گياه از خانواده اولئاسه (Oleaceae) بوده و درختچه يا درختان كوچكی می‌باشند كه دارای گونه‌های چندی هستند، همه آن‌ها تقريباً هميشه سبز، برگ‌ها دائمی و برای تهيه پرچين و تزئين باغ‌ها كاربرد دارند. اين گياه در محل‌های آفتابی و سايه آفتاب به خوبی رشد و نمو می‌كند.

این گیاه بومی ژاپن است و اغلب برای تزئین باغ ها و جداسازی بین بخش ها استفاده می شود. برگ ها بیضی شکل و همیشه سبز هستند. گل های سفید و ریز و معطری دارد.

خصوصیات - معرفی

گل‌ها كوچك به رنگ سفيد يا مايل به زرد با عطر تند می باشد.

شمشاد برگ نو به صورت درختچه ای است و گاهی ارتفاع و عرض آن تا 5 متر هم می رسد. شاخ و برگ ها بسیار متراکم هستند. برگ ها همیشه یبز هستند. گل های ریز و سفیدی دارد که در انتهای شاخه ها ایجاد می سشوند. میوه ها مشکی و سفید هستند و توجه پرندگان را به خود جلب می کنند. این گیاه توانایی تحمل شرایط خشکی و شوری را دارد. گل های این گیاه مورد توجه پروانه ها و زنبور های عسل قرار می گیرد.

برگ ها به رنگ سبز تیره و ضخیم هستند و اندازه ای بین 3 تا 6 سانتی متر دارند. دمبرگ های آن بین 2 تا 4 میلی متر طول دارند. گل ها بر روی خوشه های 8 تا 10 سانتی متری ایجاد می شوند. میوه های این گیاه کروی و سیاه رنگ هستند گاهی هم به رنگ سفید دیده می شوند.

ارتفاع این درختچه به یک تا دو متر می رسد. گل های سفید رنگ بر روی خوشه ی 10 سانتی متری ایجاد می شوند . در گل ها لوله کرولا بیش از کاسه گل، معمولا طولانی تر از لوب است. میوه ها به ندرت یافت می شود.

بيشتر مطالعه کنيد :

شرایط محیط رشد

يكی از خصوصيات اين گياه آن است كه گرد و خاك صدمه زيادی به آن‌ها نمی‌رساند ولی به طور كلی نياز به آب زياد داشته و در زمين‌های نسبتاً مرطوب رشد سريع و خوبی دارد.

این گیاه بایستی بلافاصله پس از گلدهی هرس شود. توانایی رشد در هر شرایط خاکی را دارد و نیاز به مراقبت خاصی ندارد. خاک آن بایستی تا حدی مرطوب باشد.

مقابله به آفات برگ نو (برگ ریز)

هیچ آفت و یا بیماری جدی متوجه این گیاه نیست اما می تواند به گال طوقه ای، لکه های برگی، پوسیدگی ریشه ای ، سوختگی و سفیدک پودری مبتلا شود. همچنین می تواند توسط شته ها، نماتود ها و کنه ها مورد حمله قرار بگیرد.

نحوه تکثیر برگ نو (برگ ریز)

مروری بر روش‌های تکثیر

Ligustrum ovalifolium (پرایوت برگ‌بیضی) یک درختچه زینتی رایج برای پرچین و فضای سبز است و به‌طور معمول در خانه و باغ با روش‌های رویشی تکثیر می‌شود تا ویژگی‌های رقم، تراکم برگ‌دهی و یکنواختی پرچین حفظ گردد.

قلمه نیمه‌خشبی (روش اصلی خانگی)

قلمه‌گیری در اواخر تابستان تا اوایل پاییز از شاخه‌های نیمه‌خشبی انجام می‌شود. قطعات ۱۰–۱۵ سانتی‌متری با ۲–۳ گره انتخاب شده، برگ‌های پایینی حذف و قلمه‌ها در بستر سبک و استریل (پیت/پرلیت یا ماسه شسته) کاشته می‌شوند. رطوبت بالا، نور غیرمستقیم و دمای ملایم به ریشه‌دهی کمک می‌کند؛ استفاده از هورمون ریشه‌زا می‌تواند درصد موفقیت را افزایش دهد.

قلمه چوب‌خشک (زمستانه)

در اواخر پاییز تا زمستان، از شاخه‌های یک‌ساله چوبی قلمه‌های ۱۵–۲۰ سانتی‌متری تهیه می‌شود. این قلمه‌ها نسبت به کم‌آبی مقاوم‌ترند اما ریشه‌دهی کندتر است. کاشت در بستر سرد و مرطوب، با زهکشی مناسب، برای تولید نهال‌های پرچینی اقتصادی رایج است.

خوابانیدن (لایه‌گذاری)

در بهار، شاخه‌های انعطاف‌پذیر نزدیک خاک خم شده و بخشی از ساقه زیر خاک ثابت می‌شود. پس از ریشه‌دار شدن، اتصال از گیاه مادری قطع و گیاه جدید منتقل می‌گردد. این روش برای باغبان‌های خانگی کم‌ریسک و قابل‌اعتماد است.

تکثیر از بذر (کمتر توصیه‌شده)

بذرها از میوه‌های رسیده به‌دست می‌آیند، اما جوانه‌زنی ممکن است نیازمند سرمادهی باشد و گیاهان حاصل از نظر یکنواختی و صفات زینتی متغیر خواهند بود؛ بنابراین بیشتر برای تکثیر تخصصی یا پروژه‌های ژنتیکی کاربرد دارد.

ساير تصاوير :  

گياهان ديگر از همين جنس :

آشنایی با جنس ترون و همه گونه های آن

گياهان ديگر از همين خانواده :

آشنایی با تیره زیتونیان و جنس های آن