نخل گوآدالوپ

دانستنیهای علمی

رده‌بندی و ویژگی‌های کلی

نخل گوآدالوپ با نام علمی Brahea edulis از خانواده Arecaceae (نخیلات) است. این گونه در تیره فرعی Coryphoideae و قبیله Trachycarpeae قرار می‌گیرد. جنس Brahea شامل چند نخل بادبزنی آمریکای مرکزی است که به برگ‌های بادبزنی سفت، رشد کند و طول عمر زیاد شناخته می‌شوند. Brahea edulis نخیلی همیشه‌سبز با تنه‌ای منفرد و تاجی متراکم از برگ‌های بادبزنی آبی‑سبز است.

گستره بومی و زیستگاه طبیعی

این گونه بومی جزیره گوآدالوپه در اقیانوس آرام، در سواحل شمال‌غربی مکزیک است. زیستگاه طبیعی آن دامنه‌های سنگی، شیب‌های آتشفشانی و دره‌های کم‌عمق با خاک‌های نسبتاً فقیر اما دارای زهکش بسیار خوب است. ناحیه بومی تحت تأثیر مه‌های ساحلی، بادهای شدید و تابستان‌های خشک قرار دارد. نخل گوآدالوپ سازگار با اقلیم نیمه‌خشک، تابستان‌های گرم و زمستان‌های خنک بدون یخبندان شدید است.

تاریخچه و اهمیت علمی

Brahea edulis در سده نوزدهم توسط گیاه‌شناسان اروپایی که فلور جزیره گوآدالوپه را بررسی می‌کردند توصیف شد. نام گونه‌ای «edulis» به معنی «خوراکی» به میوه‌های شیرین و قابل خوردن این نخل اشاره دارد که در گذشته توسط ساکنان محلی و ملوانان مصرف می‌شد. از اواخر قرن نوزدهم، ورود بزهای اهلی به جزیره سبب چرای شدید و تخریب تجدید نسل طبیعی این نخل شد. این گونه امروز در فهرست گونه‌های در معرض تهدید قرار دارد و به عنوان الگوی مهمی برای مطالعه اکولوژی جزایر اقیانوسی، فرایندهای انقراض و برنامه‌های احیای زیستگاه به کار می‌رود.

خصوصیات - معرفی

شرایط نگهداری نخل گوآدالوپ

نور مورد نياز زیاد آبياري و رطوبت کمی مرطوب دماي مورد نياز نواحی گرمسیری خاک مورد نياز خاک های حاصلخیز

خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی

مقابله به آفات نخل گوآدالوپ

آفات رایج در Brahea edulis

نخل گوآدالوپ (Brahea edulis) می‌تواند توسط شپشک‌های سپردار و آردآلود، کنه‌های تارعنکبوتی و تریپس‌ها آسیب ببیند. علائم شامل زردی برگ، لکه‌های نقره‌ای، ترشح عسلک و دوده سیاه است. برای کنترل، ابتدا برگ‌ها را با آب پرفشار و پارچه مرطوب پاک‌سازی کنید و برگ‌های بشدت آلوده را حذف کنید. در آلودگی‌های شدید از روغن‌های باغبانی یا صابون حشره‌کش به‌صورت پوششی (پشت و روی برگ) و تکرار ۷–۱۰ روزه استفاده شود.

بیماری‌های قارچی و پوسیدگی‌ها

رطوبت بالا و زهکشی ضعیف باعث پوسیدگی ریشه و طوقه (مانند عوامل فیتوفترا) و لکه‌برگی‌های قارچی می‌شود. نشانه‌ها شامل پژمردگی با وجود رطوبت خاک، بوی نامطبوع بستر و لکه‌های قهوه‌ای روی برگ‌هاست. مهم‌ترین اقدام، اصلاح زهکشی، کاهش آبیاری و جلوگیری از ماندابی شدن است. در لکه‌برگی‌ها، افزایش تهویه و حذف برگ‌های آلوده کمک‌کننده است؛ در صورت لزوم قارچ‌کش مناسب طبق برچسب مصرف شود.

پیشگیری و مدیریت تلفیقی

آبیاری منظم ولی کم‌حجم، خاک سبک، نور کافی و تغذیه متعادل مقاومت گیاه را افزایش می‌دهد. بازدید هفتگی زیرِ برگ‌ها، قرنطینه گیاهان جدید و ضدعفونی ابزار هرس، احتمال گسترش آفت و بیماری را کاهش می‌دهد.

نحوه تکثیر نخل گوآدالوپ