نام علمي
Feijoa sellowiana
دانستنیهای علمی
دانستنیهای علمی :
فیجوآ از گروه گیاهان گلدهنده بوده و به خانواده مورد تعلق دارد. بومی ارتفاعات جنوب برزیل ، مناطق شرقی پاراگوئه ، اوروگوئه ، شمال آرژانتین و کلمبیا است. بطور گسترده در باغ ها جهت تولید میوه در زلاند نو ، استرالیا و آذربایجان کشت می شود. نباید با گواوا اشتباه گرفته شود.
![فیجوآ]()
خصوصیات - معرفی
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
مرطوب
دماي مورد نياز
نیمه گرمسیری
خاک مورد نياز
غنی و زهکش دار
|
خصوصیات ظاهری :
فیجوآ درختی همیشه سبز بوده و بصورت درختچه ای یا درخت کوچک چند ساله است. ارتفاع آن یک تا هفت متر می رسد. بجز تولید میوه ، بطور گسترده به عنوان گیاه زینتی نیز پرورش داده می شود.
میوه فیجوآ در پاییز می رسد. سبز بوده و شکل آن بیضی است. اندازه ی آن حدود یک تخم مرغ می باشد. میوه ها شیرین ، معطر ، با طعمی شبیه آناناس و سیب و نعناع هستند. گوشت میوه آبدار است و حالت ژله ای دارد. عصر میوه ها به ترکیب استر متیل بنزونات بر می گردد. برگ ها چرمی و متقابل هستند. دمبرگ ها کوتاه و ضخیم هستند.
گل ها یک اینچ بوده و دوجنسی می باشند. بصورت تکی یا در خوشه ظاهر می شوند. پرچم ها بلند ، قرمز روشن با گرده های زرد رنگ هستند. گل ها شامل 4 تا 6 گلبرگ سفید رنگ با لبه های بنفش می باشند.
![feijoa]()
شرایط محیط رشد
شرایط محیط رشد:
دمای مورد نیاز کشت فیجوآ شرایط نیمه گرمسیری تا گرمسیری است. اما به 50 ساعت سرمای زمستانه نیز برای میوه دهی نیاز دارد. به سرما مقاوم است. هنگامی که از بذر تکثیر می یابد رشد آرامی داشته و گیاهان جوان به باد حساس هستند. سرمای زمستانه زیر 9- درجه سانتی گراد سبب از بین رفتن گیاهان می گردد.
گرمای بالای 32 درجه سانتی گراد برای تشکیل میوه مضر است. این درخت به خشکی و شوری مقاوم است. به مقداری سایه نیز مقاوم بوده و آبیاری منظم برای رسیدن میوه ضروری می باشد. در خاکهای متنوعی رشد کرده و بهترین میوه ها از خاک هایی با زهکسی کامی برداشت می شوند. pH مطوب این گونه گیاهی 5.5 تا 7 می باشد.
به کودهای کامل نیاز داشته و عملکرد آن را بالا می برد. ترکیب 8-8-8 از نیتروژن، فسفر و پتاسیم مناسب است.
![Feijoa sellowiana]()
مقابله به آفات فیجوآ
آفات مهم فیجوآ
شتهها، سپردارها و تریپسها از مهمترین آفات فیجوآ هستند که با مکیدن شیره گیاهی سبب ضعف عمومی، ریزش برگ و کاهش میوهدهی میشوند. کرمهای برگخوار نیز با تغذیه از برگهای جوان، فتوسنتز را کاهش میدهند. برای مقابله، ابتدا باید از روشهای غیرشیمیایی استفاده کرد: حذف علفهای هرز، هرس شاخههای آلوده، جذب حشرات مفید (کفشدوزک، بالتوری) و شستوشوی برگها با آب و صابونهای کشاورزی. در صورت طغیان شدید، استفاده هدفمند از حشرهکشهای کمخطر و روغنهای ولک توصیه میشود.
بیماریها و مدیریت آنها
بیماریهای قارچی مانند لکه برگی، پوسیدگی طوقه و ریشه در فیجوآ شایعاند و معمولاً در شرایط رطوبت بالا و زهکش ضعیف خاک تشدید میشوند. علائم شامل لکههای قهوهای روی برگ، زردی و ریزش زودرس، پژمردگی و پوسیدگی ریشه است. پیشگیری با انتخاب خاک سبک و دارای زهکش مناسب، آبیاری منظم بدون غرقاب، ضدعفونی ابزار هرس و جمعآوری برگهای آلوده از سطح باغ انجام میشود. در موارد پیشرفته، میتوان از قارچکشهای سیستمیک و تماسی بهصورت دورهای طبق دستورالعمل کارشناسی استفاده کرد.
![فیجوآ]()
نحوه تکثیر فیجوآ
نحوه تکثیر گیاه :
فیجوآ به راحتی از طریق بذر تکثیر می یابد. اما دانهال ها غالباً شبیه پایه مادری نیستند. از شاخه ها میتوان قلمه گیری کرد و در سیستم میست یا مه افشان میتوان آن را ریشه دار کرد.
از طریق پیوند رقم های مطلوب روی پایه های بذری نیز می توان به تکثیر فیجوآ اقدام کرد
![feijoa]()
خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی
خواص درمانی و کاربردهای صنعتی:
این میوه از خواص جادویی در درمان گرفتگی شریان های قلب و گواتر ناشی از کمبود ید شناخته می شود. این میوه مقادیر قابل توجهی ید و ویتامینها و مواد سودمندی مانند کومارین سینکو مارین و متیل بنزوات می باشد.
میوه فیجوآ بصورت خام و همچنین بصورت فرآوری شده مانند مربا شربت کمپوت و حتی شکلات مورد استفاده قرار می گیرد. منبع خوب ويتامين ث، فيبر و مواد معدني با كالري پايين است .
فیجوآ دارای مقادیر بالایی از ترکیبات طبیعی آنتی اکسیدانی و محافظ پوست برای مبارزه با رادیکالهای آزاد، بعنوان یکی از علل عمده ی پیری زودرس، بیماریها و سرطان، می باشد . اسانسهای فيجوآ طيف وسيعي از فعاليتهاي ضد ميكروبي را مخصوصا در مقابل آلودگیهای قارچي نشان ميدهند.
![معرفی و راهنمای پرورش درختان میوه - فیجوآ]()
ساير تصاوير :
گياهان ديگر از همين خانواده :
آشنایی با تیره میرتاسه و جنس های آن