Baccaurea ramiflora Burmese grape که به فارسی انگور برمه نامیده میشود، گیاهی از خانواده فیلانتاسه، بومی هند و مالزی می باشد. نیاز های این گیاه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دمای محیط: آب و هوای گرم و مرطوب خاک: گستره وسیعی از انواع خاک ها
دانستنیهای علمی
نام علمي
Baccaurea ramiflora
"انگور برمه" درختی است همیشه سبز و کند رشد از خانواده فیلانتاسه که می تواند تا حدود 25 متر ارتفاع داشته باشد. همچنین دارای تاجی پراکنده و پوستی نازک است. این گیاه در سراسر آسیا یافت می شود و کشت وسیع آن در هند و مالزی معمول است. این گیاه در جنگل های همیشه سبز و در گستره وسیعی از خاک ها رشد می کند. میوه های آن به صورت محلی و توسط افراد بومی برداشت شده و به مصرف خوراکی می رسد یا در بازارهای محلی به فروش می رسد. همچنین از میوه های آن به عنوان گیاهی دارویی و برای درمان بیماری های پوستی استفاده می شود. پوست، ریشه و چوب این گیاه نیز برای اهداف دارویی برداشت می شوند.
![انگور برمه]()
![انگور برمه]()
خصوصیات - معرفی
درخت انگور برمه درختی همیشه سبز با تاجی انبوه و شاخه هایی با عادت رشد سیمپودیال است. برگ ها ساده، به طول 9 تا 25 سانتیمتر و عرض 3 تا 9 سانتیمتر با آرایش متناوب، بیضوی یا واژتخم مرغی هستند. برخی اندام های گیاه در جوانی دارای کرک هایی به رنگ مایل به قرمز و بوده که کرک ها به مرور به رنگ قهوه ای دیده می شوند. سطح رویی برگ ها به رنگ سبز تیره و براق و بدون کرک (در بلوغ) است. رگبرگ میانی در قسمت بالای برگ به صورت پهن ولی در قسمت پایین به صورت برجسته دیده می شود. دمبرگ ها بلند و باریک هستند.
گل ها کوچک و به صورت دسته ای در گل آذین های خوشه ای قرار دارند. گل آذین ها نیز به صورت جانبی روی شاخه قرار می گیرند. گل های نر و ماده جدا از هم و روی درختان جداگانه ای قرار دارند. گل آذین های نر کوچکتر و در خوشه های باریک تری به طول حدود 10 سانتیمتر و عمدتاً در انتهای شاخه ها تشکیل می شوند. گل آذین های ماده باریکتر و طویلتر و در خوشه هایی به طول 30 سانتیمتر به وجود می آیند. گل آذین های ماده عمدتاً بر روی شاخه های قدیمی و یا تنه ی اصلی درخت تشکیل می شوند.
میوه های این گیاهان از نوع سته ای، به قطر 2.5 تا 3.5 سانتیمتر، تخم مرغی یا بیضوی شکل بوده که به صورت دسته ای و خوشه های طویل بر روی شاخه های قدیمی یا تنه ی اصلی گیاه دیده می شوند. این میوه ها در ابتدا به رنگ نارنجی کمرنگ بوده که پس از رسیدن و بلوغ به رنگ مایل به قرمز تا ارغوانی دیده می شوند. به دلیل خوشه ای بودن و شکل ظاهری میوه ها به آنها "انگور برمه ای" گفته می شود. هر میوه حاوی 2 تا 4 بذر بزرگ است.
![Burmese grape]()
![Burmese grape]()
شرایط نگهداری انگور برمه
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
آب و هوای گرم و مرطوب
خاک مورد نياز
گستره وسیعی از انواع خاک ها
|
این درخت در خاک های شنی تا رسی قابلیت رشد دارد. آب و هوای گرم و مرطوب را می پسندد.
در اکثر مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری می تواند پرورش یابد. به سرما حساس است.
بهترین رشد را در دمای 28 درجه سانتیگراد دارد. بارندگی سالانه 1500 تا 3500 میلیمتر را ترجیح می دهد.
شرایط آفتاب کامل و روشن برای رشد آن مفید است.
