۱۴۰۴ ششم دی

کاکتوس درختی برزیلی

این گیاه با نام علمی Brasiliopuntia brasiliensis و نام مرسوم (Brazilian Tree Cactus) که به فارسي کاکتوس درختی برزیلی ناميده ميشود، گياهي از خانواده Cactaceae بومي بومی آمریکای جنوبی؛ به‌ویژه برزیل، پاراگوئه، بولیوی و شمال آرژانتین، و به‌طور طبیعی در جنگل‌های خشک، ساواناها و مناطق نیمه‌گرمسیری رشد می‌کند مي باشد. نياز هاي اين گياه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: کمی مرطوب دماي محيط: 15 تا 25 خاک: خاک بسیار سبک شنی یا مخلوط مخصوص کاکتوس با زهکشی عالی؛ حساس به ماندگاری رطوبت؛ pH خنثی تا کمی اسیدی حدود 6 تا 7

دانستنیهای علمی

رده‌بندی و جایگاه تبارزایی

Brasiliopuntia brasiliensis تنها گونهٔ پذیرفته‌شده در جنس Brasiliopuntia است و در خانوادهٔ کاکتوس‌ها (Cactaceae) و زیرخانوادهٔ Opuntioideae قرار می‌گیرد. تک‌گونه‌بودن این جنس آن را از نظر فرگشتی نمونه‌ای جالب برای مطالعهٔ گوناگونی درون خانوادهٔ کاکتوس‌ها کرده است. این گونه پیش‌تر در جنس‌های دیگری مانند Opuntia قرار داده می‌شد اما تفاوت‌های ریخت‌شناسی باعث جداسازی آن در جنسی مستقل شد.

ویژگی‌های ریخت‌شناسی و سازگاری‌ها

این کاکتوس به صورت درختی رشد می‌کند و می‌تواند تا حدود ۱۰–۲۰ متر ارتفاع داشته باشد، در حالی که بسیاری از اوپونتیاها بوته‌ای و کوتاه‌اند. ساقه‌ها از بندهای صاف، نسبتاً نازک و بی‌دندانه تشکیل شده‌اند و خارها اغلب کم‌تعداد یا پراکنده‌اند. وجود برگ‌های کوچک و زودریز در جوانه‌ها، همراه با ساقه‌های سبز و فتوسنتزکننده، نشان‌دهندهٔ سازگاری هم‌زمان با خشکی و نیاز به رشد سریع در شرایط مساعد است.

پراکنش جغرافیایی و زیستگاه طبیعی

زادگاه اصلی Brasiliopuntia brasiliensis مناطق گرم و نیمه‌گرمسیری آمریکای جنوبی است؛ از جنوب و جنوب‌شرقی برزیل تا بخش‌هایی از بولیوی، پاراگوئه و شمال آرژانتین گزارش شده است. این گونه در حاشیهٔ جنگل‌های نیمه‌گرمسیری، مناطق باز، صخره‌ها و گاه در جنگل‌های ثانویه رشد می‌کند. توانایی رشد در خاک‌های فقیر و تحمل دوره‌های خشکی، به این گیاه امکان می‌دهد در لبهٔ زیستگاه‌های جنگلی و مناطق در حال تخریب نیز پایدار بماند.

تاریخچهٔ نام‌گذاری و گسترش

این کاکتوس در سدهٔ نوزدهم برای علم توصیف شد و طی زمان چند بار جابه‌جایی طبقه‌بندی را تجربه کرد، تا آن‌که جنس Brasiliopuntia برای تأکید بر خاستگاه برزیلی و ویژگی‌های متمایز آن پیشنهاد شد. در قرن بیستم و بیست‌و‌یکم، به‌عنوان گیاه زینتی به مناطق گرم دیگر قاره‌ها نیز معرفی شده است. گسترش انسانی این گونه نمونه‌ای از نقش باغبانی و تجارت گیاهان در جابه‌جایی جهانی فلور کاکتوس‌ها به شمار می‌آید.

خصوصیات - معرفی

ریخت‌شناسی کلی گیاه Brasiliopuntia brasiliensis

Brasiliopuntia brasiliensis یک کاکتوس درختی با قامت نسبتاً بلند است که در زیستگاه طبیعی می‌تواند تا حدود 4 تا 10 متر ارتفاع داشته باشد. تنه اصلی چوبی شده، استوانه‌ای و به رنگ سبز تیره تا سبز زیتونی است و با افزایش سن، پوسته‌ای نسبتاً قهوه‌ای و ترک‌دار پیدا می‌کند.

ساقه‌ها و پدها (بخش‌های پهن‌شده)

ساقه‌های جوان استوانه‌ای، آبدار و به رنگ سبز روشن هستند و در محل گره‌ها پدهای پهن و بیضوی تا تقریباً گرد تشکیل می‌شود. پدها نسبت به بسیاری از اوپونتیاها نازک‌تر و ظریف‌ترند و معمولاً 6 تا 15 سانتی‌متر طول و 4 تا 10 سانتی‌متر عرض دارند. سطح آن‌ها صاف، سبز روشن تا سبز مایل به زرد است و در نور شدید ممکن است اندکی متمایل به قرمز یا بنفش شود.

