شلمبیک - معرفی گیاهان بومی ایران

نویسنده: شیما حسن زاده
تاریخ انتشار: 1399/11/30
شلمبیک - معرفی گیاهان بومی ایران
شلمبیک (Rapistrum rugosum) که در ایران با نام‌های محلی شلمبیک و خردل وحشی نیز شناخته می‌شود، در جهان با نام‌های Turnipweed و Bastard cabbage گزارش شده است. این گونه علفی یک‌ساله از تیره شب‌بویان بوده و دارای ساقه راست و منشعب، برگ‌های پایینی عمیقاً بریدگی‌دار تا لوب‌دار و برگ‌های بالایی باریک‌تر است. گل‌ها کوچک و زرد با چهار گلبرگ متقاطع بوده و میوه‌ها خورجینک‌های بندبند و چین‌خورده با نوک نسبتاً منقاری هستند که ویژگی تشخیصی مهمی محسوب می‌شود. شلمبیک در شرایط آفتاب‌گیر تا نیم‌سایه، خاک‌های متوسط تا سنگین و نسبتاً غنی، و رطوبت بهاره رشد مطلوبی دارد و به خشکی دوره‌ای نیز تا حدی耐‌پذیر است. بومی ناحیه مدیترانه و غرب آسیاست و در ایران در مزارع، حاشیه راه‌ها و اراضی بایر به‌عنوان علف هرز پراکنش گسترده دارد.

Nargil_Rapistrum rogosum
نام علمي
Rapistrum rogosum
نام لاتين
turnipweed
خانواده (تيره)

دانستنیهای علمی

رده‌بندی و خانواده

گیاه Rapistrum rugosum با نام فارسی «شلمبیک» از تیرهٔ Brassicaceae (شب‌بویان / خردل‌ها) است. این خانواده شامل بسیاری از علف‌های هرز و گیاهان زراعی مهم مانند کلم، خردل و شلغم است. شلمبیک در جنس Rapistrum قرار دارد که با میوه‌های خورجینی و دانه‌های روغنی شناخته می‌شود.

منطقه بومی و گسترش جغرافیایی

زادگاه اصلی شلمبیک حاشیه مدیترانه، اروپای جنوبی و آسیای غربی است. این گونه با گسترش کشاورزی و جابه‌جایی بذرها، به نواحی معتدل دیگر از جمله استرالیا، آمریکای شمالی و بخش‌هایی از ایران راه یافته و در بسیاری مناطق به‌عنوان علف‌هرز شناخته می‌شود.

زیستگاه و بوم‌شناسی

شلمبیک عمدتاً در مزارع غلات، حاشیه جاده‌ها، زمین‌های آیش و خاک‌های غنی از نیتروژن رشد می‌کند. این گونه یک‌ساله تا دوساله است و با تولید بذر فراوان، جمعیت خود را به‌سرعت گسترش می‌دهد. تحمل بالای آن به خشکی و فقر غذایی باعث شده در سامانه‌های زراعی نیمه‌خشک نیز پایدار بماند.

تاریخچه و اهمیت علمی

شلمبیک در فلور کلاسیک مدیترانه به‌عنوان علف‌هرز مزارع گندم ثبت شده و توسط گیاه‌شناسان قرون ۱۸ و ۱۹ میلادی توصیف شده است. امروزه در پژوهش‌های بوم‌شناسی علف‌های هرز و مدیریت تلفیقی به‌عنوان گونهٔ مدل برای بررسی رقابت با گیاهان زراعی و بانک بذر خاک به کار می‌رود.

شلمبیک

خصوصیات - معرفی


نور مورد نياز
نور مورد نیاز گیاه شلمبیک
زیاد
آبياري و رطوبت
رطوبت مورد نیاز  شلمبیک
خشک
دماي مورد نياز
دمای مورد نیاز  شلمبیک
22-25 درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
خاک مورد نیاز  شلمبیک
در دشت ها و کوهپایه ها

گیاهی علفی، یکساله یا دوساله، پاییزه، ایستا، به ارتفاع 25 تا 100 سانتیمتر که توسط بذر تکثیر می یابد. ساقه آن از قاعده منشعب بوده و پوشیده از کرک هایی به طول یک میلی متر است. بخش های بالایی گیاه بدون کرک است. برگ های پایینی گیاه به طول 8 تا 25 سانتی متر، شانه ای شکافته، دارای سه لوب یه گوش یا مضرس و کنگره ای، که لوب های انتهایی بزرگتر هستند. این برگ ها دمبرگ دارند. برگ هایی که در بخش های بالایی ساقه قرار دارند کوچکتر، سرنیزه ای، دندانه دار یا کامل و بدون دمبرگ می باشند. 

گل ها به رنگ زرد لیموئی با رگه های تیره، کاسبرگ ها به طول 3 تا 5 و گلبرگ ها به طول 5 تا 8 میلیمتر هستند. میوه این گیاه خورجینک، به طول 6 تا 7 میلیمتر که به طور مشخص دوشاخه است. حجره پایینی هر میوه، باریک، استوانه ای شکل و معمولا محتوی یک بذر است. چنانچه این بخش از میوه بدون بذر باشد، دمگل مانند خواهد بود. 

turnipweed

نحوه تکثیر شلمبیک

به وسیله بذر تکثیر می شود. بذرهای این گیاه به رنگ زرد متمایل به قهوه ای، صاف و به شکل نمیکره است. 


ساير تصاوير :  


گياهان ديگر از همين خانواده :

آشنایی با تیره شب بوها یا چلیپائیان و جنس های آن

امتیاز شما به این مقاله

میانگین امتیاز: 4.7 از ۵، بر اساس 10 امتیاز

پرسش‌ها و نظرات این مقاله

هنوز پرسش یا نظری برای این مقاله ثبت نشده است.

ثبت پرسش یا نظر جدید