این گیاه با نام علمی Hydrangea paniculata و نام مرسوم (Panicle Hydrangea) که به فارسي هورتانسیا خوشهای ناميده ميشود، گياهي از خانواده Hydrangeaceae بومي بومی شرق آسیا، بهویژه چین، کره، ژاپن و بخشهایی از روسیهٔ شرقی مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک لومی غنی از مواد آلی با زهکشی خوب، مرطوب ولی غیرغرقابی، با pH اسیدی تا خنثی (حدود 5.5 تا 7)
دانستنیهای علمی
نام علمي
Hydrangea paniculata
نام لاتين
Panicle Hydrangea
ردهبندی گیاهشناسی
Hydrangea paniculata (هورتانسیا خوشهای) از خانواده Hydrangeaceae و از جنس Hydrangea است. این گونه در رده دولپهایها (Magnoliopsida) و راسته Cornales قرار میگیرد. هورتانسیا خوشهای یکی از مقاومترین گونههای جنس Hydrangea به شمار میآید و بهدلیل خوشههای گل مخروطیشکل، از سایر گونهها متمایز است.
منطقه بومی و زیستگاه طبیعی
زیستگاه طبیعی Hydrangea paniculata در شرق آسیا، بهویژه چین، ژاپن و بخشهایی از روسیه (شرق دور) است. این گیاه در جنگلهای مرطوب معتدل، حاشیه جنگلها و دامنههای خنک کوهستانی رشد میکند. ترکیب خاکهای غنی از مواد آلی، رطوبت مناسب و نیمسایه از شرایط بهینه برای پراکنش طبیعی این گونه است. در زیستگاه بومی، اغلب به صورت درختچهای چندساله با ارتفاع متوسط دیده میشود.
ویژگیهای مورفولوژیک و زیستی
هورتانسیا خوشهای درختچهای خزانکننده است که میتواند تا حدود ۳ متر ارتفاع بگیرد. گلآذینها به شکل خوشههای مخروطی بزرگ (paniculate) هستند که ترکیبی از گلهای بارور کوچک و گلهای نابارور درشت با کاسبرگهای نمایشی را نشان میدهند. تغییر تدریجی رنگ گلآذینها از سفید-کرم به صورتی یا سرخ در اواخر فصل، یکی از ویژگیهای شاخص این گونه است. برگها بیضیشکل، متقابل و با حاشیه دندانهدار بوده و در پاییز غالباً به رنگ زرد تا طلایی در میآیند.
تاریخچه کشف و کشت زینتی
Hydrangea paniculata از قرن نوزدهم توسط گیاهشناسان اروپایی از شرق آسیا معرفی و توصیف شد. بهسرعت بهعنوان گیاه زینتی در باغهای اروپا و سپس آمریکای شمالی رواج یافت. پرورش ارقام متنوع با اندازههای مختلف و رنگبندیهای گوناگون، نتیجه برنامههای اصلاح نژادی گسترده در قرن بیستم و بیستویکم است. امروزه این گونه بهعنوان یکی از مهمترین هورتانسیاها در طراحی منظر معتدل شناخته میشود.
خصوصیات - معرفی
ریختشناسی کلی هورتانسیا خوشهای
هورتانسیا خوشهای (Hydrangea paniculata) درختچهای خزانکننده با قامت متوسط است که معمولاً ارتفاع آن بین ۱/۵ تا ۳ متر میرسد. فرم کلی بوته گسترده و گاهی کمی قیفیشکل است و شاخهها به صورت نسبتا متراکم ولی منظم پیرامون محور اصلی گسترش مییابند.
ساقه و شاخهها
ساقههای اصلی چوبی، محکم و راست بوده و در سنین جوانی رنگ سبز تا سبز مایل به قرمز دارند و با افزایش سن به قهوهای خاکستری بدل میشوند. پوست ساقه نسبتاً صاف است و ترکهای کمعمق در گیاهان مسن دیده میشود. شاخههای یکساله نازکتر، انعطافپذیر و مناسب تشکیل گلآذینهای بزرگ انتهایی هستند.
