نام علمي
Dracaena steudneri
دانستنیهای علمی
ردهبندی گیاهشناسی
Dracaena steudneri از تیرهٔ Asparagaceae (زیرتیرهٔ Nolinoideae) است؛ گروهی که در گذشته بسیاری از اعضای آن را در Ruscaceae یا حتی Liliaceae جای میدادند. این گونه در جنس Dracaena قرار دارد؛ جنسی شناختهشده بهخاطر ساقههای چوبی، برگهای نواری و سازگاری با اقلیمهای گرمسیری و نیمهگرمسیری آفریقا.
منطقه بومی و زیستگاه
این گیاه بومی آفریقای شرقی است و در موزاییکی از زیستگاههای طبیعی مانند جنگلهای کمارتفاع، حاشیهٔ جنگلها، بوتهزارها و نواحی نسبتاً صخرهای دیده میشود. استقرار آن اغلب با نواحی دارای فصل خشک مشخص مرتبط است؛ جایی که گیاه میتواند با ساختار ساقه و برگهای مقاومتر، نوسان رطوبت را تحمل کند.
تاریخچه کشف و نامگذاری
نام گونهای steudneri یادمانی از «هرمان اشتودنر» (Hermann Steudner)، گیاهشناس و گردآورندهٔ آلمانی سدهٔ نوزدهم است که نمونههای گیاهی متعددی از آفریقا گردآوری کرد. توصیفهای ردهبندی این گونه در بستر موج اکتشافات گیاهشناسی آفریقا در قرن نوزدهم شکل گرفت و بعدها با بازنگریهای خانوادهبندی، جایگاه آن در Asparagaceae تثبیت شد.
نامهای رایج
در منابع جهانی، این گیاه معمولاً با نام جنس خود یعنی Dracaena و گاه بهصورت کلیتر «دراسنا» شناخته میشود. در فارسی نیز رایجترین نام، دراسنا استودنری است؛ هرچند در بازارهای گیاهان زینتی ممکن است صرفاً با عنوان «دراسنا» عرضه شود و نام گونهای کمتر ذکر گردد.
![درخت اژدها]()
خصوصیات - معرفی
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
کمی مرطوب
دماي مورد نياز
15 تا 24 درجه سانتیگراد
خاک مورد نياز
خاک های لمونی و زهکش دار
|
جنس دراسنا دارای حدود 40 گونه از درختان و گیاهان ساکولنت (آبدار و گوشتی) است. در گذشته آنها را جزو خانواده مارچوبه (Asparagaceae) دسته بندی می کردند اما امروزه آنها را در خانواده ی دراسناسه (Dracaenaceae) یا آگاو (Agavaceae) طبقه بندی می کنند. بیشتر گونه های این گیاهان بومی آفریقا می باشند اما تعداد معدودی از گونه ها نیز در آسیای جنوبی و نواحی گرمسیر آمریکای مرکزی پراکنده اند. جنس سانسوریا از همین خانواده، ارتباط خویشاوندی نزدیکی با دراسناها دارد.
ریشه های این گیاه زرد و نارنجی است و ریزوم ندارد. برگ ها غالباً پهن و کشیده می باشند و برگ های پهن و کشیده آن به صورت خمیده به طرف پایین بسیار جالب توجه است.
![Dragon tree]()
شرایط محیط رشد
گونه های مختلف جنس دراسنا نواحی پرنور را برای رشد ترجیح می دهند ولی تابش مستقیم آفتاب به برگ ها صدمه وارد می کند.
حداقل درجه حرارت در زمستان 15 درجه سانتیگراد و حداکثر در تابستان تا 24 درجه سانتیگراد است.
این گیاهان نسبت به خشکی تحملی ندارند بنابراین در تابستان هفته ای دو بار و در زمستان هفته ای یکبار آبیاری برای رشد آن مناسب است. گلدان ها همچنین باید دارای زهکش مناسب باشند.
خاک مناسب برای آن خاک لمونی به همراه پیت می باشد. همچنین برای رشد مطلوب تر می توان هر دو هفته یکبار با کودهای محلول در آب، مخصوص گل های زینتی، گیاه را تغذیه مصنوعی نمود.
در دو تا سه سال اول، هر سال در فصل بهار باید گلدان ها را تعویض نمود. اما در سال های بعد، تعویض چند سانتیمتر خاک سطح گلدان با خاک جدید کافی است.
![Dracaena studnerii]()
مقابله به آفات دراسنا استودنری
آفات رایج در Dracaena studnerii
شپشک آردآلود، شپشک سپردار، کنه تارتن و تریپس از مهمترین آفات این گیاهاند. نشانهها شامل لکههای زرد و ضعف رشد، ترشح عسلک و دوده سیاه، تارهای نازک زیر برگ و پیچیدگی یا نقرهای شدن سطح برگ است. ایزوله کردن گیاه آلوده و بررسی پشت برگها، اولین قدم کنترل موفق است.
برای مقابله، ابتدا برگها و ساقه را با پنبه آغشته به الکل 70٪ پاک کنید و سپس با آب ولرم شستوشو دهید. در آلودگی شدید، از صابون حشرهکش یا روغن ولک/نیم طبق برچسب، 2–3 نوبت با فاصله 7–10 روز استفاده کنید. خشکی هوا کنه را تشدید میکند؛ رطوبت نسبی را بالا ببرید و گیاه را از گرمای مستقیم دور کنید.
امراض و مشکلات قارچی/باکتریایی
پوسیدگی ریشه و طوقه (اغلب ناشی از آبیاری زیاد و زهکش ضعیف) با زردی عمومی، افتادگی و بوی بد خاک دیده میشود. لکهبرگی قارچی نیز لکههای قهوهای با هاله زرد ایجاد میکند. بیشتر بیماریها در دراسنا از مدیریت نادرست آب آغاز میشوند.
در پوسیدگی، آبیاری را قطع، ریشههای تیره را حذف و گیاه را در بستر سبک و زهکشدار با گلدان سوراخدار بکارید. برای لکهبرگی، برگهای بیمار را حذف و از خیس شدن شاخوبرگ پرهیز کنید؛ در صورت نیاز قارچکش مسی/مانکوزب طبق برچسب مصرف شود.
پیشگیری
قرنطینه گیاه جدید، تهویه مناسب، آبیاری پس از خشک شدن سطح خاک و پاکیزگی برگها، مؤثرترین راه کاهش آفات و بیماریهاست.
![درخت اژدها]()
نحوه تکثیر دراسنا استودنری
تکثیر این گیاه از طریق قلمه در فصل بهار به آسانی صورت می گیرد. قلمه ها در بستری از ماسه در گلخانه کشت می شوند. قلمه انتهایی آنها به راحتی ریشه دار می شود. از ساقه ی آنها نیز می توان استفاده کرد و تعداد بیشتری قلمه گرفت. خاک بستر کشت آن مخلوطی از یک قسمت خاک سبک لومی و یک قسمت کود دامی پوسیده می باشد.