۱۴۰۴ ششم دی

اچوریا آگاویدس

این گیاه با نام علمی Echeveria agavoides و نام مرسوم (Molded Wax Agave) که به فارسي اچوریا آگاویدس ناميده ميشود، گياهي از خانواده Crassulaceae بومي بومی مکزیک، به‌ویژه نواحی سنگلاخی و نیمه‌خشک مرکزی این کشور مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک بسیار سبک و شنی یا ماسه‌ای با زهکشی عالی، مخصوص ساکولنت‌ها، با pH خنثی تا کمی اسیدی

دانستنیهای علمی

رده‌بندی و خویشاوندی گیاه

اچوریا آگاویدس با نام علمی Echeveria agavoides از خانواده بزرگ Crassulaceae (خانواده کراسولاسه یا ناز) است. این خانواده شامل طیف وسیعی از گیاهان گوشتی است که توانایی ذخیره آب در برگ‌ها و ساقه‌ها را دارند. جنس Echeveria یکی از متنوع‌ترین جنس‌ها در این خانواده است و ده‌ها گونه و دورگه زینتی را در بر می‌گیرد. اچوریاها به دلیل سازگاری بالا با خشکی، به‌عنوان الگوهای مهم در مطالعه سازوکارهای فیزیولوژیک تحمل تنش آبی شناخته می‌شوند.

منطقه بومی و زیستگاه طبیعی

زادگاه اصلی Echeveria agavoides شرق و شمال شرقی مکزیک، به‌ویژه ایالت‌های سان‌لوئیس‌پوتوسی، هیدالگو و کوئرتارو است. این گونه عمدتاً در مناطق نیمه‌خشک، دامنه‌های سنگی، صخره‌ها و بسترهای ماسه‌ای رشد می‌کند. زیستگاه طبیعی آن با تابش شدید آفتاب، تغییرات دمای روز و شب و بارندگی‌های محدود مشخص می‌شود. ریشه‌های کم‌عمق اما گسترده گیاه برای بهره‌گیری سریع از بارش‌های کوتاه‌مدت تکامل یافته‌اند. این شرایط زیستی، گیاه را به نمونه‌ای مناسب برای پژوهش‌های بوم‌شناسی گیاهان مناطق خشک تبدیل کرده است.

ویژگی‌های مرفولوژیک و فیزیولوژیک

اچوریا آگاویدس دارای روزت‌های فشرده با برگ‌های ضخیم، مثلثی و نوک‌تیز است که شباهت ظاهری آن به آگاو موجب انتخاب پسوند agavoides شده است. رنگ برگ‌ها سبز براق با حاشیه‌ها و نوک قرمز تا قرمز تند است. این گونه از فتوسنتز نوع CAM بهره می‌برد؛ یعنی روزنه‌ها عمدتاً شب باز می‌شوند و دی‌اکسیدکربن در قالب اسیدهای آلی ذخیره می‌گردد. فتوسنتز CAM یک سازوکار کلیدی برای کاهش تبخیر و سازگاری با شرایط کم‌آب است.

تاریخچه نام‌گذاری و اهمیت علمی

جنس Echeveria به افتخار گیاه‌شناس و نقاش گیاهی مکزیکی، آتناســیو اچِوِریا ای گودوی در سده نوزدهم نام‌گذاری شده است. این پیوند تاریخی، اهمیت گونه‌های اچوریا را در تاریخ مستندسازی فلور مکزیک نشان می‌دهد. از اوایل قرن بیستم، Echeveria agavoides در مجموعه‌های گیاهان گوشتی اروپا و سپس جهان کشت شد و به‌تدریج به یکی از گونه‌های مدل در مطالعات ژنتیک تنوع رنگ برگ و شکل روزت در ساکولنت‌ها تبدیل شد.

خصوصیات - معرفی

مشخصات کلی مورفولوژیک اچوریا آگاویدس

اچوریا آگاویدس یک ساکولنت روزت‌ساز از خانواده کراسولاسه است که به‌صورت بوته‌های کم‌ارتفاع و فشرده رشد می‌کند. فرم کلی گیاه به شکل rosette ستاره‌ای و متقارن است و معمولاً قطر هر روزت بین ۱۰ تا ۲۰ سانتی‌متر است. این گیاه به دلیل فرم جمع‌وجور و رنگ‌های متنوع برگ‌ها، در مجموعه‌های سوکولنتی بسیار محبوب است.

ساقه و ساختار رویشی

ساقه در اچوریا آگاویدس بسیار کوتاه و اغلب درون روزت پنهان است، به‌طوری‌که گیاه تقریباً بدون ساقه به نظر می‌رسد. رشد ساقه عمودی محدود بوده و بیشتر رشد گیاه به افزایش قطر روزت و تولید پُراندام برگ‌ها اختصاص دارد. در گیاهان مسن‌تر، ممکن است ساقه کمی کشیده و قهوه‌ای مایل به خاکستری شود و جوانه‌های فرعی در اطراف آن تشکیل گردد.

