دانستنیهای علمی
نام علمي
Euphorbia Decaryi
نام لاتين
Euphorbia decaryi
Euphorbia decaryi گونه ای گیاهی در خانواده Euphorbiaceae بومی ماداگاسکار است. زیستگاه های طبیعی آن جنگل ها و بوته زار های خشک مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری و مناطق سنگی است. این گیاه با از دست دادن زیستگاه تهدید می شود.
خصوصیات - معرفی
افوربیا دکاری گیاهی همیشه سبز است که تا 6 اینچ ارتفاع میگیرد و بلند میشود و گل آن در ماههای فروردین تا خرداد و به رنگ زرد، سبز و یا قرمز ظاهر میشود.
زمان شکوفه دهی گیاه از اواخر بهار تا اواسط تابستان است
شرایط نگهداری افوربیا دکاری
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
خشک
دماي مورد نياز
20 درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
خاک با زهکشی خیلی خوب
|
دمای ایده آل در فصل تابستان حدود 25 درجه سانتی گراد است و در زمستان بالاتر از 15 درجه سانتی گراد پیشنهاد میشود. این گیاه هم در گلدان و هم در باغچه در مناطق با آب و هوای ملایم به خوبی رشد میکند و حتی می تواند در داخل خانه نگهداری شود.
pH خاک مورد نیاز :
6.1 - 6.5 (اسید ملایم)
6.6 - 7.5 (بی طرف)
7.6 - 7.8 (باز ملایم قلیایی)
مقابله به آفات افوربیا دکاری
آفات رایج افوربیا دکاری
مهمترین آفات Euphorbia decaryi شامل شپشک آردآلود، شپشک سپردار و کنه تارتن است. شپشک آردآلود با تودههای سفید پنبهای در گرهها و زیر برگها دیده میشود و با مکیدن شیره، گیاه را ضعیف و چسبناک (عسلک) میکند. کنهها باعث لکههای ریز روشن، کدر شدن و تارهای نازک میشوند.
روشهای کنترل آفات
ابتدا گیاه را قرنطینه کنید و بخشهای آلوده را با پنبه آغشته به الکل 70٪ پاک کنید. سپس از صابون حشرهکش یا روغن ولک بهصورت پوشش کامل (بهویژه زیر برگها) استفاده کنید و 7–10 روز بعد تکرار نمایید. در آلودگی شدید، حشرهکش سیستمیک حاوی ایمیداکلوپراید طبق برچسب مصرف شود. تهویه مناسب و پرهیز از تراکم گیاهان، احتمال شیوع را کم میکند.
امراض و مشکلات قارچی/فیزیولوژیک
شایعترین مشکل، پوسیدگی ریشه و طوقه ناشی از آبیاری زیاد و خاک سنگین است؛ علائم شامل نرمی ساقه، سیاهشدن طوقه و بوی نامطبوع است. گاهی لکهبرگی قارچی در رطوبت بالا رخ میدهد. مدیریت آب و زهکشی، کلیدیترین عامل پیشگیری است.
پیشگیری و درمان بیماریها
از خاک بسیار سبک و زهکشدار استفاده کنید و بین دو آبیاری اجازه دهید بستر کاملاً خشک شود. بخشهای پوسیده را با تیغ استریل حذف و محل برش را خشک نگه دارید؛ در صورت نیاز قارچکش مسی یا مانکوزب طبق دستور استفاده شود. از پاشیدن آب روی برگها و سرمای ناگهانی جلوگیری کنید.
نحوه تکثیر افوربیا دکاری
ازدیاد افوربیا دکاری با (1)تقسیم ریزوم ها و ریشه (2)گرفتن قلمه از ساقه گیاه و (3)کاشت بذر در داخل گلخانه قبل از آخرین سرما
تولیدمثل Euphorbia decaryi در طبیعت
افوربیا دکاری در زیستگاههای خشک ماداگاسکار عمدتاً از طریق بذر تولیدمثل میکند. گلها ریز و سادهاند و پس از گردهافشانی، کپسولهای بذر تشکیل میشود که با رسیدن میوه، بهصورت انفجاری باز شده و بذرها را در اطراف بوته پراکنده میکند؛ این پراکنش سریع، شانس استقرار در شکاف سنگها و خاکهای کمعمق را افزایش میدهد.
همچنین در شرایط مساعد، ساقههای خزنده میتوانند با تماس طولانی با بستر، ریشهزایی کرده و به تولیدمثل رویشی طبیعی (گسترش کلنیمانند) کمک کنند.
روشهای تکثیر در خانه
رایجترین روش، قلمه ساقه است: قطعهای سالم جدا کنید، شیره سفید را با آب بشویید و اجازه دهید محل برش چند روز در سایه خشک شود تا پینه ببندد. سپس در بستر بسیار سبک (پومیس/پرلیت+خاک کاکتوس) با آبیاری بسیار کم ریشهدار کنید.
تکثیر با بذر نیز ممکن است؛ بذرها را سطحی روی بستر استریل و سبک بپاشید، رطوبت ملایم و نور زیادِ غیرمستقیم بدهید و از خیس ماندن جلوگیری کنید. تمام بخشها دارای لاتکس محرک هستند؛ هنگام تکثیر از دستکش استفاده کنید.
هشدار - عوارض جانبی
بخش ها ی مختلف گیاه سمی هستند و در صورت مصرف موجب ایجاد مسمومیت میشوند
عوارض افوربیا دکاری برای انسان
شیرهٔ سفید افوربیا دکاری بسیار تحریککننده است. تماس پوستی میتواند باعث سوزش، قرمزی، تاول خفیف و درماتیت تماسی شود. ورود شیره به چشم ممکن است التهاب شدید، درد و تاریدید ایجاد کند و نیاز به شستوشوی فوری و مراجعه پزشکی دارد. بلعیدن بخشهایی از گیاه میتواند منجر به تهوع، استفراغ و درد شکم شود.
خطر برای حیوانات خانگی
افوربیا دکاری برای سگ و گربه بالقوه سمی است. جویدن برگ یا ساقه ممکن است سبب ترشح بیش از حد بزاق، استفراغ، اسهال و بیحالی شود. تماس شیره با چشم یا مخاط دهان حیوان میتواند التهاب و درد ایجاد کند. نگهداری این گیاه دور از دسترس کودکان و حیوانات خانگی توصیه میشود.
ساير تصاوير :
گياهان ديگر از همين جنس :
آشنایی با جنس فرفیون و همه گونه های آن گياهان ديگر از همين خانواده :
آشنایی با تیره فرفیون - افوربیاسه و جنس های آن