میموزا

دانستنیهای علمی

Acacia dealbata ( میموزا) درختی همیشه سبز از خانواده  Fabaceae  ( فاباسه ) میباشد که بومی مرکز و جنوب شرقی استرالیا میباشد

درخت میموزا  به علت داشتن برگهای نقره ای و خوشه های زیبای گل ، درخت زینتی محبوبی در مناطق گرم و معتدل جهان به شمار می آید.
امروزه میموزا در انگلیس، پرتغال ، یونان ، مراکش، کالیفرنیا، ماداگاسکار، جنوب افریقا، جنوب هند و جنوب غربی چین به وفور کاشته میشود.

این گیاه، جایزه سلطنتی انجمن باغبانی انگلستان را از آن خود کرده است.

میومزا ، یک گونه از اقاقیا میباشد که تا 30 متر رشد میکند و گستردگی نزدیک به 10 متر دارد.
10 تا 20 سال زمان نیاز است تا این گیاه به رشد نهائی خود برسد.
این درخت سرعت رشد سریعی دارد.
برگهای این گیاه ، سبز- آبی بوده و یا خاکستری میباشد ، بین 1تا 17 سانتیمتر طول دارند .
گل ها که در اواخر زمستان ظاهر میشوند ، گرد ، کوچک و زرد رنگ هستند و در خوشه هایی زیبا قرار دارند.
گل های این درخت بسیار معطر و زیبا میباشد.
میوه این گیاه در تابستان ظاهر میشود و به رنگ قهوه ای تیره است.
میوه های میموزا به صورت غلافی پهن بوده که بین 2.5 تا 11 سانتیمتر طول و بین 6 تا 14 میلی متر عرض دارد .
این میوه ها شامل چندین دانه میباشند.

 عمر این گیاه بین 30 تا 40 سال است.

خصوصیات - معرفی

ساقه و شاخه‌ها

Acacia dealbata دارای ساقه‌های چوبی، راست و نسبتاً باریک است که در سنین جوانی سبز تا سبز ـ خاکستری و در گیاهان مسن‌تر قهوه‌ای تا خاکستری می‌شود. پوست ساقه کمی ترک‌دار و دارای بافت فیبری است و شاخه‌ها ظاهری ظریف، انبوه و گسترده دارند که تاجی کروی تا بیضوی ایجاد می‌کند.

برگ‌ها

برگ‌ها دو بار شانه‌ای (بسیار ریز و پرمانند) هستند و رنگی سبز روشن تا سبز مایل به خاکستری دارند. هر برگ شامل محور اصلی باریک است که روی آن تعداد زیادی برگچه‌های ظریف و خطی قرار گرفته‌اند و به گیاه ظاهری ابریشمی و لطیف می‌دهند. سطح برگچه‌ها کمی نقره‌ای ـ مات است که بازتاب نور را کاهش می‌دهد.

گل‌ها

گل‌ها در گل‌آذین‌های خوشه‌ای یا خوشه‌های مرکب در انتهای شاخه‌ها تشکیل می‌شوند. هر گل کروی کوچک، پرپشت و به رنگ زرد درخشان است و از تعداد زیادی پرچم نازک و بلند تشکیل شده که حالت پفکی و نرم ایجاد می‌کند. گل‌ها به صورت توده‌های متراکم ظاهر می‌شوند و منظره‌ای زرد و نورانی روی پس‌زمینه برگ‌های نقره‌ای می‌سازند.

میوه و بذر

میوه‌ها به صورت نیام‌های باریک، کشیده و نسبتاً صاف هستند که رنگ آن‌ها ابتدا سبز و سپس قهوه‌ای تیره می‌شود. درون هر نیام چند دانه کوچک، سخت و تیره‌رنگ قرار دارد.

بيشتر مطالعه کنيد :

شرایط محیط رشد

نگهداری از درخت میموزا به شرح زیر میباشد:

خاک: خاک شنی، ماسه ای، لومی، مرطوب ، خوب زهکشی شده و کمی اسیدی.
نور: آفتاب کامل .
این درخت در سایه و یا نیم سایه رشد خوبی نخواهد داشت.
دما: دمای بین 20 تا 25 درجه مناسب است.
همانطور که ذکر شد این گیاه متعلق به آب و هوای گرم و مرطوب است و تحمل سرما را ندارد.
آبیاری: آبیاری متوسط و منظم .
در زمستان این درخت به آبیاری چندانی نیاز ندارد.
هرس: سالی یکبار صورت پذیرد.

خواص و کاربردهای دارویی و صنعتی

از چوب درخت میموزا در نجاری و ساخت مبلمان استفاده میشود.
از گلهای این گیاه ، در ساخت عطر استفاده میشود.
از برگها برای تهیه ترشی و ادویه جات هندی استفاده میشود.

مقابله به آفات میموزا

آفات رایج

در آکاسیا دالباتا (میموزا)، برخی آفات مکنده مانند شته‌ها و شپشک‌های سپردار و آردآلود می‌توانند موجب چسبندگی برگ‌ها (عسلک)، ضعف رشد و دوده‌ای شدن سطح برگ شوند. برای کنترل، ابتدا شاخه‌های شدیداً آلوده را هرس و نابود کنید و گیاه را از نظر ازدحام شاخ‌وبرگ تنک کنید. شست‌وشوی موضعی با آب پرفشار و استفاده از صابون حشره‌کش یا روغن‌های باغبانی در زمان‌های خنک روز، معمولاً مؤثر است.

همچنین کنه‌های تارتن در هوای گرم و خشک باعث رنگ‌پریدگی و لکه‌های ریز روی برگ می‌شوند. افزایش رطوبت محیط، کاهش تنش خشکی، و در صورت نیاز کاربرد روغن باغبانی یا کنه‌کش‌های کم‌خطر (طبق برچسب) توصیه می‌شود.

امراض مهم

از بیماری‌های قابل توجه، پوسیدگی ریشه و طوقه (اغلب در خاک‌های سنگین و آبیاری بیش از حد) است که با زردی، پژمردگی و عقب‌ماندگی رشد بروز می‌کند. بهترین پیشگیری، زهکشی مناسب، پرهیز از ماندابی شدن و آبیاری بر اساس نیاز واقعی گیاه است. در موارد اولیه، اصلاح زهکش و کاهش آبیاری ضروری است.

گاهی بلایت و لکه‌برگی‌های قارچی نیز در شرایط رطوبت بالا دیده می‌شود. جمع‌آوری برگ‌های آلوده، بهبود گردش هوا، آبیاری از پای بوته و در صورت شدت بیماری استفاده از قارچ‌کش‌های مسی یا حفاظتی مطابق دستور مصرف می‌تواند کمک کند.

نحوه تکثیر میموزا

تکثیر این گیاه به 2 روش امکان پذیر است:

1- قلمه چوب نیمه رسیده که در تابستان صورت میگیرد .
2- کاشت دانه: دانه ها را در فصل بهار و دردمای بین 20 تا 25 درجه در فضایی بسته بکارید ، بین 1 تا 3 هفته بعد جوانه زنی صورت میگیرد.
بهتر است قبل از کاشت دانه ، 48 ساعت دانه ها در آب خیس بخورند.

عوارض جانبی - هشدار

در مورد این گیاه مراقب شپشکها و عنکبوتها باشید.

ساير تصاوير :  

گياهان ديگر از همين جنس :

آشنایی با جنس آکاسیا و همه گونه های آن

گياهان ديگر از همين خانواده :

آشنایی با تیره بقولات - لگوم داران و جنس های آن