نام علمي
Ranunculus Ficaria
نام لاتين
Lesser celandine
دانستنیهای علمی
انجیرک یا علف بواسیر گیاهی از خانواده Ranunculaceae می باشد که بومی اروپا، غرب آسیا و شمال آفریقا میباشد البته امروزه در آمریکای شمالی و کانادا نیز دیده می شود و در انگلیس به عنوان علف هرز شناخته می شود.و در مرغزارهای مرطوب، در میان بوتهها، گودالها و نهرهای آب به وفور یافت میشود .این گیاه دارای قدرت درمانی نیز می باشد.
![انجیرک]()
خصوصیات - معرفی
نور مورد نياز
کم
آبياري و رطوبت
مرطوب
دماي مورد نياز
11 درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
خاک لومی خوب زهکشی شده و غنی
|
انجیرک گیاهی چند ساله شبیه آلاله می باشد که رشد کمی دارد و جزء گیاهان همیشه سبز محسوب می شود.
از اوایل بهار گلهای زرد رنگ ستارهای شکل بر روی ساقههای بلند آن میرویند. این گلها با گذشت زمان نارنجی می شود گلها از فروردین تا خرداد باقی می مانندبنابراین گاهی این گیاه را فرستاده بهار می نامند .
گلها بین هشت تا ده گلبرگ دارند، اما آلاله تنها پنج گلبرگ دارد. گلها پیش از بارش باران و یا در هوای ابری و مهآلود بسته میشوند .
ساقه این گیاه به رنگ سبز تیره می باشد و برگها قلبی شکل هستند .
گیاه 10 سانتی متر رشد می کند که 2 تا 5 سال طول می کشد تا به رشد نهایی خود برسد.
طول برگها 5 ساتی متر است و گلها 3 سانتیمتر گستردگی دارند.
![Lesser celandine]()
شرایط محیط رشد
نگهداری این گیاه ساده می باشد .
خاک مورد نیاز این گیاه خاک لومی مرطوب و غنی از هوموس و خوب زهکشی شده است .
دمای بین 1 تا 21 درجه برای این گیاه مناسب است.
باید در سایه یا نیم سایه قرار گیرد ودر معرض تابش مستقیم خورشید نباشد.
به آبیاری زیاد نیاز ندارد.
![Ranunculus Ficaria]()
مقابله به آفات انجیرک
گیاه انجیرک خاصیت درمانی دارد:
این گیاه قدرت درمانی بیماری بواسیررا دارد از این رو به نام علف بواسیر شناخته شده است و حتی گیاه پزشکان، امروزه نیز پماد و ضماد این گیاه را برای استعمال خارجی در درمان این بیماری تجویز میکنند .
برگهای این گیاه دارای مقدار زیادی ویتامین c می باشد از این رو از این گیاه برای درمان بیماری scurvy (کمبود ویتامین) نیز استفاده می شود.
![انجیرک]()
نحوه تکثیر انجیرک
الگوی کلی تولیدمثل در انجیرک (Ranunculus ficaria)
انجیرک گیاهی علفیِ بهاره با چرخه رشد کوتاه است که پس از گلدهی، اندامهای زیرزمینی آن نقش اصلی را در بقای جمعیت بازی میکنند. در این گونه، تکثیر رویشی معمولاً از تکثیر بذری مهمتر و سریعتر است و باعث تشکیل لکههای متراکم در زیستگاههای مرطوب و نیمسایه میشود.
تکثیر طبیعی رویشی
مهمترین راه گسترش انجیرک، تولید و پراکنش «غدهچهها/پیازکهای ریشهای» (tubers) است. این غدهچهها در خاک از گیاه مادری جدا میشوند یا با جابهجایی خاک و آب به نقاط نزدیک منتقل میگردند و در فصل بعد هرکدام قادر به ایجاد گیاه کامل هستند. حتی قطعات کوچکِ دارای غدهچه میتوانند منجر به استقرار جمعیت جدید شوند.
تولیدمثل جنسی (بذر)
گلها پس از گردهافشانی—که معمولاً توسط حشرات بهاره انجام میشود—میوههای فندقهای کوچک (آکن) تولید میکنند. بذرها میتوانند تنوع ژنتیکی ایجاد کنند، اما استقرار گیاهچهها اغلب به رطوبت پایدار و رقابت کم نیاز دارد؛ بنابراین در بسیاری از جمعیتها سهم بذر در گسترش نسبت به غدهچهها کمتر است.
تکثیر در باغ و خانه
اگرچه گاهی بهعنوان پوششزمین زینتی کاشته میشود، روش اصلی تکثیر دستی همان تقسیم غدهچهها در دوره خواب (پس از زرد شدن اندامهای هوایی) است: غدهچهها جدا و در خاک مرطوب و سبک، در عمق کم کاشته میشوند. تکثیر از بذر نیز ممکن است، اما کندتر بوده و نیازمند سرمادهی طبیعی زمستانه برای جوانهزنی بهتر است.
![Lesser celandine]()
عوارض جانبی - هشدار
معمولا بیماری خاصی این گیاه را تهدید نمی کند اگرچه گاهی حلزون ها و شته ها می توانند مشکل ساز شوند.
![Ficaria grandifora,Ficaria verna,Brazen hussy]()
ساير تصاوير :
گياهان ديگر از همين جنس :
آشنایی با جنس آلاله و همه گونه های آن گياهان ديگر از همين خانواده :
آشنایی با تیره آلاله و جنس های آن