نام علمي
Eranthis longistipitata
دانستنیهای علمی
رده‌بندی و جایگاه تبارشناختی
گیاه Eranthis longistipitata که در فارسی با نام «گل بهار» نیز شناخته می‌شود، به خانوادهٔ آلالگان (Ranunculaceae) تعلق دارد. این گونه در جنس Eranthis (ارانتیس) قرار می‌گیرد؛ جنسی شامل گیاهان پیازچه‌مانند/غده‌ایِ زودگل که معمولاً در اواخر زمستان تا اوایل بهار شکوفا می‌شوند.
منطقه بومی و زیستگاه
پراکنش بومی این گونه عمدتاً به آسیای میانه نسبت داده می‌شود و گزارش‌هایی از حضور آن در نواحی کوهستانی پیرامون سامانه‌های مرتفع منطقه وجود دارد. زیستگاه مطلوب آن شامل شیب‌های کوهستانی، مراتع و حاشیهٔ رویشگاه‌های جنگلیِ سردسیر است؛ جایی که ذوب برف و رطوبت بهاری، دورهٔ رشد کوتاه این ژئوفیت را پشتیبانی می‌کند. چرخهٔ زندگی آن با “بهار زودرس” سازگار است و پیش از بسته‌شدن سایه‌انداز گیاهیِ فصل گرم، گلدهی و بذردهی را انجام می‌دهد.
تاریخچهٔ شناسایی علمی
گونهٔ E. longistipitata در چارچوب گسترش مطالعات فلوریستیک اوراسیا و با تکیه بر ویژگی‌های ریخت‌شناختی از جمله طول دمگل/پایهٔ گل (که در نام گونه بازتاب یافته) از خویشاوندان نزدیک تفکیک شد. نام‌گذاری علمی آن مبتنی بر قواعد نام‌گذاری دودویی و مقایسهٔ نمونه‌های هرباریومی بوده است.
نام‌های رایج محلی و جهانی
در فارسی، «گل بهار» برای اشاره به اعضایی از این گروه به‌کار می‌رود. در منابع بین‌المللی، این جنس غالباً با نام‌های عمومی مانند Winter aconite شناخته می‌شود، هرچند کاربرد دقیق نام رایج ممکن است میان گونه‌ها و مناطق متفاوت باشد. بهترین شناسهٔ جهانی، نام علمی گونه است: Eranthis longistipitata.
![گل بهار]()
خصوصیات - معرفی
گل بهار یک گیاه علفی گلدار که ریشه آن به صورت غده است. ارتفاع گیاه به 25 سانتی متر می رسند. آنها دارای گل های منفرد هستند. گل ها فقط در طول روز، در هوای بارانی و در غروب بسته می شوند. در نتیجه می توانند از گیاه در برابر رطوبت محافظت کنند. این گیاه به مدت 15 تا 20 روز گل دارد. گل ها بدون دمگل و زرد رنگ که از اواخر زمستان تا اوایل بهار ظاهر می شوند. این گیاه به مکانی سایه آفتاب و خاکی غنی از هوموس با زهکشی خوب و نه چندان خشک نیازمند است. شاخ و برگ ها در فصل تابستان از بین می رود. حداقل دمای قابل تحمل برای این گیاه 15- درجه سانتیگراد است. تکثیر از طریق کاشت بذر در پاییز یا تقسیم گیاه بلافاصله پس از پایان گلدهی و قبل از آنکه برگ ها خشک شوند امکان پذیر است.
شرایط محیط رشد
دمای مورد نیاز
15-18 درجه سانتیگراد
دمـا و اقلیم مناسب برای Eranthis longistipitata
گیاه Eranthis longistipitata یا گل بهار، بومی مناطق کوهستانی سرد است و زمستان‌های سرد را تحمل می‌کند. این گیاه نیاز به دوره سرمای زمستانه برای جوانه‌زنی و گلدهی مطلوب دارد. دمای مناسب رشد رویشی در بهار حدود ۵ تا ۱۵ درجه سانتیگراد است و گرمای شدید تابستان می‌تواند باعث خواب زودرس پیازچه‌ها شود.
نور و شدت تابش
گل بهار در طبیعت اغلب زیر درختان خزان‌دار رشد می‌کند. نور نیم‌سایه تا آفتاب ملایم بهاری برای این گونه ایده‌آل است. قرارگیری در آفتاب کامل در اواخر بهار و تابستان، به‌ویژه در مناطق گرم، می‌تواند منجر به سوختگی برگ‌ها و کاهش طول عمر دوره رشد شود.
رطوبت، آبیاری و خاک
این گیاه خاک‌های نسبتاً مرطوب اما با زهکش عالی را ترجیح می‌دهد. رطوبت یکنواخت در زمستان و اوایل بهار ضروری است، اما ماندآبی به سرعت موجب پوسیدگی پیازچه‌ها می‌شود. بهترین بستر ترکیبی از خاک باغچه سبک، کمی ماسه و مواد آلی پوسیده است. pH خاک خنثی تا کمی قلیایی مناسب است و در تابستان خاک باید کمی خشک‌تر نگه داشته شود تا چرخه طبیعی خواب گیاه حفظ گردد.
ساير تصاوير :
گياهان ديگر از همين جنس :
آشنایی با جنس آلالهٔ زمستانی و همه گونه های آن گياهان ديگر از همين خانواده :
آشنایی با تیره آلاله و جنس های آن