افوربیا دکاری

دانستنیهای علمی

Euphorbia decaryi گونه ای گیاهی در خانواده Euphorbiaceae بومی ماداگاسکار است. زیستگاه های طبیعی آن جنگل ها و بوته زار های خشک مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری و مناطق سنگی است. این گیاه با از دست دادن زیستگاه تهدید می شود.

خصوصیات - معرفی

افوربیا دکاری گیاهی همیشه سبز است که تا 6 اینچ ارتفاع میگیرد و بلند میشود و گل آن در ماههای فروردین تا خرداد و به رنگ زرد، سبز و یا قرمز ظاهر میشود.

زمان شکوفه دهی گیاه از اواخر بهار تا اواسط تابستان است

شرایط نگهداری افوربیا دکاری

نور مورد نياز زیاد آبياري و رطوبت خشک دماي مورد نياز 20 درجه سانتیگراد خاک مورد نياز خاک با زهکشی خیلی خوب

دمای ایده آل در فصل تابستان حدود 25 درجه سانتی گراد است و در زمستان بالاتر از 15 درجه سانتی گراد پیشنهاد میشود. این گیاه هم در گلدان و هم در باغچه در مناطق با آب و هوای ملایم به خوبی رشد میکند و حتی می تواند در داخل خانه نگهداری شود.

pH خاک مورد نیاز : 6.1 - 6.5 (اسید ملایم) 6.6 - 7.5 (بی طرف) 7.6 - 7.8 (باز ملایم قلیایی)

مقابله به آفات افوربیا دکاری

آفات رایج افوربیا دکاری

مهم‌ترین آفات Euphorbia decaryi شامل شپشک آردآلود، شپشک سپردار و کنه تارتن است. شپشک آردآلود با توده‌های سفید پنبه‌ای در گره‌ها و زیر برگ‌ها دیده می‌شود و با مکیدن شیره، گیاه را ضعیف و چسبناک (عسلک) می‌کند. کنه‌ها باعث لکه‌های ریز روشن، کدر شدن و تارهای نازک می‌شوند.

روش‌های کنترل آفات

ابتدا گیاه را قرنطینه کنید و بخش‌های آلوده را با پنبه آغشته به الکل 70٪ پاک کنید. سپس از صابون حشره‌کش یا روغن ولک به‌صورت پوشش کامل (به‌ویژه زیر برگ‌ها) استفاده کنید و 7–10 روز بعد تکرار نمایید. در آلودگی شدید، حشره‌کش سیستمیک حاوی ایمیداکلوپراید طبق برچسب مصرف شود. تهویه مناسب و پرهیز از تراکم گیاهان، احتمال شیوع را کم می‌کند.

امراض و مشکلات قارچی/فیزیولوژیک

شایع‌ترین مشکل، پوسیدگی ریشه و طوقه ناشی از آبیاری زیاد و خاک سنگین است؛ علائم شامل نرمی ساقه، سیاه‌شدن طوقه و بوی نامطبوع است. گاهی لکه‌برگی قارچی در رطوبت بالا رخ می‌دهد. مدیریت آب و زهکشی، کلیدی‌ترین عامل پیشگیری است.

پیشگیری و درمان بیماری‌ها

از خاک بسیار سبک و زهکش‌دار استفاده کنید و بین دو آبیاری اجازه دهید بستر کاملاً خشک شود. بخش‌های پوسیده را با تیغ استریل حذف و محل برش را خشک نگه دارید؛ در صورت نیاز قارچ‌کش مسی یا مانکوزب طبق دستور استفاده شود. از پاشیدن آب روی برگ‌ها و سرمای ناگهانی جلوگیری کنید.

نحوه تکثیر افوربیا دکاری

ازدیاد افوربیا دکاری با (1)تقسیم ریزوم ها و ریشه (2)گرفتن قلمه از ساقه گیاه و (3)کاشت بذر در داخل گلخانه قبل از آخرین سرما

تولیدمثل Euphorbia decaryi در طبیعت

افوربیا دکاری در زیستگاه‌های خشک ماداگاسکار عمدتاً از طریق بذر تولیدمثل می‌کند. گل‌ها ریز و ساده‌اند و پس از گرده‌افشانی، کپسول‌های بذر تشکیل می‌شود که با رسیدن میوه، به‌صورت انفجاری باز شده و بذرها را در اطراف بوته پراکنده می‌کند؛ این پراکنش سریع، شانس استقرار در شکاف سنگ‌ها و خاک‌های کم‌عمق را افزایش می‌دهد.

همچنین در شرایط مساعد، ساقه‌های خزنده می‌توانند با تماس طولانی با بستر، ریشه‌زایی کرده و به تولیدمثل رویشی طبیعی (گسترش کلنی‌مانند) کمک کنند.

روش‌های تکثیر در خانه

رایج‌ترین روش، قلمه ساقه است: قطعه‌ای سالم جدا کنید، شیره سفید را با آب بشویید و اجازه دهید محل برش چند روز در سایه خشک شود تا پینه ببندد. سپس در بستر بسیار سبک (پومیس/پرلیت+خاک کاکتوس) با آبیاری بسیار کم ریشه‌دار کنید.

تکثیر با بذر نیز ممکن است؛ بذرها را سطحی روی بستر استریل و سبک بپاشید، رطوبت ملایم و نور زیادِ غیرمستقیم بدهید و از خیس ماندن جلوگیری کنید. تمام بخش‌ها دارای لاتکس محرک هستند؛ هنگام تکثیر از دستکش استفاده کنید.

هشدار - عوارض جانبی

بخش ها ی مختلف گیاه سمی هستند و در صورت مصرف موجب ایجاد مسمومیت میشوند

عوارض افوربیا دکاری برای انسان

شیرهٔ سفید افوربیا دکاری بسیار تحریک‌کننده است. تماس پوستی می‌تواند باعث سوزش، قرمزی، تاول خفیف و درماتیت تماسی شود. ورود شیره به چشم ممکن است التهاب شدید، درد و تاری‌دید ایجاد کند و نیاز به شست‌وشوی فوری و مراجعه پزشکی دارد. بلعیدن بخش‌هایی از گیاه می‌تواند منجر به تهوع، استفراغ و درد شکم شود.

خطر برای حیوانات خانگی

افوربیا دکاری برای سگ و گربه بالقوه سمی است. جویدن برگ یا ساقه ممکن است سبب ترشح بیش از حد بزاق، استفراغ، اسهال و بی‌حالی شود. تماس شیره با چشم یا مخاط دهان حیوان می‌تواند التهاب و درد ایجاد کند. نگهداری این گیاه دور از دسترس کودکان و حیوانات خانگی توصیه می‌شود.

افوربیا کانارنسیس پديلانتوس افوربیا مدیترانه‌ای افوربیا تیروکالی

افوربیا هوریدا كرچک آلئوریتس تریسپرما شیرسنگ