۱۳۹۴ بیستم دی

کوماری

Capsicum praetermissum CUMARI که به فارسی کوماری نامیده میشود، گیاهی از خانواده سیب زمینیان ، بومی آمریکای جنوبی می باشد. نیاز های این گیاه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دمای محیط: نواحی گرمسیری و نیمه گرمسیری خاک: خاک هایی با رطوبت کافی

دانستنیهای علمی

نام علمي

Capsicum praetermissum

نام لاتين

CUMARI

خانواده (تيره)

Solanaceae

"کوماری" گیاهی از جنس فلفل (Capsicum) و از خانواده ی بادمجانیان (Solanaceae) می باشد. این گیاه بومی آمریکای جنوبی به ویژه جنوب برزیل است و در این نواحی به صورت وحشی و خودرو یافت می شود. در نواحی بومی، میوه ها از روی گیاهان خودرو جمع آوری می شوند و یا اینکه در بازارهای محلی به فروش می رسند. از این گیاه در برخی نواحی به عنوان گیاهی زینتی استفاده می شود. اما میوه های تند آن نیز ارزش خوراکی داشته و بسیار مورد علاقه ی فلفل دوستان

می باشد.

خصوصیات - معرفی

کوماری گیاهی بوته ای یا درختچه ای با عادت رشد مستقیم و به طول بیش از 1.5 متر است. بخش های جوان گیاه دارای کرک های پراکنده بوده ولی بخش های قدیمی و پایین تر گیاه فاقد کرک می باشند. برگ ها حدود 8 سانتیمتر طول و 6.3 سانتیمتر نیز پهنا داشته و نوک تیز هستند. این برگ ها بر روی دمبرگ هایی به طول حدود 3.5 سانتیمتر قرار دارند. برگ ها دارای کرک های انبوه تا کم پشت می باشند. گل ها به صورت گروه های دو تا سه تایی با دمگلی راست و عمودی به طول 1.2 سانتیمتر دیده می شوند. کاسه ی گل طویل به طول حدود 1.5 میلیمتر بوده و دارای پنج دندانه ی نیزه ای – خطی به طول حدود یک میلیمتر است. جام گل دارای تقارن شعاعی است و حدود 1.2 تا 1.5 سانتیمتر نیز قطر دارد. کناره های جام گل به رنگ ارغوانی یا بنفش است که در ابتدا دارای نقاطی به رنگ زرد – طلایی دیده می شود. میله ی پرچم به رنگ سفید و به طول دو میلیمتر می باشد. بساک ها به رنگ زرد و به طول 1.5 میلیمتر مشاهده می شوند. میوه های نارس این گیاهان به رنگ سبز دیده می شوند اما با گذشت زمان به رنگ های زرد، نارنجی و در نهایت قرمز (در میوه های رسیده) تبدیل می شوند. این میوه ها از نوع سته، تخم مرغی شکل، به طول حدود 7 میلیمتر و پهنای حدود یک میلیمتر می باشند. هر میوه حاوی تعدادی بذر به رنگ زرد کمرنگ می باشد. این میوه ها بسیار تند می باشند.

شرایط نگهداری کوماری

نور مورد نياز

زیاد

آبياري و رطوبت

کمی مرطوب

دماي مورد نياز

نواحی گرمسیری و نیمه گرمسیری

خاک مورد نياز

خاک هایی با رطوبت کافی

کوماری بومی نواحی گرمسیری و نیمه گرمسیری است. و نمی تواند سرما و یخبندان را تحمل کند. این گیاه در نواحی با آب و هوای گرم به صورت گیاهی چندساله ولی در سایر مناطق جهان به صورت گیاهی یکساله رشد می کند.

به نظر می رسد که این گیاهان از آب و هوای گرم و مرطوب به همراه رطوبت مناسب و منظم خاک لذت می برند.

آنها را می توان به عنوان گیاهی گلدانی در گلدان و داخل منزل نیز کشت نمود.

بهترین رشد را مکان هایی با آفتاب کامل و خاک های به خوبی آبیاری شده دارند.

پی اچ مناسب خاک برای آنها بین 5.6 تا 6 است.

خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی

کاربردهای دارویی میوه

میوه Capsicum praetermissum (کوماری) به‌دلیل وجود کپسایسینوئیدها در فرآورده‌های موضعی ضد درد به‌کار می‌رود و در کاهش دردهای نوروپاتیک، آرتروز و کمردرد کاربرد دارد. کپسایسین با ایجاد دِسِنسیتیزاسیون پایانه‌های عصبی، پیام درد را کاهش می‌دهد. همچنین در برخی محصولات حمایتی برای بهبود گردش خون محیطی و کاهش خارش‌های مزمن استفاده می‌شود.

