هلیکونیا

دانستنیهای علمی

هلیکونیا گیاهی بومی جنگل های استوایی در برزیل شرقی است.در این جنس حدود 100 الی 200 گونه وجود دارد.

این گیاه منبع تغذیه برای مرغ های مگس خوار جنگلی است. بذرهای این گیاه توسط پرندگان پراکنده می گردد.

این گیاه بخاطر لوله ای بودن برگ ها و گل آذینش پناهگاه خوبی برای حشرات است. گونه های مختلفی از حشرات در مقادیر آبی که بین اجزای این گیاه پس از بارندگی باقی می ماند زندگی می کنند.

این گونه که در کارائیب و جنوب آمریکا نیز وجود دارد اغلب به عنوان یک گیاه زینتی گرمسیری کشت می شود.

خصوصیات - معرفی

نور مورد نياز زیاد آبياري و رطوبت مرطوب دماي مورد نياز 32 درجه سانتیگراد خاک مورد نياز مخلوط شنی و رس و مواد آلی فراوان

این گیاه به خاطر برگ های جذاب و زیبا و گل های درخشان و خاصش پرورش داده می شود، این گیاه دارای برگ های همیشه سبز است. در فصل تابستان و در گیاه بالغ گل های سیلندری شکلی ایجاد می شوند و خوشه های برافراشته ای را ایجاد می نمایند. این خوشه ها نارنجی رنگ هستند و نوک های سبز رنگی دارند که به برگچه های بزرگ و براق و نارنجی-قرمز منتهی می شوند. اندازه ی گیاه حدود 0.5 تا 4.5 متر است.

برگ های این گیاه بزرگ هستند و به صوررت متناوب قرار گرفته اند. ساقه غیر چوبی است و بر اثر زیاد شدن سن گیاه با اضافه شدن برگ ها طویل می شود.

شرایط محیط رشد

محیط مطلوب برای رشد گیاه هلیکونیا عبارتست از:   نور: متوسط و زیاد    رطوبت: زیاد (مناطق آب و هوای شرجی)   دما: 30 درجه سانتیگراد   خاک: مخلوط شنی و رس و مواد آلی فراوان

مقابله به آفات هلیکونیا

آفات شایع هلیکونیا

کنه‌های ریز، شپشک آردآلود و شته‌ها مهم‌ترین آفات Heliconia psittacorum هستند. این آفات با مکیدن شیره گیاهی موجب زردی برگ، بدشکلی جوانه‌ها و کاهش گل‌دهی می‌شوند. تجمع عسلک شته و شپشک سطح برگ را چسبنده کرده و رشد قارچ دوده‌ای را تسهیل می‌کند. در فضای باز، حلزون و راب نیز با خوردن برگ‌های جوان آسیب جدی وارد می‌کنند.

مبارزه با آفات

برای پیشگیری، جریان هوای مناسب، پرهیز از ازدحام گلدان‌ها و بازدید منظم زیر برگ‌ها ضروری است. در آلودگی خفیف، شست‌وشوی برگ‌ها با آب ولرم و صابون حشره‌کش یا الکل ۷۰٪ (برای شپشک‌ها) کارساز است. در صورت آلودگی شدید می‌توان از روغن ولک یا حشره‌کش‌های سیستمی توصیه‌شده توسط کارشناس گیاه‌پزشکی استفاده کرد.

بیماری‌های قارچی و باکتریایی

رطوبت بالای خاک و زهکشی ضعیف باعث پوسیدگی ریشه و طوقه، لکه‌برگی و پژمردگی می‌شود. آبیاری زیاد و ماندگاری آب روی برگ‌ها مهم‌ترین عامل بروز بیماری است. استفاده از بستر سبک، گلدان با سوراخ کافی، آبیاری پس از نیمه‌خشک شدن خاک و پرهیز از غبارپاشی شبانه توصیه می‌شود. در علائم پیشرفته، حذف برگ‌های بیمار و مصرف دوره‌ای قارچ‌کش مناسب زیر نظر متخصص ضروری است.

نحوه تکثیر هلیکونیا

تکثیر این گیاه از طریق قطعه قطعه کردن ریزوم و یا کشت بذر انجام می گیرد. اغلب از روش قطعه قطعه کردن ریزوم استفاده می شود چون بذرهای آن به ندرت به گیاه تنبدیل می شوند. قطعه ی جدا شده از ریزوم را می توان به محل دیگری منتقل نمود. ریزوم جدا شدخه معمولا پس از دوماه تبدیل به یگ گیاه جدید می شود. در هنگام کاشت ریزوم باید توجه داشت که در سطح بالای خاک قرار بگیرد و شاخه و جوانه های خارج شده از ریزوم در سطح خاک قرار بگیرند. اگر ریزوم را در عمق خاک دفن کنید احتمال مبتلا شدن آن ها به قارچ بسیار بالا می رود.

ساير تصاوير :  

گياهان ديگر از همين جنس :

آشنایی با جنس هلیکونیا و همه گونه های آن

گياهان ديگر از همين خانواده :

آشنایی با تیره هلیکونیاسه - زنجبیلسانان و جنس های آن