گل جاوید یا گل تکمه‌ای (*Xeranthemum annuum*) یک گیاه علفی یک‌ساله از تیره کاسنیان (Asteraceae) است که در مناطق آفتابی و نسبتاً خشک بهترین رشد را دارد. این گونه دمای معتدل تا گرم را می‌پسندد، به گرمای تابستان و خشکی هوا نسبتاً مقاوم است و در رطوبت بالای محیط—به‌ویژه همراه با تهویه ضعیف—مستعد افت کیفیت و بیماری‌های قارچی می‌شود. نور کامل خورشید (حداقل ۶–۸ ساعت) برای گل‌دهی مطلوب ضروری است.

از نظر پراکنش، بومی بخش‌هایی از اروپا و غرب آسیا (از جمله نواحی مدیترانه‌ای تا پیرامون قفقاز و ایران) است و معمولاً در زیستگاه‌های باز و کم‌درخت مانند علفزارهای خشک، شیب‌های سنگلاخی، حاشیه راه‌ها و زمین‌های بایر با خاک‌های سبک و زهکش‌دار دیده می‌شود.

از نظر ظاهری، ساقه‌ها معمولاً باریک و نسبتاً منشعب‌اند و گیاه قامت ایستاده دارد. برگ‌ها باریک تا نیزه‌ای و اغلب دارای کرک‌های ظریف هستند که به گیاه نمایی خاکستری–سبز می‌دهد. گل‌آذین‌ها کپه‌ای (مشابه گل‌های تیره کاسنیان) با براکته‌های کاغذی و براق به رنگ‌های سفید، صورتی یا بنفش‌اند؛ این براکته‌ها پس از خشک شدن نیز شکل و رنگ خود را تا حد زیادی حفظ می‌کنند.

نام‌های رایج: در ایران بیشتر با عنوان‌های «گل جاوید» و «گل تکمه‌ای» شناخته می‌شود. در منابع انگلیسی معمولاً با نام‌های **Annual everlasting** و **Xeranthemum** ذکر می‌گردد. کاربرد شاخص این گیاه عمدتاً زینتی است و به دلیل ماندگاری گل‌ها پس از خشک شدن، در دسته‌گل خشک شهرت دارد.