خاک های آبرفتی کنار رودخانه ها برای رشد بهینه مؤثر می باشد.
![Baccaurea ramiflora]()
![Baccaurea ramiflora]()
خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی
کاربردهای دارویی میوه و پالپ
میوه Baccaurea ramiflora (انگور برمه) در طب سنتی برخی نواحی جنوب و جنوبشرق آسیا بهعنوان منبع خوراکی-دارویی بهکار میرود. پالپ میوه به دلیل وجود ترکیبات فنولی و فلاونوئیدی، در فرآوردههای گیاهی با هدف پشتیبانی از فعالیت آنتیاکسیدانی و کمک به کاهش استرس اکسیداتیو استفاده شده است. در برخی کاربردهای بومی، از فرآوردههای میوه برای کمک به سلامت گوارش و بهصورت نوشیدنیها و شربتهای گیاهی بهره میگیرند.
کاربردهای برگ و پوست
برگها و پوست ساقه در برخی نظامهای درمان سنتی به شکل جوشانده یا خیسانده مصرف میشوند. این بخشها بهدلیل حضور متابولیتهای ثانویه گیاهی، در محصولات گیاهپایه با هدف حمایت از پاسخهای ضدالتهابی و بهعنوان مواد اولیه در پژوهشهای داروشناسی مورد توجه قرار گرفتهاند. همچنین از عصارههای برگ/پوست در فرمولاسیونهای موضعی سنتی استفاده میشود.
کاربردهای دانه و مصارف صنعتی
دانهها در برخی مناطق بهطور محدود بهعنوان منبع روغن گیاهی بررسی میشوند و پتانسیل استفاده در فرآوردههای آرایشی-بهداشتی و صابونسازی دارند. میوه علاوه بر مصرف تازه، در صنایع غذایی به شکل مربا، ژله، آبمیوه و سرکه فرآوری میشود که میتواند مسیرهایی برای تولید محصولات جانبی با ارزش افزوده ایجاد کند.
![انگور برمه - معرفی درختان میوه]()
![انگور برمه - معرفی درختان میوه]()
مقابله به آفات انگور برمه
آفات رایج انگور برمه (Baccaurea ramiflora)
از آفات مهم میتوان به شتهها، شپشکهای آردآلود و سپردار (مکنده شیره گیاهی)، مگسهای میوه (آسیب به میوههای در حال رسیدن) و گاهی تریپس اشاره کرد. علائم شامل پیچیدگی و زردی برگ، عسلک و کپک دودهای، لکههای سطحی روی میوه و ریزش میوه است. برای مدیریت، هرس و حذف شاخههای آلوده، کنترل مورچهها، شستوشوی شاخساره با آب و استفاده هدفمند از روغنهای باغبانی یا صابونهای حشرهکش در ابتدای آلودگی توصیه میشود. برای مگس میوه، جمعآوری و امحای میوههای افتاده، کیسهگذاری میوه و تلههای جلبکننده بهترین راهکارهای کمخطر هستند.
بیماریهای قارچی و باکتریایی
در شرایط رطوبت بالا، لکهبرگی و سوختگی برگ (قارچی/باکتریایی)، آنتراکنوز و پوسیدگی میوه شایعترند. نشانهها شامل لکههای تیره با هاله زرد، خشکیدگی سرشاخههای جوان و نرم شدن و لکهدار شدن میوه است. پیشگیری کلیدی است: بهبود تهویه تاج با هرس، آبیاری قطرهای بهجای بارانی، حذف بقایای آلوده و ضدعفونی ابزار. در صورت شدت بیماری، استفاده از قارچکشهای مسی یا محافظتی طبق برچسب و تناوب مواد برای کاهش مقاومت توصیه میشود.
مدیریت یکپارچه و پایش
پایش هفتگی برگها و میوهها، نصب تلههای زرد برای مکندهها، تغذیه متعادل (پرهیز از نیتروژن بالا) و حفظ دشمنان طبیعی مانند کفشدوزکها، پایه برنامه کنترل است. اقدام زودهنگام معمولاً نیاز به سمپاشی را به حداقل میرساند.
![انگور برمه]()
![انگور برمه]()
نحوه تکثیر انگور برمه