شلمبیک؛ علف هرز خردلیِ مقاوم و رقیب جدی مزارع گندم و جو

نویسنده: شیما حسن زاده
تاریخ انتشار: 1399/11/30
شلمبیک؛ علف هرز خردلیِ مقاوم و رقیب جدی مزارع گندم و جو
شلمبیک (Rapistrum rugosum) که در ایران با نام‌های محلی شلمبیک و خردل وحشی نیز شناخته می‌شود، در جهان با نام‌های Turnipweed و Bastard cabbage گزارش شده است. این گونه علفی یک‌ساله از تیره شب‌بویان بوده و دارای ساقه راست و منشعب، برگ‌های پایینی عمیقاً بریدگی‌دار تا لوب‌دار و برگ‌های بالایی باریک‌تر است. گل‌ها کوچک و زرد با چهار گلبرگ متقاطع بوده و میوه‌ها خورجینک‌های بندبند و چین‌خورده با نوک نسبتاً منقاری هستند که ویژگی تشخیصی مهمی محسوب می‌شود. شلمبیک در شرایط آفتاب‌گیر تا نیم‌سایه، خاک‌های متوسط تا سنگین و نسبتاً غنی، و رطوبت بهاره رشد مطلوبی دارد و به خشکی دوره‌ای نیز تا حدی耐‌پذیر است. بومی ناحیه مدیترانه و غرب آسیاست و در ایران در مزارع، حاشیه راه‌ها و اراضی بایر به‌عنوان علف هرز پراکنش گسترده دارد.

Nargil_Rapistrum rogosum
نام علمي
Rapistrum rogosum
نام لاتين
turnipweed
خانواده (تيره)

دانستنیهای علمی

رده‌بندی و خانواده

گیاه Rapistrum rugosum با نام فارسی «شلمبیک» از تیرهٔ Brassicaceae (شب‌بویان / خردل‌ها) است. این خانواده شامل بسیاری از علف‌های هرز و گیاهان زراعی مهم مانند کلم، خردل و شلغم است. شلمبیک در جنس Rapistrum قرار دارد که با میوه‌های خورجینی و دانه‌های روغنی شناخته می‌شود.

منطقه بومی و گسترش جغرافیایی

زادگاه اصلی شلمبیک حاشیه مدیترانه، اروپای جنوبی و آسیای غربی است. این گونه با گسترش کشاورزی و جابه‌جایی بذرها، به نواحی معتدل دیگر از جمله استرالیا، آمریکای شمالی و بخش‌هایی از ایران راه یافته و در بسیاری مناطق به‌عنوان علف‌هرز شناخته می‌شود.

زیستگاه و بوم‌شناسی

شلمبیک عمدتاً در مزارع غلات، حاشیه جاده‌ها، زمین‌های آیش و خاک‌های غنی از نیتروژن رشد می‌کند. این گونه یک‌ساله تا دوساله است و با تولید بذر فراوان، جمعیت خود را به‌سرعت گسترش می‌دهد. تحمل بالای آن به خشکی و فقر غذایی باعث شده در سامانه‌های زراعی نیمه‌خشک نیز پایدار بماند.

تاریخچه و اهمیت علمی

شلمبیک در فلور کلاسیک مدیترانه به‌عنوان علف‌هرز مزارع گندم ثبت شده و توسط گیاه‌شناسان قرون ۱۸ و ۱۹ میلادی توصیف شده است. امروزه در پژوهش‌های بوم‌شناسی علف‌های هرز و مدیریت تلفیقی به‌عنوان گونهٔ مدل برای بررسی رقابت با گیاهان زراعی و بانک بذر خاک به کار می‌رود.

شلمبیک

خصوصیات - معرفی

گیاهی علفی، یکساله یا دوساله، پاییزه، ایستا، به ارتفاع 25 تا 100 سانتیمتر که توسط بذر تکثیر می یابد. ساقه آن از قاعده منشعب بوده و پوشیده از کرک هایی به طول یک میلی متر است. بخش های بالایی گیاه بدون کرک است. برگ های پایینی گیاه به طول 8 تا 25 سانتی متر، شانه ای شکافته، دارای سه لوب یه گوش یا مضرس و کنگره ای، که لوب های انتهایی بزرگتر هستند. این برگ ها دمبرگ دارند. برگ هایی که در بخش های بالایی ساقه قرار دارند کوچکتر، سرنیزه ای، دندانه دار یا کامل و بدون دمبرگ می باشند. 

گل ها به رنگ زرد لیموئی با رگه های تیره، کاسبرگ ها به طول 3 تا 5 و گلبرگ ها به طول 5 تا 8 میلیمتر هستند. میوه این گیاه خورجینک، به طول 6 تا 7 میلیمتر که به طور مشخص دوشاخه است. حجره پایینی هر میوه، باریک، استوانه ای شکل و معمولا محتوی یک بذر است. چنانچه این بخش از میوه بدون بذر باشد، دمگل مانند خواهد بود. 

turnipweed
دمای مورد نیاز
دمای مورد نیاز شلمبیک
22-25 درجه سانتیگراد
آبیاری و رطوبت
رطوبت مورد نیاز شلمبیک
خشک
نور مورد نیاز
نور مورد نیاز گیاه شلمبیک
زیاد
خاک مورد نیاز
خاک مورد نیاز شلمبیک
در دشت ها و کوهپایه ها

نحوه تکثیر شلمبیک

به وسیله بذر تکثیر می شود. بذرهای این گیاه به رنگ زرد متمایل به قهوه ای، صاف و به شکل نمیکره است. 


ساير تصاوير :  


گياهان ديگر از همين خانواده :

آشنایی با تیره شب بوها یا چلیپائیان و جنس های آن

امتیاز شما به این مقاله

میانگین امتیاز: 4.7 از ۵، بر اساس 10 امتیاز

پرسش‌ها و نظرات این مقاله

هنوز پرسش یا نظری برای این مقاله ثبت نشده است.

ثبت پرسش یا نظر جدید