Aloe albiflora Aloe که به فارسی آلوئه آلبیفلورا نامیده میشود، گیاهی از خانواده سريشيان، بومی ماداگاسکار می باشد. نیاز های این گیاه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی خشک دمای محیط: نواحی گرم و نیمه مرطوب خاک: خاک هایی با بافت سبک و رطوبت کافی
دانستنیهای علمی
خانواده و ردهبندی
Aloe albiflora گونهای نادر از جنس Aloe و متعلق به خانواده Asphodelaceae است. این گونه در گروه آلوئههای کوچکجثه و زینتی قرار میگیرد و از نظر مولکولی به آلوئههای ماداگاسکاری نزدیک است. گلهای سفید و باریک آن این گونه را از بسیاری آلوئههای گلنارنجی متمایز میکند.
منطقه بومی و زیستگاه طبیعی
زیستگاه طبیعی Aloe albiflora در ماداگاسکار، بهویژه نواحی خشک و سنگلاخی جنوب جزیره است. این گیاه در ترکهای سنگی، شیبهای صخرهای و خاکهای بسیار فقیر از مواد آلی رشد میکند. اقلیم بومی آن نیمهخشک تا خشک با بارندگی فصلی محدود و تابش شدید خورشید است. این سازگاری سبب تحمل بالای گیاه به کمآبی و زهکش بسیار قوی شده است.
تاریخچه کشف و مطالعه
Aloe albiflora در اوایل قرن بیستم توسط گیاهشناسان کاوشگر ماداگاسکار جمعآوری و توصیف شد. نام «albiflora» به معنی «گلسفید» است که به رنگ کلالهها و گلآذین باریک آن اشاره دارد. در دهههای بعد، این گونه به مجموعههای گیاهان گوشتی اروپا و آمریکا راه یافت و موضوع پژوهش در زمینه تطابقهای مورفولوژیک با خشکی شد.
![آلوئه آلبیفلورا]()
![آلوئه آلبیفلورا]()
خصوصیات - معرفی
"آلوئه آلبیفلورا" یکی از گونه های جنس آلوئه و بومی ماداگاسکار است. این گیاه به طور معمول در گلدان ها کشت شده و در گلخانه یا خارج از گلخانه (در نواحی فاقد یخبندان) نگهداری می شود.
آلوئه آلبیفلورا گیاهی گوشتی، کوچک، با برگ های باریک و خطی، به رنگ سبز – خاکستری است. گل ها همانند گل های سوسن و به رنگ سفید می باشند. این گیاه به دلیل داشتن گل های زیبا و خاص از سایر گونه های جنس آلوئه متمایز است. به همین دلیل برخی از گیاهشناسان، آن را در گونه دیگری به نام Guillauminia دسته بندی می کنند و نام Guillauminia albiflora مترادف Aloe albiflora می باشد. تعداد کمی از گونه های آلوئه، گل های سفید رنگ تولید می کنند که آلوئه آلبیفلورا یکی از آنهاست.
برگ های این گیاه به صورت رزت و بدون ساقه تولید می شوند. سیستم ریشه ای این گیاه مخروطی یا دوکی شکل است. برگ ها خطی به طول 15 سانتیمتر و عرض 1.5 سانتیمتر و زبر و خشن هستند. روی برگ ها نیز لکه های سفید رنگ تشکیل می شود. حاشیه برگ ها تیز نیست و دارای دندانه های تقریباً سفید رنگی به طول 0.5 تا 1 میلیمتر می باشد.
گل آذین ها به طول 30 تا 36 سانتیمتر، ساده و دارای حدود 18 گل نزدیک به هم می باشد. گل ها به رنگ سفید، به طول 10 میلیمتر، زنگوله ای شکل با دهانه ای به قطر 14 میلیمتر هستند. گونه Aloe bellatula به دلیل تولید گل هایی تقریباً مشابه گل های آلوئه آلبیفلورا، به این گونه شباهت بیشتری دارد. با این تفاوت که گل های آلوئه بلاتولا به رنگ صورتی کمرنگ بوده و تعداد گل های بیشتری نیز تولید می کند.