برگ‌ها: شکل، اندازه و رنگ

برگ‌ها گوشتی، ضخیم و سرنیزه‌ای تا مثلثی‌شکل هستند و به‌صورت متراکم روی هم قرار گرفته و روزت متراکم ایجاد می‌کنند. طول برگ‌ها معمولاً ۵ تا ۸ سانتی‌متر و عرض آن‌ها ۲ تا ۳ سانتی‌متر است. نوک برگ‌ها تیز و کمی خمیده بوده و اغلب به رنگ قرمز یا برنزی پررنگ دیده می‌شود. رنگ اصلی برگ‌ها سبز روشن تا سبز مایل به زرد است که در نور زیاد حاشیه و نوک آن‌ها به قرمز یا صورتی تغییر می‌کند. سطح برگ‌ها صاف، مومی و گاهی با پوشش نازک پودری (پروین) است که به کاهش تبخیر کمک می‌کند.

گل‌آذین و گل‌ها

گل‌آذین به‌صورت خوشه‌ای (پانیکول کوچک) روی ساقه‌های گل‌دهنده باریک و کشیده تشکیل می‌شود که می‌تواند ۲۰ تا ۳۰ سانتی‌متر طول داشته باشد. گل‌ها زنگوله‌ای یا ستاره‌ای کوچک با پنج گلبرگ هستند. رنگ گل‌ها عمدتاً قرمز، نارنجی یا زرد مایل به قرمز است و درون گل روشن‌تر از حاشیه‌ها دیده می‌شود. کاسبرگ‌ها کوچک و سبز تا کمی مایل به قرمزند و تضاد زیبایی با رنگ تند گلبرگ‌ها ایجاد می‌کنند.

شرایط نگهداری اچوریا آگاویدس

نور مورد نياز زیاد آبياري و رطوبت کمی مرطوب دماي مورد نياز 15 تا 25 درجه سانتیگراد خاک مورد نياز خاک بسیار سبک و شنی یا ماسه‌ای با زهکشی عالی، مخصوص ساکولنت‌ها، با pH خنثی تا کمی اسیدی

نور مناسب برای رشد Echeveria agavoides

Echeveria agavoides به نور بسیار زیاد و غیرمستقیم نیاز دارد. بهترین محل، کنار پنجره‌های جنوبی یا شرقی با نور فیلترشده است. در نور کم، رشد گیاه کشیده می‌شود، رنگ برگ‌ها کم‌رنگ و فاصله بین برگ‌ها زیاد می‌گردد. تابش مستقیم و شدید آفتاب نیمروز به‌ویژه در تابستان، می‌تواند سبب سوختگی لکه‌ای برگ‌ها شود؛ بنابراین در مناطق گرم، استفاده از پرده نازک یا سایه‌بان سبک توصیه می‌شود.

دما و مقاومت به سرما

دامنه دمای مناسب برای این گیاه حدود ۱۸ تا ۲۸ درجه سانتی‌گراد است. در شب‌های خنک (۱۲–۱۵ درجه) رنگ‌پذیری برگ‌ها بهتر می‌شود. این ساکولنت نسبت به سرما حساس است و در دماهای نزدیک یا زیر ۰ درجه، بافت آبدار برگ‌ها یخ‌زده و از بین می‌رود. در زمستان، گلدان را از کنار پنجره‌های سرد و جریان هوای سرد دور نگه دارید و حداقل دما را بالاتر از ۸–۱۰ درجه حفظ کنید.

رطوبت و تهویه هوا

Echeveria agavoides رطوبت نسبی متوسط و هوای خشک خانگی را به‌خوبی تحمل می‌کند. رطوبت بالای مداوم، همراه با تهویه ضعیف، خطر پوسیدگی طوقه و بیماری‌های قارچی را افزایش می‌دهد. از غبارپاشی مستقیم روی برگ‌ها خودداری کنید، زیرا آب گیر افتاده در مرکز رزت می‌تواند منجر به پوسیدگی شود. محیطی با جریان ملایم هوا، بدون باد سرد مستقیم، ایده‌آل است.

خاک و زهکشی

مهم‌ترین شرط موفقیت، استفاده از خاک بسیار سبک با زهکش قوی است. بهترین بستر، ترکیبی از خاک ساکولنت/کاکتوس آماده، همراه با افزودن پرلیت، ماسه درشت یا پوکه برای افزایش تخلخل است. گلدان باید سوراخ کف بزرگ و لایه زهکش (مانند لیکا) داشته باشد تا آب اضافی سریع خارج شود. آبیاری تنها زمانی انجام شود که خاک کاملاً خشک شده باشد؛ ماندگاری رطوبت در خاک، اصلی‌ترین عامل پوسیدگی ریشه و طوقه در این گیاه است.

منابع :




ساير تصاوير :
 


 
 
 


گياهان ديگر از همين جنس :
 

ساق عروس اشوريا ساق عروس

گياهان ديگر از همين خانواده :
 

كراسولا اواتا کالانکوئه تیرسیفلورا ساق عروس اونیوم دکوریوم

  محسن شهاب الدین