۱۴۰۴ ششم دی

ماگنولیای ویرجینیایی (ماگنولیای معطر)

این گیاه با نام علمی Magnolia virginiana و نام مرسوم (Sweetbay Magnolia) که به فارسي ماگنولیای ویرجینیایی (ماگنولیای معطر) ناميده ميشود، گياهي از خانواده Magnoliaceae بومي بومی جنوب‌شرق ایالات متحده؛ از سواحل اقیانوس اطلس تا جنوب آمریکا، به‌ویژه در باتلاق‌ها، جنگل‌های مرطوب، حاشیه رودخانه‌ها و مناطق کم‌ارتفاع رشد می‌کند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک لومی تا پیت‌ماس‌دار، غنی از مواد آلی با رطوبت یکنواخت و زهکشی مناسب؛ ترجیحاً خاک اسیدی؛ pH حدود 4.5 تا 6.5

دانستنیهای علمی

رده‌بندی و نام‌گذاری

Magnolia virginiana که در فارسی به «ماگنولیای ویرجینیایی» یا «ماگنولیای معطر» شناخته می‌شود، به خانواده Magnoliaceae و جنس Magnolia تعلق دارد. این گونه از نظر فیلوژنتیکی یکی از نمایندگان کهن‌تبار دولپه‌ای‌هاست و ویژگی‌های ابتدایی گل‌ها مانند پرچم‌ها و مادگی‌های متعدد مارپیچی را حفظ کرده است. نام گونه virginiana به ایالت ویرجینیا در آمریکای شمالی اشاره دارد که از نخستین مناطق توصیف این گیاه بوده است.

منطقه بومی و پراکنش

زیستگاه بومی Magnolia virginiana در سواحل شرقی و جنوب‌شرقی آمریکای شمالی است؛ از ایالات نیوجرسی و دلاور تا فلوریدا و سپس به سوی غرب تا تگزاس امتداد می‌یابد. این گونه بیشتر در نواحی ساحلی، دلتای رودها، تالاب‌های جنگلی و جنگل‌های مرطوب اسیدی رشد می‌کند و حضور آن نشانه‌ای از زیست‌بوم‌های باتلاقی غنی از آب زیرسطحی است.

زیستگاه و بوم‌شناسی

Magnolia virginiana عموماً در خاک‌های اسیدی، مرطوب تا غرقابی استقرار می‌یابد و به سیلاب‌های فصلی مقاوم است. گل‌های معطر سفید این گونه منبع مهم شهد برای حشرات گرده‌افشان، به‌ویژه سوسک‌ها و زنبورها هستند. ساختار برگ‌های همیشه‌سبز یا نیمه‌ همیشه‌سبز در بخش‌های جنوبی گستره آن، به سازگاری با اقلیم‌های گرم‌تر و زمستان‌های ملایم کمک می‌کند.

تاریخچه علمی و استفاده‌های اولیه

Magnolia virginiana از نخستین ماگنولیاهایی بود که در قرن هفدهم توسط گیاه‌شناسان اروپایی از قاره آمریکا توصیف شد و نقش مهمی در شکل‌گیری مفهوم «گیاهان زینتی برون‌قاره‌ای» در باغ‌های اروپایی داشت. مطالعه این گونه در اوایل تاریخ گیاه‌شناسی، برای درک تکامل گیاهان گلدار و ساختار ابتدایی گل اهمیت ویژه‌ای داشت. همچنین گزارش‌هایی از استفاده دارویی سنتی توسط بومیان آمریکای شمالی، به‌ویژه در تسکین ناراحتی‌های خفیف گوارشی و تنفسی، در منابع تاریخی ثبت شده است.

خصوصیات - معرفی

معرفی کلی اندام‌های Magnolia virginiana

Magnolia virginiana درختچه‌ای تا درختی کوچک، همیشه‌سبز تا نیمه‌خزان‌کننده است که معمولاً ۳ تا ۹ متر ارتفاع می‌گیرد. تاج آن نسبتاً گرد تا بیضوی و باز است و شاخه‌ها حالتی اندکی خمیده و لطیف دارند.

ساقه و پوست

ساقه اصلی راست و نسبتاً باریک است و با افزایش سن، منشعب و چندساقه می‌شود. پوست ساقه در گیاهان جوان صاف، خاکستری مایل به سبز و در نمونه‌های مسن‌تر خاکستری تا قهوه‌ای روشن و کمی ترک‌دار است. پوست و چوب هنگام خراش‌دادن، بوی ملایم و معطری آزاد می‌کنند که ویژگی بارز این گونه است.

برگ‌ها

برگ‌ها ساده، متناوب و چرمی‌ـ‌نازک هستند و معمولاً 6 تا 12 سانتی‌متر طول و 2 تا 4 سانتی‌متر عرض دارند. شکل برگ کشیده تا بیضوی با انتهای گرد یا کمی نوک‌دار است و حاشیه‌ای صاف دارد. سطح بالایی برگ سبز براق و سطح زیرین اغلب به رنگ سبز روشن مایل به نقره‌ای یا کمی مومی است. برگ‌ها ظاهری لطیف، براق و اندکی معطر دارند که به شناسایی گیاه کمک می‌کند.

