این گیاه با نام علمی Lysimachia terrestr و نام مرسوم (Swamp Candles) که به فارسي لیسیمکیا باتلاقی ناميده ميشود، گياهي از خانواده Primulaceae بومي بومی شرق و جنوبشرقی آمریکای شمالی، در باتلاقها، مردابها، حاشیه رودخانهها و مناطق بسیار مرطوب مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک بسیار مرطوب تا غرقابی، لومی یا رسی، غنی از مواد آلی، با pH اسیدی تا خنثی (حدود 5 تا 7)
دانستنیهای علمی
نام علمي
Lysimachia terrestr
ردهبندی و نامشناسی
گونهای که در منابع قدیمی با نام Lysimachia terrestris (لیسیماچیا تررستریس) ذکر شده، امروزه عموماً در خانواده Primulaceae (پامچال) قرار میگیرد. این گونه به جنس Lysimachia تعلق دارد که شامل بیش از صد گونه علفی و نیمهچوبی است. در برخی ردهبندیهای جدید، بخشی از گونههای این جنس به سردههای نزدیکتر تفکیک شدهاند، اما Lysimachia terrestris همچنان اغلب تحت همین نام پذیرفته میشود.
ویژگیهای ریختشناسی کلی
لیسیماچیا تررستریس معمولاً گیاهی علفی و چندساله است که از ریزوم یا ساقههای زیرزمینی نازک گسترش مییابد. برگها غالباً متقابل یا فراهم، کشیده تا بیضوی و بدون بریدگی عمیق هستند. گلها ستارهایشکل، زردرنگ و دارای لکههای قرمز یا قهوهای در پایه گلبرگها گزارش شدهاند. قرارگیری گلها در خوشههای انتهایی، یکی از صفات تشخیصی این گونه در میکروفلورهای محلی آمریکای شمالی است.
پراکنش جغرافیایی و زیستگاه
خاستگاه اصلی Lysimachia terrestris در آمریکای شمالی، بهویژه شرق کانادا و شمالشرقی ایالات متحده است. این گونه اغلب در حاشیه تالابها، مردابها، خاکهای اشباع از آب، و کرانه آبراهههای کمعمق یافت میشود. توانایی رشد در خاکهای مرطوب و نسبتاً فقیر از نظر مواد غذایی، آن را به جزء پایدار جوامع گیاهی حاشیهای در سامانههای آب شیرین تبدیل کرده است.
تاریخچه مطالعه و اهمیت علمی
لیسیماچیا تررستریس از سده نوزدهم در فلورهای محلی آمریکای شمالی ثبت و توصیف شده است. گیاهشناسان این گونه را بهعنوان شاخصی برای زیستگاههای باتلاقی و تغییرات سطح آب در چشماندازهای طبیعی بررسی کردهاند. حساسیت نسبی آن به زهکشی و خشکسازی تالابها، سبب شده در مطالعات بومشناسی حفاظتی و بازسازی تالابها مورد توجه قرار گیرد. هرچند استفاده دارویی آن محدود و عمدتاً محلی است، نقش آن در تنوع زیستی و پایداری زیستگاههای مرطوب اهمیت اکولوژیک چشمگیری دارد.
خصوصیات - معرفی
معرفی کلی اندامهای گیاه Lysimachia terrestris (لیسیمکیا باتلاقی)
لیسیمکیا باتلاقی یک گیاه علفی چندساله باتلاقزی است که اندامهای هوایی آن ظریف، کشیده و برای زندگی در محیطهای مرطوب سازگار شدهاند. این گیاه اغلب در حاشیه مردابها، باتلاقها و کرانههای مرطوب رودخانهها مشاهده میشود.
ساقه
ساقهها قائم تا کمی خمیده، باریک و عموماً دارای سطحی صاف تا کمی شیاردار هستند. رنگ ساقه سبز روشن تا سبز مایل به زرد است و در نور شدید ممکن است هالهای سرخفام در بخشهای بالایی نشان دهد. ارتفاع ساقه معمولاً بین ۳۰ تا ۸۰ سانتیمتر متغیر است و از گرهها شاخههای فرعی نازک و گلدار منشعب میشوند.
