Forsythia intermediaBorder Forsythia که به فارسی یاس زرد هیبریدی / یاس زرد حاشیه ای نامیده میشود، گیاهی از خانواده زیتون بومی آلمان می باشد. نیاز های این گیاه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دمای محیط: اقلیم های مرطوب خاک: خاک های به خوبی آبیاری شده
دانستنیهای علمی
نام علمي
Forsythia intermedia
نام لاتين
Border Forsythia
گیاه "یاس زرد حاشیه ای" یا "یاس زرد هیبریدی" با نام علمی Forsythia intermedia گیاهی هیبرید بین گونه های Forsythia viridissima و Forsythia suspensa var. fortueni می باشد. و اولین بار در سال 1878 در باغ گیاهشناسی آلمان کشف شده است. و در سال 1889 توسط آرنورلد آربورتام در ایالات متحده تولید گردید.
این گیاه هیبرید از جنس یاس زرد نسبت به سایر گونه ها و جنس های یاس زرد، محبوبیت بیشتری برای کشت در باغ ها، پارک ها و فضای سبز دارد.
خصوصیات - معرفی
گیاه "یاس زرد حاشیه ای" یا "یاس زرد هیبریدی" یکی از گیاهان زینتی درختچه ای و خزاندار است. این درختچه دارای عادت رشد مستقیم بوده و دارای شاخه های طاق مانندی است که 3 تا 4 متر ارتفاع خواهند داشت.
برگ ها دارای عادت رشد متقابل هستند و در پاییز قبل از ریزش به رنگ مایل به زرد و یا در برخی موارد به رنگ مایل به ارغوانی تبدیل می شود.
گل ها به رنگ زرد کمرنگ بوده که روی شاخه های یکساله یا دوساله سال قبل تولید می گردند. این گل ها ممکن است به صورت منفرد یا به تعداد 2 تا 6 تایی در خوشه هایی وجود داشته باشند. ظهور گل ها قبل از پیدایش برگ ها، جلوه بسیار زیبایی به این درختچه می دهد.
کولتیوارهای مختلف این گیاه شامل موارد زیر می باشد:
1- Arnold Dawrf: کندرشد و دارای گل هایی به رنگ زرد کمرنگ.
2- Beartix Farrand: بسیار پرگل و منحصر به فرد.
3- Gold Tide: بسیار پرگل، با گل های زرد پررنگ.
4- Lynwood: دارای گل های بزرگ با گلبرگ های پهن.
5- Karl Sax: دارای گل هایی به رنگ زرد پرنگ و خط هایی به رنگ نارنجی روی آنها. تولید شده توسط آرنولد آبورتام در سال 1960.
6- Spectabilis
7- Spring Glory: دارای برگ های ارغوانی کمرنگ در پاییز.
8- Variegata: برگ ها دارای حاشیه هایی کِرِم رنگ.
شرایط نگهداری یاس زرد هیبریدی / یاس زرد حاشیه ای
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
اقلیم های مرطوب
خاک مورد نياز
خاک های به خوبی آبیاری شده
|
این هیبرید گیاهی بسیار مناسب برای مکان هایی با افتاب کامل یا کمی سایه است. این گیاه به خشکی نیز مقاوم می باشد.
همانند سایر یاس های زرد، این درختچه نیز بسیار زود در شرایط آب و هوایی و اقلیمی مرطوب به گلدهی می رسد. به خوبی با تغییرات دمایی محیط نیز سازگار می شوند.
مقابله به آفات یاس زرد هیبریدی / یاس زرد حاشیه ای
آفات رایج و نشانهها
در Forsythia intermedia شتهها با تجمع روی سرشاخههای نرم باعث پیچیدگی برگ، چسبندگی و رشد کپک دودهای میشوند. کنههای تارتن با لکهلکه شدن و خاکستری شدن برگها و تارهای ظریف شناخته میشوند. شپشکها (سپردار/آردآلود) با برآمدگیهای ثابت روی ساقه و ضعف عمومی گیاه همراهاند. پایش هفتگی بهویژه در بهار، کلید مهار زودهنگام آفات است.
روشهای کنترل آفات
هرس شاخههای بشدت آلوده و شستوشوی گیاه با آب پرفشار در مراحل اولیه مفید است. برای شته و کنه از صابون حشرهکش یا روغنهای باغبانی استفاده کنید و پوشش کامل سطح زیرین برگها را رعایت کنید. در آلودگی شدید، کاربرد هدفمند حشرهکشهای کمخطر بر اساس برچسب و در زمان غیرگلدهی توصیه میشود. استفاده بیرویه از سموم میتواند دشمنان طبیعی را کاهش داده و طغیان کنه را تشدید کند.
بیماریها و مدیریت
لکهبرگی و سوختگیهای قارچی در شرایط مرطوب با لکههای قهوهای و ریزش زودرس برگ دیده میشود. شانکر ساقه (قارچی) موجب خشکیدگی موضعی و ترکخوردگی میگردد. پوسیدگی ریشه در خاکهای سنگین و آبیاری زیاد باعث پژمردگی و کاهش رشد میشود. بهبود زهکشی، آبیاری منظم اما کمتکرار و پرهیز از خیس کردن شاخوبرگ، مؤثرترین پیشگیری است. در صورت نیاز، حذف بافت آلوده و استفاده از قارچکش مناسب طبق برچسب انجام شود.
نحوه تکثیر یاس زرد هیبریدی / یاس زرد حاشیه ای
تکثیر این گیاه به آسانی از طریق ریشه دار کردن قلمه های آن صورت می گیرد.
تولیدمثل در طبیعت
Forsythia × intermedia در طبیعت عمدتاً از طریق تکثیر رویشی گسترش مییابد؛ شاخههای خمیده با تماس با خاک بهراحتی ریشهدار میشوند (خوابانیدن طبیعی) و بوتههای جدید در حاشیهها و شیبها تشکیل میدهند. اگرچه گلهای زردِ زودهنگام گردهافشانها را جذب میکنند، در این هیبرید تولید بذر معمولاً کم و نامطمئن است و نقش آن در پراکنش طبیعی محدودتر از ریشهزایی شاخههاست.
تکثیر در خانه
مطمئنترین روش، قلمه نیمهخشبی در اواخر بهار تا تابستان است: قلمه 10–15 سانتیمتری با 2–3 گره بردارید، برگهای پایینی را حذف کنید، در بستر سبک (پرلیت/کوکوپیت) با رطوبت یکنواخت و نور غیرمستقیم قرار دهید. استفاده از هورمون ریشهزا سرعت ریشهدهی را افزایش میدهد.
روش سادهتر، خوابانیدن شاخه در بهار یا اوایل پاییز است: شاخه انعطافپذیر را به خاک رسانده، بخشی از ساقه را زیر خاک ثابت کنید و نوک شاخه را بیرون نگه دارید. پس از ریشهدار شدن (معمولاً طی چند هفته تا چند ماه)، گیاه جدید را از بوته مادر جدا کرده و منتقل کنید.
تقسیم بوته و کِپهکردن پایهها نیز ممکن است، اما برای حفظ فرم و کاهش تنش، قلمه و خوابانیدن معمولاً بهترین گزینههای خانگی هستند.
منابع :
davesgarden.comen.wikipedia.orgmissouribotanicalgarden.orgthegardenhelper.com ساير تصاوير :
گياهان ديگر از همين خانواده :