نام علمي
Phyllanthus acidus
نام لاتين
Tahitian gooseberry
دانستنیهای علمی
دانستنیهای علمی :
انگور تاهیتی (انگور فرنگی تاهیتی) که به خانواده فرفیون (Euphorbiaceae) تعلق دارد و در برخی منابع گفته شده است که خانواده آن Phyllanthaceae است. این درخت بجز نامش، شباهت دیگری به انگور فرنگی معمول یا گوزبری ندارد.
از لحاظ ترشی هم کمی مثل انگور فرنگی است.
![انگور تاهیتی]()
خصوصیات - معرفی
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
مرطوب
دماي مورد نياز
شرایط نیمه گرمسیری
خاک مورد نياز
متوسط تا غنی
|
خصوصیات ظاهری :
گونه ای از درختان با میوه ها خوراکی زرد رنگ است. سایز کلی این گیاه بین درختچه و درخت می باشد. ارتفاع آن بین 2 تا 9 متر می رسد. تاج متراکم و شاخه دار است و در انتهای انشعابات میوه های خوشمزه آن وجود دارد. میوه ها سبز هستند و 15 تا 30 سانتی متر طول شاخه چه میوه دار است.
برگها متناوب بوده و دمبرگ های کوتاهی دارند. برگ ها 2 تا 7.5 سانتی متر هستند. رنگ آنها سبز یا سبز-آبی بوده و در کل می توان گفت که این درخت خیلی شبیه بیلیمبی است.
گلها می توانند نر ، ماده یا دوجنسی باشند. رنگ آنها صورتی بوده و کوچک هستند. گل آذین آن بصورت خوشه است. میوه ها بیشمار بوده و از زرد تا سبز هستند. سطح آنها واکسی است و آبدار و بسیار ترش نیز هستند.در هر میوه 4 تا 6 عدد بذر درون یک هسته سنگی قرار دارند. میوه دهی آن در آگوست تا سپتامبر است.
امکان دارد یک سال میوه داده و سال بعدش ندهد، به اصطلاح سال آور است.
![Tahitian gooseberry]()
شرایط محیط رشد
شرایط محیط رشد:
انگور تاهیتی خاک های مرطوب را ترجیح داده و مکان کاملاً آفتابی را می پسندد. میزان نیار آبیاری آن متوسط بوده و بطور منظم انجام شود. مراقب باشیم که آبدهی زیاد نشود. بین دو آبیاری خشکی نشود.
بطورکلی شراطی همچون نواحی نیمه گرمسیری را می پسندد. در رنج وسیعی از خاکها می تواند رشد داشته باشد.
![Phyllanthus acidus]()
مقابله به آفات انگور تاهیتی
آفات رایج
در Phyllanthus acidus (انگور تاهیتی)، آفات مکنده مانند شتهها، شپشکهای آردآلود و سپردارها میتوانند با تغذیه از شیره گیاهی باعث زردی برگ، کاهش رشد و ترشح عسلک شوند که زمینه رشد کپک دودهای را فراهم میکند. مدیریت شامل هرس شاخههای آلوده، شستوشوی عسلک با آب، و استفاده هدفمند از روغن ولک/روغن باغبانی یا صابونهای حشرهکش است. در آلودگی شدید، کنترل تلفیقی با حفظ دشمنان طبیعی (کفشدوزکها و بالتوریها) و در صورت ضرورت، سموم کمخطر و ثبتشده محلی توصیه میشود.
مگسهای میوه نیز میتوانند به میوه آسیب بزنند و موجب ریزش و پوسیدگی شوند. جمعآوری و معدومسازی میوههای افتاده، بستهبندی میوه (bagging)، و استفاده از تلههای جلبکننده/پروتئینی از روشهای مؤثر هستند.
بیماریهای مهم
در شرایط رطوبت بالا، لکهبرگیهای قارچی و کپک دودهای (در پی عسلک آفات) دیده میشود. بهبود تهویه تاج با هرس، آبیاری در پای بوته (پرهیز از خیسکردن شاخوبرگ)، و جمعآوری برگهای آلوده کمککننده است. در موارد شدید، استفاده از قارچکشهای حفاظتی مانند ترکیبات مسی مطابق دستور و مقررات محلی قابل بررسی است.
پوسیدگی ریشه در خاکهای سنگین و زهکش ضعیف رخ میدهد و با پژمردگی و کاهش رشد همراه است. اصلاح زهکشی، اجتناب از آبیاری بیشازحد و استفاده از بستر سبک، مهمترین راهکارهای پیشگیری و کنترل هستند.
![انگور تاهیتی]()
نحوه تکثیر انگور تاهیتی
نحوه تکثیر گیاه :
از روشهای زیادی همچون خوابانیدن هوایی ، قلمه زنی و پیوند تکثیر می گردد. با کاشت بذر بصورت مستقیم در بستر اصلی نیز می توان اقدام به کشت آن کرد.
![Tahitian gooseberry]()
خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی
خواص درمانی و کاربردها:
غالباً از گیاه انگور فرنگی تاهیتی به عنوان گیاه زینتی استفاده می شود. در پخت و پز نیز از آن استفاده می شود. در اهداف دارویی نیز پرثمر بوده است. در هند و اندونزی برگهای آن را پخته و می خورند.
برای ادویه و طعم دهی نیز از آن استفاده می کنند. از پماد میوه ها برای درد سیاتیک ، کمر درد و روماتیسم استفاده می کنند.
از بذور برای مسهل بودن و از ریشه ها برای پاک کنندگی روده ها استفاده می شود. ترکیبات ارزشمند دارویی همچون کافئیک اسید ، آدنوزین ، کامفرول و هیپوگالیک اسید در آن یافت شده است.
![معرفی و راهنمای پرورش درختان میوه - انگور تاهیتی]()
ساير تصاوير :
گياهان ديگر از همين جنس :
آشنایی با جنس فیلانتوس و همه گونه های آن گياهان ديگر از همين خانواده :
آشنایی با تیره فرفیون - افوربیاسه و جنس های آن