برگ
برگها عمدتاً به صورت متناوب روی ساقه قرار میگیرند و شکل آنها باریک-بیضوی تا سرنیزهای است. طول برگها معمولاً ۳ تا ۸ سانتیمتر و عرض آنها ۰٫۵ تا ۲ سانتیمتر است. نوک برگها تیز و قاعده آنها باریکشونده است. سطح برگ سبز روشن، بدون کرک یا با کرکهای بسیار ریز است. رگبرگ میانی روی سطح زیرین برجستهتر دیده میشود و حاشیه برگها صاف و بدون دندانه است.
گلآذین و گل
گلها در انتهای ساقه و شاخهها به صورت خوشهای (خوشهٔ انتهایی) مجتمع میشوند. هر گل کوچک، ستارهای شکل و دارای ۵ گلبرگ باریک و نوکتیز است. رنگ گلبرگها زرد روشن تا زرد طلایی است و اغلب لکهها یا رگههای قهوهای تا قرمز در قاعده گلبرگ دیده میشود. قطر هر گل معمولاً حدود ۱ سانتیمتر است و پرچمها زردرنگ و برجسته در مرکز گل قرار دارند که جلوهٔ تزئینی گیاه را افزایش میدهند.
میوه و سایر ویژگیهای ریختشناسی
میوه به صورت کپسول کوچک، کروی تا تخممرغی و حاوی بذرهای ریز قهوهای است. بذرها ریز، زاویهدار و برای پراکنش در محیطهای مرطوب سازگار شدهاند. ریشهها اغلب فیبری و گسترده در لایههای سطحی خاک باتلاقی هستند و به تثبیت گیاه در بستر نرم و اشباع از آب کمک میکنند.
شرایط نگهداری لیسیمکیا باتلاقی
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
15 تا 25 درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
خاک بسیار مرطوب تا غرقابی، لومی یا رسی، غنی از مواد آلی، با pH اسیدی تا خنثی (حدود 5 تا 7)
|
معرفی کلی شرایط رشد لیسیمکیا باتلاقی
گیاه Lysimachia terrestris (لیسیمکیا باتلاقی) گونهای رطوبتپسند است که در حاشیه مردابها، نهرها و خاکهای همیشه خیس بهخوبی رشد میکند. در طبیعت، حضور همزمان آب فراوان، نور مناسب و خاک غنی، عامل اصلی موفقیت این گیاه است.
دما و اقلیم مناسب
این گیاه بومی مناطق معتدل و نیمهسرد است و دمای ایدهآل رشد آن حدود ۱۵ تا ۲۵ درجه سانتیگراد است. تابستانهای خنک تا معتدل و زمستانهای نهچندان بسیار سرد، برای رشد پایدار لیسیمکیا باتلاقی مناسباند. در سرمای شدید، بخش هوایی ممکن است از بین برود اما ریزومها در خاک زنده میمانند.
رطوبت و نیاز آبی
لیسیمکیا باتلاقی بدون رطوبت دائمی، عملکرد خوبی نخواهد داشت. این گیاه خاک اشباع از آب، لبِ برکهها و حتی عمق کم آب را ترجیح میدهد. در کشت باغی باید همواره خاک مرطوب باشد و از خشکی طولانیمدت بهویژه در فصل رشد (بهار و تابستان) جلوگیری شود.
نور و شدت روشنایی
این گیاه در نور کامل خورشید تا نیمسایه رشد میکند. برای گلدهی بهتر، دریافت حداقل ۴ تا ۶ ساعت نور مستقیم خورشید در روز توصیه میشود. در مناطق بسیار گرم، فراهم کردن سایه ملایم در بعدازظهر میتواند از سوختگی برگها جلوگیری کند.
خاک، pH و مواد غذایی
خاک مناسب باید سنگین تا متوسط، غنی از مواد آلی و دارای توان نگهداری بالای آب باشد؛ ترکیبی از خاک رس، خاک برگ و کمی ماسه گزینه مطلوبی است. pH کمی اسیدی تا خنثی (حدود ۶ تا ۷) برای جذب بهینه عناصر غذایی ترجیح داده میشود. افزودن کمپوست یا کود دامی پوسیده در ابتدای فصل رشد، رشد رویشی و گلدهی را تقویت میکند.
منابع :
ساير تصاوير :
گياهان ديگر از همين جنس :
گياهان ديگر از همين خانواده :