ارکیده سیمبیدیوم

دانستنیهای علمی

این جنس دارای 52 گونه از گیاهان همیشه سبز در خانواده Orchidaceae و به رنگ ارغوانی روشن است. برای اولین بار توسط Olof Swartz در سال 1799 کشف شد.

نام این گیاه از کلمه یونانی kumbos مشتق شده و به معنی 'سوراخ' یا حفره می باشد. این جنس در تجارت باغبانی به صورت خلاصه Cym گفته میشود.

این جنس در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری آسیا (مانند شمال هند ، چین ، ژاپن ، مالزی ، فیلیپین ، و جزیره بورنئو) و شمال استرالیا توزیع شده است. گونه های بزرگتر گل که از آن ارقام بزرگ گل می مشتق میشود در ارتفاعات بالا رشد میکنند

خصوصیات - معرفی

این گونه از orchids یکی از محبوب ترین گونه ها در جهان به خاطر گلها بسیار زیبای آن است. این گیاهان را به عنوان گیاهان خانگی و همچنین برای تزیینات پرورش میدهند.

آنها صدها سال ، به همین منظور در چین کشت میشدند. یکی از ویژگی های که باعث می شود این گیاه محبوب باشد این واقعیت است که می تواند در هوای سرد زنده بماند ، تا زیر 7 درجه سانتیگراد یا 45 درجه فارنهایت

شرایط نگهداری ارکیده سیمبیدیوم

نور مورد نياز کم آبياري و رطوبت کمی خشک دماي مورد نياز 20 درجه سانتیگراد خاک مورد نياز خاک سبک و جاذب رطوبت

ارکیدها گیاهانی سایه دوست حساب میشوند. (محل گلدان نباید خیلی تاریک و نه خیلی در معرض تشعشع آفتاب باشد. به طور تقریبی ۱۰۰۰ تا ۱۵۰۰ fc [شمع] نور مورد نیاز این گیاه است). که میتوان چنین مقایسه کرد که یک روز ابری بهاری حدود ۱۵۰۰ تا ۲۰۰۰ شمع نور دارد و در مقابل یک روز تابستانی آفتابی حدود ۱۰۰۰۰ شمع نور خواهد داشت

ارکیدها گیاهانی گرمسیر بوده و بومی شرایط گرم و مرطوب محسوب میشوند و به همین دلیل میتوان آنها را در دمای آپارتمانها نگهداری کرد.دمای مطلوب این گیاه بین ۱۲ تا ۲۸ درجه سانتیگراد (۵۵ تا ۸۵ درجه فارنهایت) است وبنابراین نباید گیاه را در نزدیکی لوازم گرمایشی قرار داد). در گلخانه‌های حرفه‌ای برای رشد ایده‌آل، دمای شبانه را حدود ۶۰ درجه فارنهایت (۱۵.۵ درجه سانتیگراد) و دمای روزانه را بین ۷۵ تا ۸۰ درجه فارنهایت (۲۳ تا ۲۶ درجه سانتیگراد) نگهداری میکنند. دمای خنک پاییزه موجب تحریک گل‌آغازی و بیشتر شدن طول ساقه گلدهنده میشود. ولی ادامه دمای سرد موجب سقط غنچه‌ها میشود. دماهای بالای ۳۰ درجه سانتیگراد رشد گیاه را کند میکند.

ارکیدها دوست ندارد تا مرز خشکیدگی و پژمردگی (Wilting) بی‌آب بمانند. گلدانها قبل از خشک شدن باید آبیاری شوند و صبر شود تا دوباره تقریبا نزدیک به خشک شدن برسد تا مجددا آبیاری انجام شود. فاصله آبیاری بسته به مواد تشکیل دهنده خاک گلدان دارد (که اغلب از مواد سبک و جاذب آب استفاده میشود.) بنابراین حدود یکبار در هفته تا یکبار در ده روز فاصله پیشنهادی ما خواهد بود. در زمستانها که لوازم گرمایشی روشن میشوند رطوبت هوا کم میشود و نیاز به آبیاری بیشتر خواهد بود. همچنین توجه کنید که غنچه‌ها و شکوفه‌ها را نباید آب بزنید که عمر گلها را کم میکند)

