این گیاه با نام علمی Leucadendron argent و نام مرسوم (Silver Tree) که به فارسي درخت نقرهای (لئوکادندرون نقرهای) ناميده ميشود، گياهي از خانواده Proteaceae بومي بومی آفریقای جنوبی، بهویژه منطقه فینبوس در اطراف کیپتاون، در دامنههای شنی و اقلیم مدیترانهای مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک بسیار سبک، شنی و فقیر با زهکشی عالی، بسیار حساس به فسفر، اسیدیپسند با pH حدود 5 تا 6.5
دانستنیهای علمی
نام علمي
Leucadendron argent
ردهبندی گیاهشناسی
لئوکادندرون نقرهای با نام علمی Leucadendron argenteum از خانواده Proteaceae و زیرخانواده Proteoideae است. این گونه در سرده Leucadendron قرار دارد که بهطور اختصاصی در آفریقای جنوبی تنوع زیادی دارد. این درخت همیشهسبز بهعنوان یک گونه «پروتئایی» شناخته میشود که از نظر تکاملی نسبت به بسیاری از درختان جنگلهای معتدل، قدیمیتر به حساب میآید.
منطقه بومی و پراکنش جغرافیایی
Leucadendron argenteum بومی منطقه کیپ غربی در آفریقای جنوبی است و بیشترین تراکم آن در دامنههای رشتهکوه Table Mountain و اطراف شهر کیپتاون مشاهده میشود. پراکنش طبیعی این گونه بسیار محدود است و در مساحتی کوچک اما اکولوژیکاً منحصربهفرد حضور دارد. این گیاه شاخص زیستمنطقه «پادشاهی گیاهی کیپ» است که یکی از غنیترین نقاط تنوع گیاهی جهان محسوب میشود.
زیستگاه و بومشناسی
درخت نقرهای در زیستگاه فینبوس (Fynbos) رشد میکند؛ پوشش گیاهی بوتهزار مدیترانهای با تابستانهای خشک و زمستانهای مرطوب. خاکهای آن معمولاً شنی، فقیر از نظر مواد غذایی و اغلب اسیدیاند. این گونه به آتشسوزیهای دورهای سازگار شده و جوانهزنی بذرهای آن اغلب پس از آتش تسهیل میشود. برگهای نقرهایرنگ با کرکهای متراکم، بازتاب نور شدید خورشید و کاهش تعرق را ممکن میسازند.
تاریخچه پژوهشی و اهمیت حفاظتی
Leucadendron argenteum از قرن هفدهم توسط گیاهشناسان اروپایی توصیف شد و به دلیل درخشش فلزی برگها، در باغهای بوتانیک و مجموعههای گیاهان زینتی شهرت یافت. این گونه در فهرست گیاهان در معرض تهدید قرار دارد، زیرا شهرنشینی، گونههای مهاجم و آتشسوزیهای خارج از الگوی طبیعی، جمعیتهای آن را محدود کردهاند. در حال حاضر برنامههای حفاظتی محلی و ملی برای پایش جمعیتها و حفاظت از زیستگاه فینبوس در جریان است.
خصوصیات - معرفی
ریختشناسی عمومی Leucadendron argentum
درخت نقرهای (Leucadendron argentum) درختچهای تا درختی متوسط با قامت ۳ تا ۱۰ متر است. تنه نسبتاً راست و استوانهای با انشعابات منظم دارد. فرم کلی تاج گیاه مخروطی تا تخممرغی است و شاخهها بهصورت مارپیچی پیرامون محور اصلی قرار میگیرند. بافت کلی گیاه چوبی و نسبتاً سخت بوده و ظاهری انبوه و پرپشت ایجاد میکند.
ساقه و پوست
ساقهها استوانهای، چوبی و در سنین جوانی صاف و خاکستری مایل به سبز هستند. با افزایش سن، پوست ساقه به رنگ قهوهای تا خاکستری تیره در آمده و اندکی ترکخورده و فلسدار میشود. میانگرهها نسبتاً کوتاه بوده و این امر سبب تراکم برگها و ظاهر پر به گیاه میدهد. شاخههای فرعی نازکتر ولی محکم، راستبالا رونده و معمولاً بدون خار هستند.
