Epipactis veratrifolia که به فارسی خربقی معمولی نامیده میشود، گیاهی از خانواده آلاله، بومی فارس، .... می باشد. نیاز های این گیاه عبارتند از نور: متوسط رطوبت: کمی مرطوب دمای محیط: 18-20 خاک: در کنار جویبارها و دشت ها
دانستنیهای علمی
نام علمي
Epipactis veratrifolia
ردهبندی و خویشاوندی
Epipactis veratrifolia که در فارسی «خربقی معمولی» نامیده میشود، از تیره Orchidaceae (ثعلبیان) و از جنس Epipactis است. این جنس بهطور کلی شامل ارکیدههای زمینی با ریزوم کوتاه و ساقههای راست است که اغلب در نیمسایه جنگلها یا مناطق مرطوب رشد میکنند.
منطقه بومی و پراکنش
خربقی معمولی بومی ناحیه شرقی مدیترانه تا جنوبغرب آسیا است. گزارشهایی از پراکنش آن در ترکیه، سوریه، لبنان، فلسطین، اردن، عراق، ایران و بخشهایی از قفقاز وجود دارد. در ایران معمولاً در نواحی کوهپایهای و مناطق با رطوبت نسبی بالاتر دیده میشود.
زیستگاه و بومشناسی
این گونه در حاشیه جنگلها، کنار چشمهها، درههای مرطوب و شیبهای نیمسایه با خاک نسبتاً آهکی رشد میکند. رشد آن اغلب وابسته به همزیستی با قارچهای میکوریزی ریشهای است که در جوانهزنی بذر و تغذیه نقش کلیدی دارند.
تاریخچه و مطالعات علمی
خربقی معمولی در قرن نوزدهم توصیف و نامگذاری شد و از آن زمان در فلورهای منطقه مدیترانه و خاورمیانه ثبت شده است. پژوهشهای نوین بر روی این گونه به بررسی تنوع ریختشناسی، گردهافشانی و سازگاری آن با اقلیمهای نیمهخشک تمرکز دارند.
خصوصیات - معرفی
گیاهی است همیشه سبز با برگ های فراوان، منقسم و فنجانی شکل هستند. در زمستان یا اوایل بهار ظاهر می شوند. حداکثر بلندی و ارتفاع آن به 20 سانتی متر می رسد. گل ها به رنگ زرد و حاشیه ها به رنگ قهوه ای هستند. برگ ها متقابل، کشیده و نوک تیز می باشد.
شرایط نگهداری خربقی معمولی
نور مورد نياز
متوسط
آبياري و رطوبت
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
18-20 درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
در کنار جویبارها و دشت ها
|
مکان نیمه آفتاب را نیاز دارد و خاک نگهدارنده آن بایستی کمی مرطوب با زهکش خوب را ترجیح می دهد. این گیاه بسیار مقاوم است و حداقل دمایی را که تحمل می کند -15 درجه سانتیگراد است.
نحوه تکثیر خربقی معمولی
از طریق کاشت بذر تازه یا تقسیم بوته در پاییز یا اوایل بهار امکان پذیر است.
منابع :
تصاویر از رامیار مجیدی، متن از فلور ایرانیکا، مظفری
ساير تصاوير :
گياهان ديگر از همين خانواده :