۱۴۰۴ ششم دی

ماگنولیای فریزر

این گیاه با نام علمی Magnolia fraseri و نام مرسوم (Fraser Magnolia) که به فارسي ماگنولیای فریزر ناميده ميشود، گياهي از خانواده Magnoliaceae بومي بومی جنوب‌شرق ایالات متحده آمریکا؛ به‌ویژه نواحی کوهستانی آپالاچی، در جنگل‌های مرطوب کوهستانی و دامنه‌های خنک با خاک‌های عمیق رشد می‌کند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک لومی عمیق، غنی از مواد آلی با زهکشی مناسب و رطوبت یکنواخت؛ ترجیحاً خاک اسیدی تا کمی اسیدی؛ pH حدود 5 تا 6.5

دانستنیهای علمی

رده‌بندی و جایگاه تبارزایی

Magnolia fraseri از خانواده Magnoliaceae و از قدیمی‌ترین تبارهای نهاندانگان است که ویژگی‌های ابتدایی گل‌دارها را حفظ کرده است. این گونه در جنس Magnolia و زیرجنس Magnolia قرار می‌گیرد و به دلیل برگ‌های بسیار بزرگ و گل‌های درشت، در گروه ماگنولیای عریض‌برگ طبقه‌بندی می‌شود. ساختار مارپیچی پرچم‌ها و برچه‌ها نشانه‌ای از خاستگاه کهن این تبار است.

منطقه بومی و گسترش جغرافیایی

زیستگاه طبیعی Magnolia fraseri عمدتاً در جنوب‌شرقی ایالات متحده آمریکا است. این گونه بومی رشته‌کوه‌های آپالاش، به‌ویژه در ایالت‌هایی مانند کارولینای شمالی، تنسی و جورجیا است. گسترش پراکنش آن لکه‌ای و محدود بوده و در مناطق کوهستانی مرطوب و دره‌های خنک بیشترین فراوانی را دارد. حضور این گونه معمولاً نشانگر جنگل‌های بکر و نسبتاً کم‌دست‌خورده پهن‌برگ است.

زیستگاه و بوم‌شناسی

Magnolia fraseri در جنگل‌های مخلوط پهن‌برگ کوهستانی، بر خاک‌های عمیق، اسیدی تا کمی خنثی، با زهکش مناسب می‌روید. این درخت نورپسندِ نیم‌سایه‌دوست است و در حاشیه جنگل‌ها و فضاهای باز درون جنگل بهتر رشد می‌کند. گل‌های درشت و کرم‌رنگ آن با انتشار بوی ملایم، حشرات گرده‌افشان به‌ویژه سوسک‌ها را جذب می‌کند. میوه‌های مخروط‌مانند قرمز، منبع غذایی مهمی برای پرندگان دانه‌خوار و برخی پستانداران کوچک هستند.

تاریخچه کشف و مطالعه

این گونه به افتخار گیاه‌شناس آمریکایی John Fraser نام‌گذاری شده است که در اواخر قرن هجدهم در آپالاش به گردآوری گیاهان پرداخت. توصیف علمی Magnolia fraseri در همان دوران، توجه گیاه‌شناسان اروپایی را به فلور منحصربه‌فرد شرق آمریکای شمالی جلب کرد. در قرن نوزدهم، بذرها و نهال‌های آن به باغ‌های botanic اروپا منتقل شد و به‌عنوان نمونه‌ای از فلور کهن نیمکره شمالی مورد مطالعه قرار گرفت. این گونه امروز نیز در پژوهش‌های مربوط به تکامل اولیه گل‌ها و تنوع ماگنولیاها اهمیت ویژه‌ای دارد.

خصوصیات - معرفی

ساقه و فرم رویشی Magnolia fraseri

ساقه‌ی Magnolia fraseri درختی، راست و نسبتاً باریک است و در شرایط مناسب به ارتفاع ۱۰ تا ۱۵ متر می‌رسد. رنگ پوست تنه درخت در جوانی خاکستری مایل به قهوه‌ای و نسبتاً صاف است، اما با افزایش سن، پوسته کمی ترک‌دار و فلس‌دار می‌شود. شاخه‌ها ضخیم، نسبتاً شکننده و به‌طور مارپیچی روی ساقه آرایش یافته‌اند و جوانه‌های انتهایی بزرگ، تخم‌مرغی و پوشیده از فلس‌های قهوه‌ای مایل به سبز هستند. بافت چوب نسبتاً نرم و سبک بوده و دارای مغز مشخص و حلقه‌های رشد قابل تشخیص است.

برگ‌ها

برگ‌های ماگنولیای فریزر از بزرگ‌ترین برگ‌ها در میان گونه‌های ماگنولیا به‌شمار می‌روند؛ طول آن‌ها معمولاً ۲۰ تا ۳۰ سانتی‌متر و گاه بیشتر است. شکل برگ بیضی تا معکوس‌تخم‌مرغی با نوک پهن و اغلب دارای یک فرورفتگی خفیف در انتها است که ظاهری شبیه دم‌ماهی ایجاد می‌کند. حاشیه برگ کامل و بدون دندانه، و سطح فوقانی سبز براق در حالی‌که سطح زیرین روشن‌تر و کمی ماتی دارد. رگبرگ میانی برجسته و رگبرگ‌های فرعی به‌صورت پرمانند از آن منشعب می‌شوند. دمبرگ‌ها نسبتاً بلند و ضخیم‌اند و برگ‌ها به صورت متناوب روی شاخه قرار می‌گیرند.

