Aster amellus Italian aster که به فارسی گل ستاره ایتالیایی نامیده میشود، گیاهی از خانواده کاسنی، بومی ایتالیا می باشد. نیاز های این گیاه عبارتند از نور: زیاد رطوبت: مرطوب دمای محیط: نواحی معتدل تا نیمه گرمسیری خاک: خاک های حاصلخیز و مرطوب
دانستنیهای علمی
ردهبندی و خویشاوندی گیاه
Aster amellus که در فارسی به «گل ستاره ایتالیایی» یا «آستر کوهی اروپایی» شناخته میشود، از خانواده گسترده Asteraceae یا کاسنیان است. این گونه در گذشته در سرده بزرگ Aster طبقهبندی میشد، اما مطالعات مولکولی اخیر سبب جداسازی بسیاری از گونههای اروپایی به سردههای نزدیک مانند Symphyotrichum و European asters شده است. با این حال، نام علمی سنتی Aster amellus هنوز در فلورهای کلاسیک و بسیاری از منابع باغبانی رایج است.
منطقه بومی و گستره جغرافیایی
زیستگاه اصلی Aster amellus در اروپا است؛ بهویژه از اروپای مرکزی تا جنوب و جنوبشرقی مانند ایتالیا، فرانسه، آلمان، اتریش، سوئیس، بالکان و بخشهایی از اروپای شرقی. این گونه در برخی نواحی آسیای غربی و قفقاز نیز گزارش شده است. گستره طبیعی آن عمدتاً با نواحی کوهپایهای و تپهای آهکی دارای تابستانهای نسبتاً خشک همپوشانی دارد.
زیستگاه طبیعی و بومشناسی
این گیاه بهطور طبیعی در چمنزارهای خشک، دامنههای آفتابگیر، صخرههای آهکی، لبه جنگلهای باز و مراتع نیمهطبیعی رشد میکند. خاکهای نسبتاً فقیر، زهکشی خوب و pH نزدیک به خنثی تا کمی قلیایی را ترجیح میدهد. Aster amellus یکی از منابع مهم شهد و گرده در اواخر تابستان و اوایل پاییز برای زنبورها، بالپولکداران و سایر گردهافشانها است. نقش آن در حفظ تنوع زیستی چمنزارهای سنتی اروپا قابل توجه است.
تاریخچه و کاربردهای علمی
Aster amellus از دوران باستان در اروپا شناخته و در متون گیاهپزشکی کلاسیک به شکل محدود ذکر شده است. در قرون ۱۷ و ۱۸ میلادی وارد باغهای مجموعههای گیاهشناسی شد و بهعنوان یک «گل پاییزی» برای مطالعه فنولوژی شکوفهدهی مورد توجه قرار گرفت. پژوهشهای مورفولوژیک و ژنتیکی روی این گونه در قرن بیستم به درک بهتر تکامل خانواده Asteraceae کمک کرد. این گونه امروز بهعنوان یک مدل منطقهای برای بررسی تأثیر مدیریت مرتع و تغییر اقلیم بر فلور اروپایی استفاده میشود.
![گل ستاره ایتالیایی]()
![گل ستاره ایتالیایی]()
خصوصیات - معرفی
"گل ستاره ایتالیایی" با نام علمی Aster amellus گیاهی علفی و چندساله از خانواده ی گل ستاره ای ها است. این گیاه بومی ایتالیا است و امروزه از نواحی کوهستانی اروپا مانند پیرنیز و آلپ تا غرب آسیا (ترکیه) و آسیای مرکزی (قزاقستان) یافت می شود. این گیاه به طور متوسط حدود 20 تا 50 سانتیمتر ارتفاع دارد. ساقه ها و شاخه های آن افراشته و برگ ها به رنگ سبز تیره می باشند. برگ های ابتدایی واژتخم مرغی و دمبرگ دار هستند ولی برگ هایی که روی ساقه قرار گرفتند بدون دمبرگ، به شکل خطی یا نیزه ای و با آرایش متناوب می باشند. گل ها به رنگ ارغوانی یا یاسی می باشند. دوره ی گلدهی این گیاهان طولانی بوده و از جولای تا اکتبر ادامه دارد. این گل ها هرمافرودیت (دارای اندام های جنسی نر و ماده بر روی یک گل) می باشند. گرده افشانی گل ها به صورت اتوگامی (خودگرده افشانی) یا توسط حشرات (انتوموگامی) صورت می گیرد. میوه های این گیاهان به صورت فندقه هایی هستند که در اکتبر می رسند.
واریته های زیبای این گونه شامل Blue king و King George است که دارای گل هایی به رنگ آبی روشن می باشند. همچنین واریته ی Sonia نیز از این گونه دارای گل هایی به رنگ صورتی متمایل به گلی است. که همگی آنها دارای گل های زبانه ای (در مرکز) زرد رنگ و معطر هستند.
![Italian aster]()
![Italian aster]()
شرایط نگهداری گل ستاره ایتالیایی
نور مورد نياز
زیاد
آبياري و رطوبت
مرطوب
دماي مورد نياز
نواحی معتدل تا نیمه گرمسیری
خاک مورد نياز
خاک های حاصلخیز و مرطوب
|
این گیاهان از سطح دریا تا ارتفاعات حدود 800 متر بالاتر از سطح دریا مشاهده می شوند. همچنین در زمین های صخره ای و آهکی رشد می کنند.