برگها
برگها ساده، متقابل و عمدتاً تخممرغی تا بیضوی با نوک باریک هستند. طول برگ معمولاً ۶ تا ۱۲ سانتیمتر و عرض آن ۳ تا ۶ سانتیمتر است. حاشیه برگها دندانهدار و سطح آنها نسبتاً زبر با رگبرگهای برجسته است. رنگ برگ در فصل رشد سبز متوسط تا سبز تیره بوده و در نور زیاد کمی روشنتر به نظر میرسد. دمبرگها کوتاه تا متوسط هستند و برگها با زاویهای باز از شاخه خارج میشوند.
گلآذین و گلها
مهمترین ویژگی این گونه، گلآذینهای خوشهای-هرمی (پانیکولی) بزرگ است که طول آنها اغلب به ۱۵ تا ۳۰ سانتیمتر میرسد. گلآذین از گلهای بارور کوچک مرکزی و گلهای نابارور حاشیهای با کاسبرگهای درشت و زینتی تشکیل شده است. رنگ کاسبرگها در آغاز شکوفایی عموماً سفید یا کرم مایل به سبز بوده و در اواخر فصل به صورتی ملایم یا گاهی مایل به قرمز تغییر میکند. هر خوشه گل، ظاهری پرپشت، سبک و ابریشکل به بوته میدهد.
میوه و بذر
میوهها کپسولهای کوچک خشکی هستند که درون آنها بذرهای بسیار ریز و قهوهای رنگ قرار دارد. این میوهها از نظر زینتی اهمیت کمی دارند و غالباً در میان باقیمانده گلآذینها پنهان میشوند.
شرایط نگهداری هورتانسیا خوشهای
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
15 تا 25 درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
خاک لومی غنی از مواد آلی با زهکشی خوب، مرطوب ولی غیرغرقابی، با pH اسیدی تا خنثی (حدود 5.5 تا 7)
|
نور و دما
هورتانسیا خوشهای (Hydrangea paniculata) در مناطق معتدل، بهترین رشد را در نور ملایم با آفتاب صبح و سایه بعدازظهر دارد. در اقلیمهای خنکتر میتواند آفتاب بیشتری را تحمل کند، اما در مناطق گرم ایران، آفتاب تند ظهر سبب سوختگی برگها و کاهش گلدهی میشود. دامنه دمایی مناسب حدود ۱۸ تا ۲۸ درجه سانتیگراد است؛ دماهای زیر منفی ۱۵ درجه میتوانند به شاخههای جوان آسیب بزنند، هرچند ریشهها نسبتاً مقاوماند.
رطوبت هوا و آبیاری
این گیاه به رطوبت نسبی متوسط تا کمی بالا نیاز دارد و در هوای بسیار خشک، حاشیه برگها قهوهای میشود. آبیاری منظم و یکنواخت، بدون غرقاب شدن خاک، برای حفظ گلدهی ضروری است. در فصل گرم، آبیاری عمیق ۲ تا ۳ بار در هفته (بسته به نوع خاک) مناسب است و در زمستان باید میزان آب بهتدریج کاهش یابد. از خیس نگه داشتن مداوم سطح برگها در عصر خودداری کنید تا بیماریهای قارچی کاهش یابد.
خاک، pH و تغذیه
خاک ایدهآل برای هورتانسیا خوشهای، سبک تا متوسط، غنی از مواد آلی، با زهکشی خوب و رطوبتپذیر است. ترکیبی از خاک باغچه، کمپوست برگ و مقدار کمی شن یا پرلیت برای گلدان و باغچه مناسب خواهد بود. pH کمی اسیدی تا خنثی (حدود ۵٫۵ تا ۷) توصیه میشود؛ خاکهای خیلی آهکی باعث زردی برگها و کمبود آهن میگردند. تغذیه با کود کامل متعادل (NPK) در اوایل بهار و تکرار ملایم آن در اوایل تابستان، رشد رویشی و تشکیل گلآذینهای قوی را تقویت میکند.
منابع :
ساير تصاوير :
گياهان ديگر از همين جنس :
گياهان ديگر از همين خانواده :