یاس زرد هیبریدی / یاس زرد حاشیه ای

دانستنیهای علمی

خصوصیات - معرفی

شرایط نگهداری یاس زرد هیبریدی / یاس زرد حاشیه ای

نور مورد نياز زیاد آبياري و رطوبت کمی مرطوب دماي مورد نياز اقلیم های مرطوب خاک مورد نياز خاک های به خوبی آبیاری شده

مقابله به آفات یاس زرد هیبریدی / یاس زرد حاشیه ای

آفات رایج و نشانه‌ها

در Forsythia intermedia شته‌ها با تجمع روی سرشاخه‌های نرم باعث پیچیدگی برگ، چسبندگی و رشد کپک دوده‌ای می‌شوند. کنه‌های تارتن با لکه‌لکه شدن و خاکستری شدن برگ‌ها و تارهای ظریف شناخته می‌شوند. شپشک‌ها (سپردار/آردآلود) با برآمدگی‌های ثابت روی ساقه و ضعف عمومی گیاه همراه‌اند. پایش هفتگی به‌ویژه در بهار، کلید مهار زودهنگام آفات است.

روش‌های کنترل آفات

هرس شاخه‌های بشدت آلوده و شست‌وشوی گیاه با آب پرفشار در مراحل اولیه مفید است. برای شته و کنه از صابون حشره‌کش یا روغن‌های باغبانی استفاده کنید و پوشش کامل سطح زیرین برگ‌ها را رعایت کنید. در آلودگی شدید، کاربرد هدفمند حشره‌کش‌های کم‌خطر بر اساس برچسب و در زمان غیرگلدهی توصیه می‌شود. استفاده بی‌رویه از سموم می‌تواند دشمنان طبیعی را کاهش داده و طغیان کنه را تشدید کند.

بیماری‌ها و مدیریت

لکه‌برگی و سوختگی‌های قارچی در شرایط مرطوب با لکه‌های قهوه‌ای و ریزش زودرس برگ دیده می‌شود. شانکر ساقه (قارچی) موجب خشکیدگی موضعی و ترک‌خوردگی می‌گردد. پوسیدگی ریشه در خاک‌های سنگین و آبیاری زیاد باعث پژمردگی و کاهش رشد می‌شود. بهبود زهکشی، آبیاری منظم اما کم‌تکرار و پرهیز از خیس کردن شاخ‌وبرگ، مؤثرترین پیشگیری است. در صورت نیاز، حذف بافت آلوده و استفاده از قارچ‌کش مناسب طبق برچسب انجام شود.

نحوه تکثیر یاس زرد هیبریدی / یاس زرد حاشیه ای

تولیدمثل در طبیعت

Forsythia × intermedia در طبیعت عمدتاً از طریق تکثیر رویشی گسترش می‌یابد؛ شاخه‌های خمیده با تماس با خاک به‌راحتی ریشه‌دار می‌شوند (خوابانیدن طبیعی) و بوته‌های جدید در حاشیه‌ها و شیب‌ها تشکیل می‌دهند. اگرچه گل‌های زردِ زودهنگام گرده‌افشان‌ها را جذب می‌کنند، در این هیبرید تولید بذر معمولاً کم و نامطمئن است و نقش آن در پراکنش طبیعی محدودتر از ریشه‌زایی شاخه‌هاست.

تکثیر در خانه

مطمئن‌ترین روش، قلمه نیمه‌خشبی در اواخر بهار تا تابستان است: قلمه 10–15 سانتی‌متری با 2–3 گره بردارید، برگ‌های پایینی را حذف کنید، در بستر سبک (پرلیت/کوکوپیت) با رطوبت یکنواخت و نور غیرمستقیم قرار دهید. استفاده از هورمون ریشه‌زا سرعت ریشه‌دهی را افزایش می‌دهد.

روش ساده‌تر، خوابانیدن شاخه در بهار یا اوایل پاییز است: شاخه انعطاف‌پذیر را به خاک رسانده، بخشی از ساقه را زیر خاک ثابت کنید و نوک شاخه را بیرون نگه دارید. پس از ریشه‌دار شدن (معمولاً طی چند هفته تا چند ماه)، گیاه جدید را از بوته مادر جدا کرده و منتقل کنید.

تقسیم بوته و کِپه‌کردن پایه‌ها نیز ممکن است، اما برای حفظ فرم و کاهش تنش، قلمه و خوابانیدن معمولاً بهترین گزینه‌های خانگی هستند.

پرايوت (ترون) فارستریا کرک‌دار منودورا خاردار برگ نو معمولی