پیچک فارسی - معرفی گیاهان بومی ایران

نویسنده: شیما حسن زاده
تاریخ انتشار: 1400/05/24
پیچک فارسی - معرفی گیاهان بومی ایران
پیچک فارسی (Convolvulus dorycnium) از تیره پیچکیان (Convolvulaceae) و در منابع جهانی با نام‌های Bush bindweed و Dorycnial bindweed نیز شناخته می‌شود. این گونه علفی چندساله و گاه نیمه‌بوته‌ای، دارای ساقه‌های خوابیده تا بالارونده و منشعب، برگ‌های ساده باریک تا سرنیزه‌ای با رنگ سبز تا سبز خاکستری، و گل‌های قیفی‌شکل سفید تا صورتی کم‌رنگ است؛ گل‌آذین‌ها معمولاً کم‌گل و میوه کپسولی کوچک می‌باشد. C. dorycnium عمدتاً در زیستگاه‌های باز و آفتاب‌گیر رشد می‌کند و به خاک‌های سبک تا متوسط، زهکشی خوب و شرایط نسبتاً خشک تا نیمه‌خشک سازگار است. این گیاه بومی نواحی مدیترانه‌ای تا جنوب‌غرب آسیا بوده و در ایران بیشتر در شیب‌ها، مراتع و اراضی سنگلاخی و حاشیه زیستگاه‌های طبیعی مناطق گرم و معتدل مشاهده می‌شود.

Nargil_Convolvulus dorycnium
نام علمي
Convolvulus dorycnium
نام لاتين
خانواده (تيره)

خصوصیات - معرفی


نور مورد نياز
نور مورد نیاز گیاه پیچک فارسی
متوسط
آبياري و رطوبت
رطوبت مورد نیاز  پیچک فارسی
خشک
دماي مورد نياز
دمای مورد نیاز  پیچک فارسی
22-25 درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
خاک مورد نیاز  پیچک فارسی
در دشت ها و کوهپایه ها

گیاهانی درختچه ای هستند و دارای صمغ اند. این گیاهان فاقد برگ های متراکم قابل روئیت و مستقل اند. این گیاه خشکی پسند و دارای برگ های ساده، غیر پوششی و بی گوشوارک هستند. این گیاه چند ساله و هرمافرودیت است. گل ها ساده و به صورت منفرد در گل آذین قرار گرفته اند. گل ها معمولا شیپوری شکل و دارای آرایشی فلسی هستند. بذرها آندوسپرمی روغنی هستند. 

شرایط محیط رشد

در نواحی معتدل تا گرمسیری پرورش می یابند. نیاز آبی شدیدی ندارند و به آفتاب کامل نیاز دارند.


دما و تحمل تنش

Convolvulus dorycnium (پیچک فارسی) به اقلیم‌های معتدل تا گرم سازگار است و در فصل رشد معمولاً در دمای حدود ۱۵ تا ۳۰ درجه سانتی‌گراد بهترین عملکرد را دارد. این گونه پس از استقرار، نسبت به گرما و دوره‌های خشکی تحمل قابل‌توجهی نشان می‌دهد، اما در یخبندان‌های شدید ممکن است دچار آسیب اندام‌های هوایی شود. در مناطق سرد، انتخاب جایگاه‌های آفتاب‌گیر و کم‌باد به کاهش خسارت سرمای زمستان کمک می‌کند.


نور

نور کامل آفتاب برای رشد متراکم، گل‌دهی بهتر و کاهش علفی‌شدن ساقه‌ها توصیه می‌شود. در نیم‌سایه نیز قادر به رشد است، اما معمولاً گل‌دهی و تراکم بوته کاهش می‌یابد. در فضاهای بسیار سایه، فاصله میان‌گره‌ها افزایش یافته و گیاه کم‌پشت می‌شود.


رطوبت و آبیاری

پیچک فارسی به رطوبت متوسط تا کم سازگار است. پس از استقرار، آبیاری عمیق ولی با فاصله (وقتی سطح خاک خشک شد) مناسب‌تر از آبیاری‌های سبک و مکرر است. ماندابی شدن خاک و رطوبت دائمی اطراف ریشه، خطر پوسیدگی ریشه را افزایش می‌دهد؛ بنابراین زهکشی خوب در اولویت است. در محیط‌های بسیار مرطوب، گردش هوا به کاهش بیماری‌ها کمک می‌کند.


خاک و بستر کاشت

خاک‌های سبک تا متوسط با زهکشی بالا (شنی-لومی یا لومی) برای این گیاه ایده‌آل‌اند. در خاک‌های فقیر نیز رشد می‌کند، اما افزودن مقدار کمی مواد آلی پوسیده می‌تواند استقرار را بهتر کند. pH خنثی تا کمی قلیایی معمولاً مناسب است و در بسیاری از شرایط آهکی نیز عملکرد قابل قبولی دارد؛ با این حال خاک‌های سنگین رسی بدون اصلاح، توصیه نمی‌شوند.

Convolvulus dorycnium

نحوه تکثیر پیچک فارسی

این گیاه از طریق بذر تکثیر می شوند. بذرها دارای دولپه لوله ای هستند.


ساير تصاوير :  


گياهان ديگر از همين جنس :

آشنایی با جنس پیچک و همه گونه های آن


گياهان ديگر از همين خانواده :

آشنایی با تیره نیلوفر (پیچک) و جنس های آن

امتیاز شما به این مقاله

میانگین امتیاز: 4.5 از ۵، بر اساس 4 امتیاز

پرسش‌ها و نظرات این مقاله

هنوز پرسش یا نظری برای این مقاله ثبت نشده است.

ثبت پرسش یا نظر جدید