آرئول‌ها، خارها و گلوکیدها

بر روی پدها آرئول‌های کوچک و اندکی برجسته دیده می‌شود که به صورت منظم در ردیف‌های مورب قرار گرفته‌اند. خارها معمولاً کم‌تعداد، نازک و به رنگ زرد کم‌رنگ تا قهوه‌ای روشن هستند و طول آن‌ها حدود 1 تا 3 سانتی‌متر است. گلوکیدها (خارهای ریز و قلاب‌دار) کوتاه، فراوان و به رنگ زرد تا کرم هستند و می‌توانند باعث تحریک پوست شوند.

برگ‌های زودگذر

در شاخه‌های بسیار جوان، برگ‌های کوچک، استوانه‌ای تا مخروطی‌شکل و گوشتی ظاهر می‌شود که طول آن‌ها معمولاً کمتر از 5 میلی‌متر است. این برگ‌ها سبز روشن بوده و خیلی زود پس از رشد اولیه می‌ریزند، بنابراین گیاه در حالت بالغ تقریباً بدون برگ دیده می‌شود.

گل‌ها و میوه‌ها

گل‌ها درشت، قیفی تا فنجانی‌شکل و به رنگ زرد روشن تا زرد طلایی هستند و عمدتاً در حاشیه پدها ظاهر می‌شوند. گلبرگ‌ها براق و نسبتاً نازک بوده و قطر گل می‌تواند به حدود 4 تا 6 سانتی‌متر برسد. میوه‌ها تخم‌مرغی یا تقریباً گلابی‌شکل، آبدار و به رنگ زرد تا نارنجی متمایل به قرمز هستند و سطح آن‌ها دارای آرئول‌های کوچک با گلوکیدهای ریز است.

شرایط نگهداری کاکتوس درختی برزیلی

نور مورد نياز زیاد آبياري و رطوبت کمی مرطوب دماي مورد نياز 15 تا 25 درجه سانتیگراد خاک مورد نياز خاک بسیار سبک شنی یا مخلوط مخصوص کاکتوس با زهکشی عالی؛ حساس به ماندگاری رطوبت؛ pH خنثی تا کمی اسیدی حدود 6 تا 7

نور و دمای مناسب برای Brasiliopuntia brasiliensis

این كاكتوس درختی برزیلی عاشق نور زیاد و مستقیم است. بهترین مكان برای آن كنار پنجره جنوبی یا غربی با حداقل ۴–۶ ساعت نور مستقیم در روز است. در مناطق بسیار گرم، نور فیلترشده در بعدازظهر از سوختگی ساقه‌ها جلوگیری می‌كند. بازه‌ی دمایی مطلوب ۲۰ تا ۳۰ درجه سانتی‌گراد است و كوتاه‌مدت تا حدود ۱۰ درجه را تحمل می‌كند، اما دمای زیر ۵ درجه و یخبندان برای آن خطرناك است.

رطوبت و آبیاری

این گیاه ذاتاً به شرایط نسبتاً خشك عادت دارد و به رطوبت هوای متوسط تا كم نیاز دارد. در فصول گرم، آبیاری عمیق اما با فواصل منظم و خشك شدن خاك در بین دو آبیاری بسیار مهم است. در زمستان، با كاهش رشد، آبیاری باید به حداقل برسد تا از پوسیدگی ریشه جلوگیری شود. مه‌پاشی زیاد و رطوبت بالای پایدار توصیه نمی‌شود، مگر در فضاهای بسیار خشك كه باید با تهویه‌ی مناسب همراه باشد.

خاك، زهكشی و تغذیه

خاك ایده‌آل برای Brasiliopuntia brasiliensis مخلوطی بسیار سبك، دارای زهكشی بالا و نسبتاً فقیر از نظر مواد آلی است. استفاده از بستر مخصوص كاكتوس همراه با افزودن ماسه درشت، پوكه معدنی یا پرلیت (حدود ۴۰–۶۰ درصد حجم بستر) توصیه می‌شود. گلدان حتماً باید دارای سوراخ كف و زیرگلدانی خالی از آب مانده باشد. تغذیه‌ی ملایم با كود مایع متعادل و رقیق‌شده در فصل رشد (بهار و تابستان) هر ۴–۶ هفته یك‌بار كافی است.

جریان هوا و مكان كاشت

این كاكتوس در فضایی با تهویه خوب و جریان هوای ملایم بهترین رشد را دارد. هوای راكد و مرطوب خطر بیماری‌های قارچی را افزایش می‌دهد. كاشت در گلدان‌های سفالی متخلخل كمك می‌كند تا خاك سریع‌تر خشك شود. در مناطق گرم و بدون یخبندان، می‌توان آن را در فضای باز و خاك باغچه‌ای ماسه‌ای با زهكشی عالی كاشت.

منابع :




ساير تصاوير :
 


 
 
 


گياهان ديگر از همين خانواده :
 

انجیر تیغی کاکتوس کریسمس کاکتوس رودکیل (کنسولئا) اکینوسرئوس

  محسن شهاب الدین