کاربردهای صنعتی و فناورانه

استخراج کپسایسینوئیدها از میوه در صنایع دارویی و شیمیایی برای تولید عصاره‌های استاندارد، پمادها و پچ‌های درمانی اهمیت دارد. استانداردسازی محتوا (مانند تعیین کپسایسین) برای یکنواختی اثر و ایمنی محصول ضروری است. رنگدانه‌های کاروتنوئیدیِ میوه نیز می‌توانند در صنایع غذایی و آرایشی به‌عنوان رنگ طبیعی مورد توجه باشند (بسته به مقررات هر کشور).

کاربردهای بذر و سایر اندام‌ها

بذر و بافت‌های داخلی میوه در کنار پوسته، منبع ترکیبات تند و معطرند و در تهیه عصاره‌ها و اولئورزین‌ها برای فرمولاسیون‌های صنعتی استفاده می‌شوند. برگ و ساقه به‌طور معمول کاربرد دارویی رایج و ایمنِ تثبیت‌شده‌ای ندارند و بیشتر در مطالعات فیتوشیمیایی به‌عنوان منبع ترکیبات ثانویه بررسی می‌شوند.

ملاحظات ایمنی

مصرف درمانی کپسایسین باید با پرهیز از تماس با چشم و پوست آسیب‌دیده و رعایت دوز انجام شود. در افراد حساس ممکن است سوزش، قرمزی یا تحریک مخاط ایجاد شود.

مقابله به آفات کوماری

آفات مهم کوماری (Capsicum praetermissum)

مهم‌ترین آفات کوماری شامل شته‌ها، مگس سفید، تریپس و کنه‌های ریز هستند. این آفات با مکیدن شیره گیاهی، زردی برگ‌ها، پیچیدگی، ریزش گل و کاهش تشکیل میوه را سبب می‌شوند. شب‌پره‌ها و لاروهای برگ‌خوار نیز می‌توانند سوراخ‌های متعدد روی برگ و میوه ایجاد کنند و راه ورود عوامل بیماری‌زا را باز کنند.

امراض قارچی و باکتریایی

بیماری‌های شایع شامل لکه برگی قارچی، سفیدک پودری، پوسیدگی ریشه و پژمردگی باکتریایی است. رطوبت زیاد، زهکش نامناسب و تهویه ضعیف، خطر این بیماری‌ها را افزایش می‌دهد. علائم شامل لکه‌های قهوه‌ای روی برگ، پوشش سفید پودری، سیاه شدن ریشه و پژمردگی ناگهانی بوته‌ها است.

روش‌های پیشگیری و کنترل

بهداشت مزرعه مهم‌ترین اصل در مدیریت آفات و امراض کوماری است. حذف بقایای گیاهی آلوده، ضدعفونی بذر و استفاده از بستر کشت دارای زهکش خوب توصیه می‌شود. برای کنترل آفات مکنده، محلول‌پاشی صابون حشره‌کش، روغن‌های معدنی سبک یا عصاره‌هایی مثل سیر و فلفل تند می‌تواند مؤثر باشد. در صورت شدت آلودگی، به‌کارگیری حشره‌کش‌های کم‌خطر با رعایت دوره کارنس ضروری است. برای بیماری‌های قارچی، تنظیم آبیاری، پرهیز از خیس شدن طولانی برگ‌ها، کاشت با فاصله مناسب و در صورت نیاز استفاده از قارچ‌کش‌های مسی پیشنهاد می‌شود.

نحوه تکثیر کوماری

تکثیر این گیاهان از طریق کشت بذرها صورت می گیرد. سرعت جوانه زنی بذرهای آنها متفاوت است. برخی از بذور به آسانی جوانه خواهند زد اما جوانه زنی برخی دیگر از بذور ممکن است هفته ها تا ماه ها به طول بیانجامد. استفاده از خاک هایی با بافت سبک و دمای 15 تا 21 درجه سانتیگراد (60 تا 70 درجه فارنهایت) و آبیاری متوسط می تواند به افزایش جوانه زنی بذر این گیاهان کمک کند. باید دقت شود که در بستر کشت بذر از مقدار زیادی پیت یا تورب استفاده نشود. برای گرم کردن خاک می توان حدود دو هفته قبل از کشت خاک را با مواد و لوازم پوششی پوشاند.