گل‌ها

گل‌ها منفرد، در انتهای شاخه‌ها یا در کنار برگ‌ها ظاهر می‌شوند و معمولاً 4 تا 7 سانتی‌متر قطر دارند. گلبرگ‌ها (در واقع تِپال‌ها) گوشت‌دار، سفید کرمی و 6 تا 12 عدد هستند و به صورت فنجانی تا ستاره‌ای باز می‌شوند. مرکز گل متشکل از پرچم‌های فراوان قرمز مایل به بنفش و مادگی مخروطی‌شکل سبز است. گل‌ها بسیار معطر بوده و بوی وانیلی‌ـ‌لیموئی ملایمی دارند.

میوه و بذر

میوه‌ها به صورت مخروطچه‌های کشیده 2 تا 4 سانتی‌متری هستند که در ابتدا سبز و در زمان بلوغ صورتی تا قرمز مایل به قهوه‌ای می‌شوند. بذرها کوچک، سیاه و درون پوششی قرمز رنگ و گوشتی قرار دارند که هنگام رسیدن از شکاف‌های میوه آویزان می‌شوند.

شرایط نگهداری ماگنولیای ویرجینیایی (ماگنولیای معطر)

نور مورد نياز زیاد آبياري و رطوبت کمی مرطوب دماي مورد نياز 15 تا 25 درجه سانتیگراد خاک مورد نياز خاک لومی تا پیت‌ماس‌دار، غنی از مواد آلی با رطوبت یکنواخت و زهکشی مناسب؛ ترجیحاً خاک اسیدی؛ pH حدود 4.5 تا 6.5

ویژگی‌های کلی محیط رشد Magnolia virginiana

Magnolia virginiana یا ماگنولیا ویرجینیایی بومی مناطق مرطوب آمریکای شمالی است و به عنوان درختی نیمه‌همیشه‌سبز شناخته می‌شود. برای رسیدن به رشد مطلوب، ثبات شرایط محیطی و تأمین رطوبت کافی خاک و هوا بسیار مهم است.

دما و تحمل سرما

این گیاه در نواحی معتدل با زمستان‌های ملایم بهترین عملکرد را دارد. دمای ایده‌آل رشد بین ۱۵ تا ۲۵ درجه سانتی‌گراد است. تحمل سرما تا حدود منفی ۱۲ درجه سانتی‌گراد وجود دارد، اما سرمای شدید و نوسانات ناگهانی دما می‌تواند به جوانه‌ها و شاخساره‌های تازه آسیب بزند. قرار دادن نهال‌های جوان در محل‌های کمی محافظت‌شده در برابر بادهای سرد توصیه می‌شود.

نور مناسب

Magnolia virginiana به نور زیاد نیاز دارد اما تابش مستقیم و شدید آفتاب تابستان، به‌ویژه در مناطق گرم و خشک، می‌تواند موجب سوختگی برگ‌ها شود. بهترین وضعیت، نور کامل صبح و سایه‌روشن بعدازظهر است. در مناطق خنک‌تر می‌توان آن را در آفتاب کامل نیز کاشت، مشروط بر تأمین رطوبت کافی.

رطوبت هوا و خاک

این گونه به رطوبت نسبی متوسط تا بالا علاقه‌مند است و در نزدیکی منابع آبی طبیعی عملکرد بهتری دارد. خاک باید همواره کمی مرطوب بماند اما غرقابی نشود. آبیاری منظم، به‌ویژه در سال‌های اول، و استفاده از مالچ آلی برای حفظ رطوبت و کاهش تبخیر توصیه می‌شود.

جنس و ویژگی‌های خاک

Magnolia virginiana خاک‌های عمیق، غنی از مواد آلی و نسبتاً سنگین را ترجیح می‌دهد. خاک لومی تا لومی‌رسی با زهکشی مناسب و اسیدیته کمی اسیدی (pH حدود ۵٫۵ تا ۶٫۵) برای این گیاه ایده‌آل است. از کاشت در خاک‌های آهکی و بسیار قلیایی که سبب زردی (کلروز) برگ‌ها می‌شود باید پرهیز کرد. افزودن کمپوست و کودهای آلی به تدریج ساختار خاک را برای رشد بهتر ریشه‌ها بهبود می‌بخشد.

منابع :




ساير تصاوير :
 


 
 
 


گياهان ديگر از همين جنس :
 

ماگنولیا سولانجینا ماگنولیای خیارگونه ماگنولیای فریزر ماگنولیا

گياهان ديگر از همين خانواده :
 

ماگنولیای خیارگونه درخت لاله ماگنولیای ستاره‌ای لاله‌درختی آمریکایی

  محسن شهاب الدین