مقابله به آفات ارکیده سیمبیدیوم

آفات رایج ارکیده سیمبیدیوم

شپشک آردآلود، شته و کنه تارعنکبوتی از مهم‌ترین آفات ارکیده سیمبیدیوم هستند. این آفات با مکیدن شیره گیاهی باعث زردی برگ‌ها، ضعف عمومی و ریزش غنچه‌ها می‌شوند. برای کاهش جمعیت آن‌ها ابتدا برگ‌ها را با پنبه آغشته به الکل یا محلول رقیق مایع ظرف‌شویی و آب تمیز کنید. در آلودگی شدید می‌توان از حشره‌کش‌های سیستمی مخصوص گیاهان زینتی طبق دستور برچسب استفاده کرد.

بیماری‌های قارچی و باکتریایی

لکه‌برگی، پوسیدگی ریشه و ساقه معمولاً در اثر رطوبت بالا و تهویه نامناسب ایجاد می‌شوند. علائم شامل لکه‌های قهوه‌ای آبسوخته روی برگ و نرم شدن ریشه‌ها است. برای پیشگیری، آبیاری را منظم و فقط زمانی انجام دهید که بستر کمی خشک شده باشد و از ماندن آب در زیرگلدانی جلوگیری کنید. در صورت بروز بیماری، بخش‌های آلوده را با قیچی استریل جدا کرده و از قارچ‌کش‌های مناسب ارکیده‌ها به‌صورت دوره‌ای استفاده نمایید.

مدیریت بهداشت و پیشگیری

قرنطینه گیاهان تازه‌خریداری‌شده و ضدعفونی ابزار باغبانی نقش کلیدی در پیشگیری دارد. همواره گیاه را از نور مستقیم شدید و استرس آبی دور نگه دارید تا مقاومت طبیعی آن در برابر آفات و امراض حفظ شود.

نحوه تکثیر ارکیده سیمبیدیوم

تولیدمثل ارکیده سیمبیدیوم در طبیعت

ارکیده سیمبیدیوم در زیستگاه طبیعی خود عمدتاً از طریق بذر تکثیر می‌شود. گرده‌افشانی معمولاً توسط حشرات انجام می‌گیرد که با جذب‌شدن به گل‌های معطر، گرده را از یک گل به گل دیگر منتقل می‌کنند. پس از گرده‌افشانی موفق، کپسول بذر تشکیل می‌شود که حاوی میلیون‌ها بذر بسیار ریز و بدون ذخیره غذایی است. این بذرها تنها در صورت هم‌زیستی با قارچ‌های میکوریزا قادر به جوانه‌زنی و رشد هستند، زیرا قارچ مواد غذایی لازم را برای رویان تأمین می‌کند.

روش‌های تکثیر ارکیده سیمبیدیوم در خانه

در شرایط خانگی، تکثیر با بذر بسیار دشوار است، بنابراین از روش‌های رویشی استفاده می‌شود. رایج‌ترین روش، تقسیم بوته است. پس از پایان گلدهی، گیاه از گلدان خارج شده، ریزوم‌ها با چاقوی استریل به بخش‌هایی با حداقل ۳ پیاز کاذب و چند ریشه سالم تقسیم می‌شوند. هر بخش در گلدانی جداگانه با بستر سبک و زهکش‌دار کاشته می‌شود. روش دیگر، استفاده از جوانه‌های کناری (کی‌کی) است که پس از رشد ریشه‌های کافی، جدا و در گلدان مستقل کاشته می‌شوند. با تأمین رطوبت نسبی بالا، نور فیلترشده و دمای معتدل، ریشه‌دهی و استقرار گیاهچه‌ها تسریع می‌شود.

ارکیده دارزی ارکیده جواهری وانیل ارکیده کفش بانو