استیپا بارباتا

دانستنیهای علمی

خصوصیات - معرفی

شرایط نگهداری استیپا بارباتا

نور مورد نياز زیاد آبياري و رطوبت کمی مرطوب دماي مورد نياز نواحی معتدل خاک مورد نياز کشت در انواع خاک ها

مقابله به آفات استیپا بارباتا

مهم‌ترین آفات Stipa barbata

استیپا بارباتا به‌طور کلی گیاهی مقاوم است، اما در شرایط نامتعادل، برخی آفات می‌توانند به آن آسیب بزنند. شته‌ها با مکیدن شیره گیاهی باعث زردی برگ‌ها و کاهش رشد می‌شوند؛ کنه‌های ریز نیز در هوای گرم و خشک لکه‌های نقره‌ای و تارهای بسیار نازک ایجاد می‌کنند. در بعضی مناطق، لارو برخی حشرات خاک‌زی به ریشه‌ها آسیب زده و پژمردگی تدریجی بوته را به‌دنبال دارد. کنترل این آفات با بازدید منظم، حذف بوته‌های شدیداً آلوده، استفاده از حشرات شکارگر (مانند کفشدوزک‌ها برای شته‌ها) و در صورت لزوم، مصرف محدود و هدفمند حشره‌کش‌های کم‌خطر انجام می‌شود.

بیماری‌های قارچی و باکتریایی

مهم‌ترین مشکلات بیماری‌زا در استیپا بارباتا معمولاً قارچی هستند. قارچ‌های لکه‌برگی، لکه‌های قهوه‌ای تا سیاه روی برگ‌ها ایجاد کرده و در رطوبت بالا گسترش می‌یابند. پوسیدگی ریشه و طوقه در خاک‌های سنگین و غرقابی رخ داده و به زردی و خوابیدگی بوته منجر می‌شود. برای پیشگیری، تأمین زهکش مناسب، آبیاری منظم ولی غیرغرقابی، خودداری از خیس‌کردن متوالی برگ‌ها و ضدعفونی ابزار هرس توصیه می‌شود. در صورت بروز آلودگی شدید، می‌توان از قارچ‌کش‌های سیستمیک با دوز و تناوب توصیه‌شده استفاده کرد.

مدیریت تلفیقی و پیشگیری

پیشگیری، مؤثرترین روش برای کاهش آفات و امراض در استیپا بارباتا است. انتخاب مکان آفتاب‌گیر، خاک سبک و زهکشی‌شده، تأمین گردش هوای مناسب بین بوته‌ها، حذف علف‌های هرز و بقایای خشک در پایان فصل رشد، استرس گیاه را کاهش داده و توان دفاع طبیعی آن را افزایش می‌دهد. استفاده از مالچ سبک معدنی، پایش منظم و واکنش سریع به علائم اولیه، اساس مدیریت تلفیقی در این گونه زینتی و مرتعی به حساب می‌آید.

نحوه تکثیر استیپا بارباتا

تولیدمثل استیپا بارباتا در طبیعت

استیپا بارباتا علفی چندساله از خانواده گندمیان است که به‌طور طبیعی با بذر تکثیر می‌شود. گل‌آذین خوشه‌ای باریک تولید کرده و پس از گرده‌افشانی بادی، دانه‌های باریک و بلند با ریشک‌های پیچ‌خورده می‌سازد. این ریشک‌ها با رطوبت منبسط و منقبض شده و مانند مته، بذر را در خاک فرو می‌برند. خاک‌های سبک، آفتاب کامل و چرای کم، شانس استقرار بذرها را افزایش می‌دهد.

روش‌های تکثیر در خانه با بذر

برای تکثیر خانگی، بهترین و طبیعی‌ترین روش استفاده از بذر تازه است. بذرها را در پاییز یا اواخر زمستان در بستر سبک (مخلوط خاک باغچه و ماسه) در عمق حدود نیم سانتی‌متر بکارید. گلدان را در محلی آفتاب‌گیر قرار دهید و آبیاری را سبک و منظم انجام دهید تا خاک فقط کمی مرطوب بماند. پس از ۳–۵ برگی شدن نهال‌ها، می‌توان آن‌ها را به گلدان بزرگ‌تر یا فضای باز منتقل کرد.

تقسیم بوته در شرایط کنترل‌شده

اگر بوته چندساله و پربرگ در اختیار است، می‌توان در اوایل بهار تقسیم بوته انجام داد. گیاه را از خاک خارج کرده، ریشه‌ها را با چاقوی تیز به چند بخش دارای جوانه و ریزوم سالم تقسیم و هر بخش را بلافاصله در گلدان جداگانه با زهکش خوب بکارید.

استیپا

یولاف گندم شعیر ابلیس گندمگون بامبو آبی گرمسیری