گل‌ها

گل‌های Magnolia fraseri درشت، نمایان و انتهایی هستند و معمولاً قطر آن‌ها به ۱۵ تا ۲۰ سانتی‌متر می‌رسد. گل‌ها فنجانی تا ستاره‌ای‌شکل با ۶ تا ۹ قطعه گلپره‌مانند (تپال) به رنگ سفید مایل به کرم‌اند. هر گل دارای پرچم‌های فراوان زرد کم‌رنگ و مادگی مرکب با تعداد زیادی برچه مارپیچی است. گل‌ها کمی معطر بوده و اغلب پیش از گسترش کامل برگ‌ها یا هم‌زمان با آن ظاهر می‌شوند و تضاد زیبایی با برگ‌های بزرگ سبز ایجاد می‌کنند.

میوه و بذر

میوه به صورت مخروطچه‌ای کشیده و بیضی‌شکل است که در ابتدا سبز و در زمان رسیدگی متمایل به قرمز یا قهوه‌ای می‌شود. برچه‌ها هنگام رسیدن باز شده و بذرهای قرمز روشن از نخ‌های نازک آویزان می‌شوند. بذرها کوچک، بیضی و پوشیده از آریل قرمز رنگ هستند که جلب‌توجه پرندگان و حشرات را بر عهده دارد.

شرایط نگهداری ماگنولیای فریزر

نور مورد نياز زیاد آبياري و رطوبت کمی مرطوب دماي مورد نياز 15 تا 25 درجه سانتیگراد خاک مورد نياز خاک لومی عمیق، غنی از مواد آلی با زهکشی مناسب و رطوبت یکنواخت؛ ترجیحاً خاک اسیدی تا کمی اسیدی؛ pH حدود 5 تا 6.5

شرایط دمایی و اقلیمی مناسب Magnolia fraseri

Magnolia fraseri بومی جنگل‌های مرطوب شرق آمریکای شمالی است و آب‌وهوای معتدل خنک را ترجیح می‌دهد. دمای ایدئال رشد بین ۱۵ تا ۲۵ درجهٔ سانتی‌گراد است و در زمستان می‌تواند سرماهای ملایم تا حدود منفی ۱۵ درجه را تحمل کند، به شرط آن‌که تدریجی باشد. این گونه برای مناطق با تابستان‌های خیلی داغ و خشک مناسب نیست و در چنین شرایطی باید با آبیاری منظم و سایه‌دهی بخشی، از تنش گرمایی محافظت شود.

نور مناسب برای رشد و فتوسنتز

Magnolia fraseri در زیستگاه طبیعی خود اغلب در حاشیهٔ جنگل‌ها یا زیر نور فیلترشده رشد می‌کند. بهترین شرایط، نور غیرمستقیم قوی یا نیم‌سایه روشن است. آفتاب مستقیم شدید، به‌ویژه در بعدازظهر تابستان، می‌تواند موجب سوختگی برگ‌ها شود. در مناطق خنک‌تر می‌توان آن را در آفتاب صبحگاهی و سایهٔ بعدازظهر کاشت تا هم رشد رویشی خوب و هم گلدهی مطلوب حاصل شود.

رطوبت هوا و نیاز آبی

این گونه به رطوبت نسبی متوسط تا بالا نیاز دارد و در هوای به‌طور مزمن خشک دچار قهوه‌ای شدن حاشیهٔ برگ‌ها می‌شود. خاک باید همواره یکنواخت مرطوب باشد اما هرگز غرقاب نشود. آبیاری عمیق و منظم، همراه با مالچ آلی (خاک‌برگ، پوست درخت خردشده) به حفظ رطوبت و خنک ماندن ریشه‌ها کمک می‌کند.

خاک، بافت و pH مناسب

Magnolia fraseri خاک‌های عمیق، غنی از مواد آلی و خوب‌زهکش را ترجیح می‌دهد. بافت لومی تا لومی‌رسی با زهکشی خوب ایدئال است. این گیاه در خاک کمی اسیدی تا خنثی (pH حدود ۵٫۵ تا ۷) بهترین عملکرد را دارد و در خاک‌های سنگین، فشرده یا قلیایی دچار ضعف رشد، کلروز برگی و حساسیت بیشتر به تنش خشکی می‌شود. افزودن کمپوست برگ و پرهیز از کوددهی ازتهٔ شدید، برای حفظ تعادل رشد ریشه و شاخه توصیه می‌شود.

منابع :




ساير تصاوير :
 


 
 
 


گياهان ديگر از همين جنس :
 

ماگنولیا سولانجینا ماگنولیای خیارگونه ماگنولیای ویرجینیایی (ماگنولیای معطر) ماگنولیای ستاره‌ای

گياهان ديگر از همين خانواده :
 

ماگنولیای ستاره‌ای ماگنولیای چتری ماگنولیا ماگنولیا ویسنری

  محسن شهاب الدین