stellaria spp. chickweed که به فارسی علف مرغ / حشیشه القزاز نامیده میشود، گیاهی از خانواده میخک، بومی اروپا می باشد. نیاز های این گیاه عبارتند از نور: متوسط رطوبت: مرطوب دمای محیط: نواحی معتدل و مرطوب خاک: رشد در گستره وسیعی از خاک ها
خصوصیات - معرفی
جنس گیاهی Stellaria دارای حدود 90 تا 120 گونه است که متعلق به خانواده Caryophyllaceae می باشند. گونه های این جنس، گیاهانی علفی با برگ های متقابل ساده هستند که گل های کوچکی با پنج گلبرگ به رنگ سفید و پنج کاسبرگ تولید می کنند. گل ها همچنین دارای لوب نیز می باشند. لوب های کاسه گل باریک، نوک تیز و اغلب مایل به قرمز هستند. هر گل نیز حدود 10 عدد یا تعداد کمتری پرچم دارد.
این گیاهان به صورت چند ساله رشد کرده و دارای ساقه زیر زمینی نازک، خزنده با ریشه های انبوه می باشند. ارتفاع آنها نیز به حدود 20 سانتیمتر می رسد و همچنین بدون کرک هستند. برگ بیشتر شبیه به یک روزت در بالای ساقه قرار دارد که تیغه برگ نیزه ای – تخم مرغی شكل، بدون کرک و نازک است. میوه های این گیاهان گرد، خاکستری مایل به آبی و کپسولی است.
زیستگاه این گیاهان، جنگل های جوان، جنگل های پهن برگ، مرداب ها و مراتع پوشیده شده از درخت است.
نور مورد نياز
متوسط
آبياري و رطوبت
مرطوب
دماي مورد نياز
نواحی معتدل و مرطوب
خاک مورد نياز
رشد در گستره وسیعی از خاک ها
|
خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی
از قديم الايام از گياه علف مرغ در درمان بسياری از بيماری ها از جمله آسم، سوء هاضمه و بيماری های پوستی استفاده می شده است. در طب سنتی از دم کرده ای كه از علف مرغ ساخته می شود برای درمان خونريزی از بينی استفاده می كردند.
كِرِمی كه از قسمت های هوایی این گیاه ساخته می شود برای درمان اگزما و بيماری های پوستی مورد استفاده قرار می گيرد.
در چين از ريشه علف مرغ برای پايين آوردن تب، متوقف كردن خونريزی از بينی و كم كردن خونريزی های شديد قاعدگی استفاده می شود. همچنين به عنوان يك داروی تقويت كننده برای كودكانی كه دچار سوء تغذيه هستند نیز به كار می رود.
این گیاه دارای طبيعت شيرين، خنك و مرطوبی می باشد.
مقابله به آفات علف مرغ / حشیشه القزاز
آفات مهم Stellaria spp.
علفمرغ معمولاً گیاهی کمآفت است، اما در شرایط متراکم و مرطوب، شتهها (Aphididae) و تریپسها میتوانند روی ساقه و برگها تجمع یابند و باعث پیچیدگی برگ و کاهش رشد شوند. حلزونها و رابها نیز در بسترهای مرطوب از برگهای جوان تغذیه کرده و لکههای خوردهشده برجای میگذارند. در کشتهای متراکم، سفیدبالکها میتوانند با مکیدن شیره گیاهی و ترشح عسلک، زمینه رشد قارچ دودهای را فراهم کنند. مدیریت آفات شامل پایش منظم، استفاده از تلههای زرد چسبنده، جمعآوری دستی حلزونها و در صورت لزوم کاربرد حشرهکشهای کمخطر گیاهی مانند روغن چریش است.
بیماریهای قارچی و باکتریایی
تراکم زیاد و آبیاری سطحی مهمترین عوامل شیوع بیماری در Stellaria spp. هستند. بوتهمیری (Damping-off) در خزانه، پوسیدگی طوقه و ریشه بر اثر قارچهای خاکزاد، و لکهبرگی قارچی در رطوبت بالا مشاهده میشوند. ایجاد لکههای قهوهای، زردی غیرطبیعی و پژمردگی موضعی از نشانههاست. برای مقابله، ضدعفونی نسبی بستر با بخار یا آفتابدهی (سولاریزاسیون)، پرهیز از آبیاری غرقابی، بهبود تهویه و تناوب کشت با گیاهان غیربیتاب به بیماری ضروری است. در صورت طغیان، استفاده هدفمند از قارچکشهای مسدار یا بیولوژیک توصیه میشود.
نحوه تکثیر علف مرغ / حشیشه القزاز
تکثیر این گیاهان از طریق کشت بذرهای آنها صورت می گیرد.