بهترین شرایط رشدی برای آن، استفاده از خاک حاصلخیز، به خوبی آبیاری شده و قلیایی است. اگر چه خاک های حاصلخیز را می پسندد اما نسبت به خاک های فقیر نیز متحمل است.
همچنین به مکان های باز و با آفتاب کامل نیاز دارد. و نمی تواند در مکان های سایه به خوبی رشد کند.
در دماهای پایین تا حدود -25 درجه سانتیگراد می تواند مقاومت کند.
![Aster amellus]()
![Aster amellus]()
خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی
کاربردها و خواص درمانی:
از این گیاه به دلیل گل های فراوان و زیبا به عنوان گیاهی زینتی استفاده می شود. همچنین در حاشیه کاری ها یا به صورت منفرد در طراحی فضای سبز نیز کاربرد دارد.
علاوه بر استفاده های زینتی، برگ های این گیاهان نیز ارزش خوراکی دارند. هر صد گرم از برگ های خشک این گیاه حاوی حدود 305 کالری انرژی، 32.8 گرم پروتئین، 5.5 گرم روغن، 50 گرم کربوهیدرات، 8.6 گرم فیبر، 11.7 گرم خاکستر، 328 میلیگرم کلسیم، 594 میلیگرم فسفر، 31 میلیگرم آهن، 4164 میلیگرم پتاسیم، 26 میلیگرم ویتامین آ، 1.41 میلیگرم تیامین (ویتامین ب1)، 2.81 میلیگرم ریبوفلوین (ویتامین ب2)، 8.59 میلیگرم نیاسین (ویتامین ب6) و 688 میلیگرم ویتامین ث می باشد.
ریشه های این گیاه نیز خواص ضد التهاب، ضد سرفه، تصفیه کننده خون و جلوگیری از خونریزی های درونی را دارد. همچنین در درمان بیماری های ریوی، سرفه و مالاریا نیز کاربرد دارند. در نپال، عصاره ی حاصل از ریشه ها برای درمان سوء هاضمه و نیز در مصارف خارجی برای درمان سوختگی ها مورد استفاده قرار می گیرد.
![گل ستاره ایتالیایی - معرفی و راهنمای پرورش و نگهداری گیاهان زینتی فضای باز]()
![گل ستاره ایتالیایی - معرفی و راهنمای پرورش و نگهداری گیاهان زینتی فضای باز]()
مقابله به آفات گل ستاره ایتالیایی
آفات مهم Aster amellus
شتهها و تریپسها شایعترین آفات گل ستاره ایتالیایی هستند که با مکیدن شیره گیاهی باعث زردی برگها و کاهش گلدهی میشوند.
برای کنترل، ابتدا با شستوشوی ملایم برگها با آب تحت فشار آفات را کم کنید و سپس در صورت لزوم از محلول صابون حشرهکش یا روغن ولک استفاده کنید.
کنههای تارعنکبوتی در هوای گرم و خشک روی سطح زیرین برگها مستقر میشوند؛ بالا بردن رطوبت محیط، حذف برگهای بهشدت آلوده و مصرف صحیحکنندههای اختصاصی (اکارسیـدها) توصیه میشود.
بیماریهای قارچی و باکتریایی
بیماری سفیدک پودری به صورت پوشش سفید روی برگها و ساقهها ظاهر میشود؛ بهبود تهویه، پرهیز از آبیاری شبانه بر روی برگ و استفاده دورهای از قارچکشهای مناسب (مانند گوگرد قابلتعلیق) مؤثر است.
پوسیدگی ریشه و طوقه ناشی از رطوبت زیاد و خاک سنگین است؛ استفاده از خاک با زهکش خوب، آبیاری منظم ولی غیرغرقابی و ضدعفونی خاک یا گلدان پیش از کاشت توصیه میشود.
در صورت مشاهده لکههای برگی با حاشیه تیره، برگهای بیمار را حذف و با قارچکش مسی محل را ضدعفونی کنید.
اقدامات پیشگیرانه عمومی
حفظ بهداشت باغچه (جمعآوری بقایای گیاهی، هرس منظم و فاصلهکاشت مناسب) بهترین و پایدارترین روش کاهش آفات و امراض در Aster amellus است.
![گل ستاره ایتالیایی]()
![گل ستاره ایتالیایی]()
نحوه تکثیر گل ستاره ایتالیایی
یکی از روش های تکثیر این گیاهان، کشت بذرهای آنها است. بذرها را باید به صورت سطحی در بهار در شاسی های سرد کشت کرد. پس از کشت بذرها نباید اجازه داد تا خاک خشک شود. استفاده از پیش تیمار سرمادهی برای دو هفته قبل از کشت می تواند سرعت جوانه زنی بذور را افزایش دهد. بذور حدود دو هفته پس از کشت در دمای 20 درجه سانتیگراد جوانه می زنند.
روش دیگر تکثیر گل ستاره ایتالیایی، استفاده از تقسیم بوته در فصل بهار یا پاییز است. گیاهان را پس از تقسیم به فاصله 60 تا 70 سانتیمتر (گیاهان پابلند) یا 30 تا 45 سانتیمتر (گیاهان پاکوتاه) کشت می کنند.