پیچک درختچه ای - معرفی گیاهان بومی ایران

نویسنده: شیما حسن زاده
تاریخ انتشار: 1399/11/04
پیچک درختچه ای - معرفی گیاهان بومی ایران
پیچک درختچه‌ای (Convolvulus fruticosus) با نام‌های رایج در ایران عمدتاً «پیچک درختچه‌ای» و در منابع جهانی «Shrubby bindweed» و «Silverbush convolvulus» شناخته می‌شود. این گونه بوته‌ای پایا از تیره پیچکیان، دارای ساقه‌های نیمه‌چوبی، منشعب و غالباً خزنده تا نیمه‌بالارونده است. برگ‌ها ساده، باریک تا نیزه‌ای، خاکستری-سبز و گاه کرکدار بوده و گل‌ها قیفی‌شکل، نسبتاً درشت، به رنگ سفید تا صورتی کم‌رنگ با 5 لوب مشخص هستند. میوه کپسولی کوچک و بذرها تیره‌رنگ‌اند. این گیاه در اقلیم‌های مدیترانه‌ای و نیمه‌خشک، در خاک‌های سبک با زهکش مناسب و در نور کامل تا نیم‌سایه بهترین رشد را نشان می‌دهد و به خشکی و شوری نسبی مقاوم است. خاستگاه آن نواحی مدیترانه غربی (به‌ویژه شمال آفریقا و جنوب اروپا) بوده و در زیستگاه‌های باز، شیب‌های سنگلاخی و حاشیه بوته‌زارها دیده می‌شود.

Nargil_Convolvulus fruticosus
نام علمي
Convolvulus fruticosus
نام لاتين
خانواده (تيره)

دانستنیهای علمی


رده‌بندی گیاه‌شناسی

پیچک درختچه‌ای با نام علمی Convolvulus fruticosus از خانوادهٔ Convolvulaceae (پیچکیان) است؛ خانواده‌ای که به داشتن گل‌های قیفی‌شکل و سازگاری با زیستگاه‌های باز شناخته می‌شود. این گونه در سردهٔ Convolvulus قرار می‌گیرد؛ سرده‌ای بزرگ که بسیاری از اعضای آن علفی هستند، اما این گونه دارای عادت رشدی نیمه‌چوبی تا درختچه‌ای است.


منطقهٔ بومی و پراکنش

این گیاه بومی حوضهٔ مدیترانه است و به‌ویژه در نواحی جنوب اروپا و بخش‌هایی از شمال آفریقا حضور دارد. پراکنش طبیعی آن با اقلیم‌های مدیترانه‌ای همخوانی دارد؛ یعنی زمستان‌های ملایم و نسبتاً مرطوب و تابستان‌های گرم و خشک.


زیستگاه و بوم‌شناسی

Convolvulus fruticosus معمولاً در دامنه‌های سنگلاخی، بوته‌زارهای کم‌ارتفاع، حاشیهٔ صخره‌ها و خاک‌های سبک با زهکشی بالا دیده می‌شود. این گونه به کم‌آبی و تابش مستقیم خورشید سازگار است و در زیستگاه‌های باز، جایی که رقابت سایه‌اندازی کمتر است، موفق‌تر عمل می‌کند. تحمل به خاک‌های نسبتاً آهکی و شرایط شوربادهای ساحلی در برخی جمعیت‌ها گزارش شده است.


تاریخچه و جایگاه علمی

گونه‌های سردهٔ Convolvulus از دیرباز در منابع گیاه‌شناسی حوزهٔ مدیترانه توصیف شده‌اند و مطالعهٔ آن‌ها برای فهم تکامل شکل گل‌های قیفی و سازگاری به خشکی اهمیت دارد. ویژگی متمایز این گونه، گرایش به رشد بوته‌ای و نیمه‌چوبی در میان خویشاوندان عمدتاً علفیِ سرده است که آن را به مدل مناسبی برای بررسی تغییرات ریخت‌شناسی در پاسخ به اقلیم‌های خشک تبدیل می‌کند.

پیچک درختچه ای

خصوصیات - معرفی


نور مورد نياز
نور مورد نیاز گیاه پیچک درختچه ای
زیاد
آبياري و رطوبت
رطوبت مورد نیاز  پیچک درختچه ای
خشک
دماي مورد نياز
دمای مورد نیاز  پیچک درختچه ای
18-25 درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
خاک مورد نیاز  پیچک درختچه ای
مکان های صخره ای و دشت ها

گیاهی است چند ساله از خانواده پیچک صحرایی، که ریزوم ها سفید رنگ بوده و در تمام هات گسترده شده اند و گوشتی و آبدار هستند. پیچک درختچه ای دارای استولون های 30 تا 120 سانتیمتری هستند. برگ های آن متقابل و پیکانی شکل، گل هایش سفید تا سفید صورتی و شیپور مانند است. گلدهی آن مختص فصل خاصی نیست و گل های آن به تدریج باز می شوند. بذرها به رنگد سیاه و گاه قهوه ای متمایل به خاکستری است. 

نحوه تکثیر پیچک درختچه ای

پیچک درختچه ای از طریق بذر و ریزوم های زیر زمینی تکثیر می یابند. 

خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی

دارای اثر مسهلی و صفرا بر است و این خاصیت بیشتر پس از مصرف برگ و مخصوصا ریشه های آن ظاهر می گردد. از آن برای رفع زردی هم استفاده می شود. 

سایر اطلاعات

ریشه کنی پیچک درختچه ای به دلیل وجود ریشه های عمیق با انشعابات فراوان، استولون و بذرهای با دوام ( دارای قوه نامیه بسیار زیاد، حفظ قوه نامیه تا 50 سال) غیر ممکن است. 


ساير تصاوير :  


گياهان ديگر از همين جنس :

آشنایی با جنس پیچک و همه گونه های آن


گياهان ديگر از همين خانواده :

آشنایی با تیره نیلوفر (پیچک) و جنس های آن

امتیاز شما به این مقاله

میانگین امتیاز: 4.4 از ۵، بر اساس 5 امتیاز

پرسش‌ها و نظرات این مقاله

هنوز پرسش یا نظری برای این مقاله ثبت نشده است.

ثبت پرسش یا نظر جدید