![Aloe]()
![Aloe]()
شرایط نگهداری آلوئه آلبیفلورا
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
کمی خشک
دماي مورد نياز
نواحی گرم و نیمه مرطوب
خاک مورد نياز
خاک هایی با بافت سبک و رطوبت کافی
|
این گیاه به دلیل تولید گل های زیبا و جذاب، مورد کشت و کار قرار می گیرد و می توان آن را در گلدان هایی در گلخانه نگهداری کرد و یا اینکه در نواحی فاقد یخبندان، در خارج از گلخانه نیز کشت و نگهداری شود.
این گیاه به خوبی در خاک های مرطوب رشد می کند و نیاز به مراقبت زیادی ندارد. در برخی موارد در فصل رشد زمستانه، نیاز به هرس ریشه می باشد.
سرعت رشد آن کُند است. در کشت باغچه ای استفاده از افزایش دهنده های رشدی ممکن است سبب از بین رفتن و خفگی گیاه گردد.
به خاک هایی با بافت سبک، هوموسی، به خوبی آبیاری شده نیاز دارد. بهتر است آبیاری از ته گلدان صورت گیرد و زیرگلدانی پر از آب گردد. همچنین خاک های خنثی تا کمی اسیدی را می پسندد. از نظر نیاز تغذیه ای نیز به کوددهی در تابستان نیاز دارد. کودهای مخصوص کاکتوس ها یا گیاهان گوشتی که دارای پتاسیم بالا و نیز عناصر میکرو و کُندرها شونده باشند، برای تغذیه این گیاه مناسب اند.
از نظر نیاز نوری نیز به نواحی با نور پراکنده تا نیمه سایه نیاز دارند اما می توانند نور کامل آفتاب را نیز تحمل کنند. باید توجه داشت، گیاهی که در سایه رشد کرده قبل از انتقال به محیط های آفتابی، مقاوم سازی شود.
![Aloe albiflora]()
![Aloe albiflora]()
خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی
کاربردهای دارویی سنتی آلوئه آلبیفلورا
آلوئه آلبیفلورا از خانوادهی ساکولنتها بوده و شیرهی برگهای آن در طب سنتی برای التیام خراشها و سوختگیهای سطحی به کار میرود. ژل شفاف برگ به دلیل دارا بودن ترکیبات پلیساکاریدی و گلیکوزیدی خاص، خاصیت التیامبخش و خنککننده دارد و در برخی نواحی بومی برای کاهش التهاب موضعی استفاده میشود. همچنین از عصارهی رقیق شدهی آن به صورت موضعی برای تسکین خارشهای خفیف بهره میگیرند.
کاربردهای داروسازی و آرایشی
در فرمولاسیونهای داروسازی گیاهی، از بخش ژلی برگ آلوئه آلبیفلورا به عنوان جزء مرطوبکننده و کمککننده به نفوذ پوستی استفاده میشود. این ژل به کرمها و لوسیونهای ترمیمکننده پوست افزوده میشود تا روند بازسازی اپیدرم را تسریع کند. در صنایع آرایشی، از عصارهی برگ برای تولید ماسکها و ژلهای پس از آفتاب به منظور کاهش قرمزی و خشکی پوست بهره میبرند.
کاربردهای تحقیقاتی و نیمهصنعتی
آلوئه آلبیفلورا به دلیل اندازهی کوچک و رشد آهسته، مدلی مناسب برای پژوهش دربارهی متابولیتهای ثانویه آلوئهها است. ترکیبات استخراجشده از برگ و ریشه در مطالعات آزمایشگاهی برای ارزیابی خاصیت آنتیاکسیدانی و ضدباکتریایی بررسی میشوند که میتواند در آینده به توسعهی افزودنیهای طبیعی برای محصولات بهداشتی و نگهدارندههای زیستپایه منجر شود.
![آلوئه آلبیفلورا - معرفی و خواص گیاهان دارویی]()
![آلوئه آلبیفلورا - معرفی و خواص گیاهان دارویی]()
نحوه تکثیر آلوئه آلبیفلورا
تکثیر این گیاهان از طریق کشت بذرها در پاییز صورت می گیرد. همچنین می توان از طریق کشت قلمه ها در جعبه های شنی نیز آنها را تکثیر نمود. قلمه ها پس از برداشت باید حدود یک هفته در هوای آزاد باقی بمانند تا شیره آنها خشک شود.