برگها
برگها ساده، بدون بریدگی، به شکل بیضوی تا سرنیزهای پهن و نوککُند هستند. طول برگها معمولاً ۵ تا ۱۵ سانتیمتر و عرض آنها ۱ تا ۳ سانتیمتر است. سطح برگها پوشیده از کرکهای ریز نقرهای–سفید است که به گیاه درخشش فلزی و نقرهای میبخشد. برگها بدون دمبرگ مشخص، تقریباً به صورت نشسته روی ساقه قرار میگیرند و به شکل مارپیچی آن را احاطه میکنند. بافت برگ چرمی و نسبتاً ضخیم است و رگبرگ اصلی در وسط بهخوبی نمایان میباشد.
گلآذین و گلها
این گونه دوپایه است؛ یعنی گلهای نر و ماده روی بوتههای جداگانه قرار دارند. گلآذینها در انتهای شاخهها تشکیل میشوند و به صورت سرمانند متراکم هستند. گلها ریز، لولهای و بدون گلبرگهای نمایاناند و اجزای زایشی (پرچمها و مادگی) درون گلآذین پنهان میمانند. برگکها و براکتههای اطراف گلآذین، با رنگ نقرهای تا سبز کمرنگ و بافت کمی ضخیم، نقش اصلی در جلب توجه بصری دارند. پس از گردهافشانی، گلآذینهای ماده به میوههای خشک، چوبی و مخروطمانند تبدیل میشوند.
شرایط نگهداری درخت نقرهای (لئوکادندرون نقرهای)
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
15 تا 25 درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
خاک بسیار سبک، شنی و فقیر با زهکشی عالی، بسیار حساس به فسفر، اسیدیپسند با pH حدود 5 تا 6.5
|
دمای مناسب برای رشد درخت نقرهای
درخت نقرهای (Leucadendron argentum) بومی مناطق مدیترانهای و کوهستانی آفریقای جنوبی است و دمای ملایم را ترجیح میدهد. بهترین بازه دمایی برای رشد آن حدود ۱۰ تا ۲۵ درجه سانتیگراد است. این گیاه در برابر سرمای کوتاهمدت تا حدود ۰ درجه مقاوم است، اما یخبندانهای شدید و طولانی میتواند به اندامهای هوایی آسیب بزند. گرمای شدید بالای ۳۰ درجه در صورت کمبود رطوبت خاک، موجب سوختگی برگها میشود.
نور و شدت تابش
درخت نقرهای نیازمند نور کامل و آفتاب مستقیم است و در مکانهای نیمسایه رشد ضعیف و فرم تاج نامنظم پیدا میکند. در اقلیمهای بسیار گرم، تابش شدید بعدازظهر میتواند باعث سوختگی نوک برگها شود؛ در این شرایط، کاشت در جایی با آفتاب صبحگاهی و سایه ملایم بعدازظهر توصیه میشود. کمبود نور موجب کاهش رنگ نقرهای برگها و کاهش گلدهی میگردد.
خاک، زهکشی و pH
این گونه به خاکهای سبک، شنی تا شنیلومی با زهکشی بسیار خوب نیاز دارد. ایستابی آب و خاک سنگین رسی بزرگترین عامل پوسیدگی ریشه و مرگ گیاه است. pH خاک بهتر است کمی اسیدی تا خنثی (حدود ۵٫۵ تا ۷) باشد. خاکهای آهکی و قلیایی قوی موجب زردی برگها (کلروز) میشود. افزودن ماسه شسته، پرلیت و مقدار کمی مواد آلی سبک، ساختار خاک را برای این گیاه بهینه میکند.
رطوبت، آبیاری و تهویه
درخت نقرهای به خشکی نسبی مقاوم است، اما در سالهای نخست استقرار، به آبیاری منظم نیاز دارد. اصل مهم، مرطوب نگهداشتن یکنواخت خاک بدون غرقابی است. اجازه دهید سطح خاک بین دو آبیاری تا حدی خشک شود. رطوبت نسبی هوا اگر متوسط باشد کافی است و محیطهای بسیار مرطوب و بدون جریان هوا، خطر بیماریهای قارچی را افزایش میدهد؛ بنابراین تهویه مناسب و فاصله کاشت کافی اهمیت دارد.
منابع :
ساير تصاوير :
گياهان ديگر از همين جنس :
گياهان ديگر از همين خانواده :